ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

Verbouwingsnieuws 15 augustus 2012 „Das sieht scheiße aus!“

15 augustus 2012 – vanwege de bestemmingswijziging moet de muur boven de koeienstal wat brandwerender uitgevoerd worden dan het huidige scheefstaande en bijna naar buitende vallende vakwerk met de nodige gaten. Aan de binnenkant komt daarom een stenen muur waarop ook de dakbalken komen te liggen. Het vakwerk wordt er t.z.t. uitgehaald, gerenoveerd en weer teruggezet, waarbij het dan vooral een decoratieve functie heeft. De nieuwe muur neemt dan de constructieve/dragende functie van het huidige vakwerk over.

We begonnen met het weghakken van de oude betonvloer die deels op de muur lag, want het nieuwe ringanker moest op de muur komen te liggen. Daarna werd de bekisting afgemaakt, waarbij het vakwerk aan de buitenkant gestut werd om te voorkomen dat het door het beton naar buiten gedrukt zou worden.

Toen was het tijd voor het beton en gelukkig kon de vrachtwagen net onder de nieuwe boog van de buurman door. Door de laadbak te kiepen lag de betonberg horizontaal en vervolgens werden 15 liter emmers met beton met een schep over een plank geduwd door persoon 1. Binnen stond persoon 2 die de emmer aan persoon 3 gaf, die het in de bekisting gooide. Met uitzondering van de vrachtwagen en plastic emmers zou het lang geleden ook zo kunnen zijn gegaan.

Toen het beton gestort was, was het na enige tijd al stevig genoeg om er 2 rijen stenen op te zetten; morgen de rest.

Aan het eind van de middag kwamen de architect, Herr Statiker en de timmerman op bezoek en omdat de “metselman” er nog was, was  iedereen er. Staand rondom de oude balken in de Scheune bespraken we de komende werkzaamheden en de volgorde daarvan.

Daarna gingen we in optocht langs de diverse gebroken balken en dat werd het bouwkundige hart van Herr Statiker te veel, want bij het zien van de gebroken balk in de doorzakkamer (die niet voor niets zo heet) kon hij de uitroep „Das sieht scheiße aus!“ niet onderdrukken. Hier moest dringend iets aan gebeuren, ook al was de balk al jaren geleden gebroken; het kan 1 jaar goed gaan, 5 jaar, 20 jaar, of 100 jaar, maar opeens zonder veel waarschuwend gekraak kan een eiken balk alsnog breken en dan hebben we pas echt een probleem…

 

Je bent helaas te laat om een reactie te geven.