ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

13 & 14 oktober 2018 ‘een lastige dwarsligger‘

13 oktober 2018 – vandaag kan het weer 27 graden worden en worden er weer weerrecords gebroken. Prima weer dus om buiten te zitten en dat kwam goed uit, want we kregen bezoek. De planning -voor zover die er is- moest hierdoor aangepast worden en we hebben allerlei kleinere karweitjes gedaan.

Omdat het mooi weer was, was het niet echt een straf om kastanjes te moeten rapen. Liever zouden we dit hoeven te doen, maar als het dan toch moet, dan liever in de zon, dan de regen.

Het openingskarweitje was vandaag het dichtmaken van de spleten tussen de drempel en het kozijn van de doorgang van de garage naar de koeienstal.  Omdat alles scheef en niet-haaks is, waren spleten niet te voorkomen. Die hebben we nu dichtgemaakt met stukjes drempelhout en houtlijm. Het is nu nog iets donkerder, maar over een tijdje is er niets meer van te zien (denken we).

Ooit hebben we een stel eiken vloerplanken (met messing en groef) gekocht en nu willen we kijken of we hier een deur van kunnen maken tussen de garage en de koeienstal. Het hout is weliswaar afkomstig van oude balken, maar omdat het geschaafd is, ziet het er te nieuw uit. We hebben meerdere lagen beits op delen van 1 plank gedaan om te kijken wat het beste bevalt. De uitkomst was dat de planken 3 keer gebeitst moeten worden om een passend uiterlijk te krijgen.

Na 2 vakken met een schuine balk konden was er nu een gewoon rechthoekig vak aan de beurt. Het metselen ging sneller en dat gold ook voor het op maat maken van de stenen, omdat alle lagen even lang zijn.

Toen dit karweitje er op zat, hebben we het oude vakwerk van de wand waar het stucwerk naar beneden gekomen is, ook dezelfde kleur als het vakwerk waaraan we bezig zijn gegeven (links op de foto hieronder). We moeten die wand ook nog een keer onderhanden nemen, maar voor nu ziet het er beter uit.

Met het vullen van de rest van het vakwerk wachten we tot volgend jaar. Als test hebben we een paar vakken gevuld en we willen eerst weten hoe die de winter doorkomen voordat we de ca. 40 andere vakken gaan vullen. De lagen Kalkputz die het leem tegen water e.d. beschermen zitten er nog niet op en daarom hebben we het afgedekt met plastic.

Om de invloed van het weer op de leemstenen te kunnen zien, hebben we op verschillende hoogtes onafgedekte leemstenen in het vakwerk gezet. De uiterste mogelijkheden zijn, dat de stenen er na een paar maanden nog steeds staan, of dat ze verdwenen zijn en er een spoor van leemblubber naar beneden is te zien.

Het plafond in de koeienstal is ook weer een stukje verder. We hebben weer een paar planken op maat gezaagd, geimpregneerd en vast gezet. Tussen de balken in doen we 10 cm dikke steenwolisolatie; of het veel effect zal hebben kunnen we niet inschatten, maar kwaad kan het nooit, want het houdt warmte en geluid tegen en werkt ook nog brandvertragend.

Voordat we dit konden moesten we wel even de “bouwlamp” (TL) verhangen, voorlopig hangt die niet meer in de weg.

Het was al vrij laat, maar toch begonnen we nog aan iets nieuws, namelijk het doorzagen van een 2,6 meter lange spoorbiels. We hebben een oude eiken spoorbiels meegenomen en willen kijken of we daar een paar plakken (soort planken) van kunnen zagen. We willen proberen om hiervan een deur te maken, die dan aan 1 kant het verweerde uiterlijk van een spoorbiels heeft. In 1 keer doorzagen ging niet; de zaag was te klein, de biels te zwaar en het hout te hard.
We hebben het van 2 kanten in 3 keer gezaagd en het laatste stuk met een spie en een hamer gedaan. De plank moet nog vlak geschaafd worden, maar het begin is er.

De titel van vandaag is dus geen pleonasme, want het is letterlijk een lastige dwarsligger.

14 oktober 2018 – we hebben op een stukje van de testplank een 3e laag beits gedaan, zodat we nu 3 smaken hebben. Waarschijnlijk gaan we voor 2 lagen beits, want met 3 lagen wordt het wel erg donker.

Op de terugweg zijn we nog even gestopt om naar de Hochmoselübergang te kijken. De overspanning is af en ze zijn nu met de afwerking bezig. Volgend jaar zou die open moeten gaan.

Leave a Reply

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.