ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

22 juli 2018 ‘wie was Dick Swingle?’

22 juli 2018 – door de regen van gisteren is het wat koeler, al is dat binnen (nog) niet te merken. Voor vandaag is er 20 tot 29 voorspeld en in de dagen daarna loopt het op tot 35 graden.

We zijn de dag begonnen met in de tuin te werken. Ondanks de hitte staat er onkruid op plaatsen waar we dat niet willen hebben. Ook hebben we wat dorre takken van pruimenbomen afgeknipt en wat struiken gesnoeid. In de boventuin hebben we een stukje klimopvrij gemaakt, in de hoop dat er wat anders gaat groeien.

De wandeling

Wil je alleen de foto’s zien; de complete serie staat hier.

‘s Middags zijn we gaan wandelen en bij het verlaten van Kröv zagen we deze steen. Die staat er al langer, maar nu hebben we het opschrift een keer gelezen. Het lijkt een persoon te zijn (geweest), maar we konden niet achterhalen wie hij was; vandaar de vraag: “Wie was Dick Swingle?” (als we het goed gelezen hebben)

De route ging vervolgens een stukje de heuvel op tussen de wijndruiven door. Daarna kwam een horizontaal makkelijk beloopbaar stuk langs de “wijnletters” in de richting van Mont Royal. 

Voor Mont Royal gingen we linksaf en liepen verder door het beboste deel van de heuvelrug. Het uitzicht op de ruïne van het klooster van Wolf blijft mooi ongeacht het weer.

De weg liep naar boven langs het grasbaan vliegveld(je) bovenop de heuvel, waarvan de borden steeds verder verdrongen worden door het groen. Daarna werden we weer het bos ingestuurd en liepen we verder in de richting van Traben.

We kwamen Traben niet voor het eerst binnen via deze weg, maar het was wel voor het eerst dat we de soort van “Paaseiland beelden” zagen. Volgens Internet zouden de ‘Vier Versuche über das Sehen’ van Jürgen Waxweiler zijn.

Ook in Traben staan de nodige mooie vakwerkhuizen en natuurlijk is er de meer dan een eeuw oude brug over de Mosel. Normaal rijdt hierover een ononderbroken sliert auto’s, maar nu was die vanwege onderhoud alleen open voor voetgangers.

In Trarbach was het “klimophuis” er ook nog steeds en de bovenramen zijn nauwelijks meer zichtbaar. We kwamen ook langs een enorme villa, met een nog enormere boom in de tuin, echt een gigantische boom, die terecht de naam ‘Sequoia gigantea’ of Mammoetboom heeft.

We wilden dwars over de heuvel naar Kindel lopen en gingen op zoek naar een pad. Toen we dat na het nodige gewandel nog niet gevonden hadden, besloten we via Wolf terug te lopen. Ook in Wolf (wat tegenwoordig een onderdeel van Traben-Trarbach) is zijn we al veel vaker geweest. Toch zagen we daar weer een huis waarvan we het ons niet kunnen herinneren dat we het ooit eerder gezien hebben.

We gingen over de oude brug naar “onze” kant van de Mosel en zagen nee -voor ons- nieuwe “horizontale” wijnberg. Blijkbaar is er na eeuwen nog een nieuwe ontwikkeling. Het laatste stuk is het saaist; we hadden geen zin om naar boven te lopen en liepen langs de weg naar Kröv.

Hierboven staan niet alle foto’s, de complete serie staat hier.

Je bent helaas te laat om een reactie te geven.