ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

Tuin

Van 2007 tot heden Achter het huis begint de tuin met ongeveer halverwege een ca. 3,5 meter hoge tuinmuur, die in het midden gedeeltelijk ingestort is. Daarboven gaat de tuin weer verder en daarachter beginnen de wijnvelden. Op dit moment kunnen we de ‘boventuin’ alleen bereiken via de tuin van de buren, want we hebben nog geen eigen trap. ‘Van Dale’ omschrijft ‘tuin’ overigens als ‘omheind stuk grond waar bloemen gekweekt of groenten enz. geteeld worden’ en het deel ‘omheind stuk grond’ klopt wel aardig. ‘Kweken en telen’ suggereert een menselijke invloed en omdat die de afgelopen jaren afwezig was, was de term ‘wildernis’ (plek grond waar alles in ‘t wild groeit, vrij van menselijk Ingrijpen) beter op z’n plaats zoals te zien is op onderstaande foto’s uit 2007.

September 2007Als eerste werd begonnen met omhakken, -trekken, en -zagen van het metershoge onkruid in de benedentuin, waarbij we ons soms konden indenken hoe Livingstone en andere ontdekkingsreizigers zich vroeger gevoeld moeten hebben.
Dat gevoel werd behoorlijk versterkt toen we bij de linkermuur 2 oude grafstenen ontdekte (volgens onze ruim 90 jaar oude buurvrouw zouden het geen graven zijn en zou er dus niemand onder liggen).
Aan de linkerkant vonden we onder het onkruid 2 metalen luiken, die de toegang vormden tot een kelder(tje) van ca. 2 bij 3 meter. Ook hier wist Frau Rosa Weber (de eerder genoemde buurvrouw) wat van, want dit zou een aardappelkelder (geweest) zijn.

In het keldertje lag jammer genoeg geen verborgen schat of ander bruikbaar spul; we moesten het doen met bouwafval!

Dus maar weer verder met het “ontwilden” van de wildernis en na een dag hard werken met 2 man, was het meest ongewenste groen verdwenen. (er komt nog een foto).

2008

Mei 2008Vervolgens hebben we de tuin gelaten voor wat het was en de volgende foto die we hebben is van mei 2008 (8 maanden later), toen alles al weer aardig aangegroeid bleek te zijn! We hebben toen maar weer het gereedschap gepakt en alles weer gekortwiekt, waarbij ook de rand van de boventuin werd meegenomen.

Juli 2008 Omdat de tuin behoorlijk omhoog loopt, kwam het idee naar boven om het hier en daar wat te egaliseren. Bij de eerste graafwerkzaamheden werden al meteen stenen gevonden en al die stenen bij elkaar leken wel op een Middeleeuwse weg, die toevallig ook nog aardig in de goede richting bleek te lopen. Van de gevonden stenen werd een muurtje rond een perk gemaakt en nu al ziet de tuin er veel beter uit!

Voorlopig kunnen we nog vooruit in de tuin en binnenkort gaan we ook eens kijken of we niet een trap/ladder kunnen plaatsen, zodat we in onze eigen tuin naar boven kunnen.

Augustus 2008 Het deel van de tuin waaronder een soort van bestrating ligt, wordt steeds groter en het zou kunnen, dat het ooit bijna helemaal bestraat geweest is. Mogelijk heeft men er later aarde overheen gegooid om er een bloementuin van te maken en dit halen wij nu weer gedeeltelijk weg. In de bestrating denken we een soort karrenspoor te zien en dat zou kunnen, want volgens Frau Weber is een deel van de benedentuin vroeger overkapt geweest; misschien voor landbouwwerktuigen zoals ossenwagens en later tractoren. We zijn er echter nog niet precies achter hoe die daar konden komen, want tot een jaar of 5 geleden stond er tussen ons huis en dat van Ralf en Anja nog een huis. Misschien was de ruimte tussen ons huis en het gesloopte huis groot genoeg, maar daar zijn we nog niet achter.

Terug naar de tuin; het eerste perk met leistenen muurtje is bijna klaar en voor het volgende perk is al volop de strijd aangegaan met de ontelbare uitgeschoten kastanjes. Het zijn niet meer dan sprieten die uit de grond komen, maar ze hebben wortels als echte bomen en moeten dus één voor één worden uitgetrokken met het handje.
Aan de andere kant van het nieuwe tuinpad staat een complete plantage paardebloemen en ook die moeten we met grof geweld verwijderen. We hebben even gedacht om een kudde konijnen los te laten in de tuin, maar al snel kwam de gedachte van uitgebreide gangenstelsels en nog verder instortende tuinmuren naar voren en dus gaan we het toch maar zelf doen.
Het tuinpad vordert gestaag en ook het pad naar de deur van de koeienstal wordt ontdaan van onkruid, zand, leem en vuil.

Zo nu en dan worden er nog aardige vondsten gedaan zoals een ijzeren deksel (ca. 60 x 30 cm.) wat onder de aarde te voorschijn kwam en waaronder en holle ruimte leek te zitten. Met ingehouden adem werd het deksel uiterst voorzichtig opgetild, maar helaas, er bleek geen lang vergeten kelder onder te zitten, maar alleen maar zand!

Het bleek een oude afvoerput te zijn; de bodem en wanden waren van leisteen en er zat een oude stenen afvoerbuis is in met een metalen rooster ervoor. De buurman was de buis ook al tegengekomen met het maken van de fundatie van de tuinmuur en volgens hem eindigde de buis ergens op zijn grond en was niet aangesloten op het riool. We hebben een iets kleinere versie van de afvoerput gereconstrueerd en deze mag als historisch monument(je) in het zicht blijven in de tuin.

Verder hebben we een stukje gevonden van een naamplaat van een grafsteen. Veel is het niet, maar we kunnen wel zien dat de persoon waarschijnlijk in 1939 is overleden.
Onder de aarde achter de redelijk vervallen ‘Scheune’ (schuur) bleek een pad van grote stenen te liggen naar de Schweinestall toe en ook dit mag blijven liggen.

Een “middeleeuws” tuinpad van keien is wel leuk, maar het was hier en daar zo ongelijk, dat alleen een klipgeit er soepel overheen liep. Besloten werd om de keien die grootste hindernissen vormden iets te verleggen of te draaien, zodat ook wij er redelijk gemakkelijk overeen konden lopen. Dit bleek echter heel wat makkelijker gezegd dan gedaan en het kostte nogal wat moeite om het pad vlakker te krijgen. Om een nieuw pad aan te kunnen leggen gaan we waarschijnlijk de keien gebruiken die in de Scheune blijken te liggen. Hier kwamen we achter dankzij een tip van de buurman, die de vroegere eigenaar was. Verder werd het pad weer wat verder afgemaakt en de loop van het pad lijkt aardig op die van de Moezel, waardoor de naam ‘Moezelpad’ aardig voor de hand ligt.

Ook werd er vlakbij de al eerder gevonden stenen afvoerbuis nog een afvoerbuis gevonden; dit keer een metalen (waarschijnlijk gietijzer). Wat we hiermee gaan doen weten we nog niet.
Begonnen met uitzetten van de contouren van een toekomstig terras zijn uitgezet en ook de 2e afvoerbuis (dit keer van metaal) laten we voorlopig in het zicht.

Het laagste deel van de benedentuin is nu bijna af en we gaan nu ook nadenken over de beplanting.

September 2008 Weer werden er wat vierkante meters tuin ontgonnen en we kwamen vlakbij de 2 grafzerken. Bij het weggraven van de aarde voor de grafzerken kwamen er wat grote stenen te voorschijn en we weten nog niet wat hier onder zit.

Omdat het laagste gedeelte af is, moet er nu een trapje komen naar een hoger gedeelte. Hiervoor zijn wat varianten neergelegd, maar hoe het uiteindelijk gaat worden weten we nog niet precies.

Oktober 2008 Al vanaf het begin lag er in de garage een bouwpakket van een stalen trap. De trap was bedoeld om naar de “boventuin” te kunnen komen in plaats van via de tuin van de buurman. Toen we verder gingen met het ontginnen van de boventuin leek de trap toch wel handig en dus werd de nodige spierkracht ingezet om de stalen trapbomen (U-balken) vanuit de garage naar de tuin te verplaatsen. De rechterhoek leek ons het meest geschikt, maar al snel bleek dat ons kerkhofje in de weg lag en iets verplaatst moest worden.

Dit bleek niet mee te vallen, want hoewel de zerken uit 2 delen bestonden waren ze nog te zwaar om even op te tillen en daarom werd de oud-Egyptische rolmethode toegepast. Het kantelen ging wel en op een stalen hadden de stenen snel hun nieuwe rustplaats bereikt, waar ze de komende decennia ongestoord kunnen blijven staan.

2009

April 2009 De tuinmuur stond al op het lijstje (of beter: de steeds langer wordende lijst) met nog te ondernemen acties, of in goed Nederlands de ‘to do’ lijst, want al voor dat het huis met deze muur ons eigendom werd, was er al een gedeelte ingestort en stond een ander deel op instorten. Vorig jaar hebben we al bomen en struiken verwijderd waarvan de wortels zich de afgelopen (minstens) 150 jaar met veel enthousiasme in de muur genesteld hadden en hierbij al de nodige stenen weggedrukt hadden.

De muur is een zogenaamde ‘trocken Stützmauer’ van ruim 8 meter lang, ca. 2,5 meter hoog en minstens 60 cm. dik. Het ‘trocken’ betekent dat er geen cement o.i.d. is gebruikt en dat de (natuur)stenen los op elkaar liggen. ‘Stütz’ geeft aan dat er iets tegengehouden moet worden en dat ‘iets’ is in dit geval een stuk wijnberg die aan onze achtertuin grenst. Dat ‘iets’ moet dus niet onze tuin terechtkomen. De oorzaak van de instortingen is zeer waarschijnlijk langdurige regenval geweest, wat het leem tussen de eerder genoemde wortels weggespoeld heeft.

Juli 2009 Sinds de tuintrap heeft de rest van de tuin een lagere prioriteit gekregen. Het tijdelijke terras is verdwenen en vormt nu de basis van de trap. Er moet wel iets nieuws komen want anders krijgt het onkruid teveel kans om terrein terug te winnen.

September 2009 Om te voorkomen dat de kale leem/zand vlakte in de tuin in het voorjaar weer zou zijn veranderd in een onkruidjungle werd er druk nagedacht over een terras.

Omdat de tuin al aardig begon te “verstenen” hebben we (voorlopig) besloten om een houten terras met een soort vlonders te gaan maken.

2010

Het voordeel is dat dit licht materiaal is en dat de vorm relatief makkelijk aangepast kan worden.
De plaats van het toekomstige terras moest eerst geëgaliseerd worden en daarna een laag worteldoek erop tegen het onkruid. Hierop werden stoeptegels gelegd waarop het hout moet komen te liggen.

Mei 2010 In de boventuin werd een stukje grond onkruid- en wortelvrij gemaakt en om te voorkomen dat het weer heroverd zou worden door de weerbarstige natuur werd de wortel- en onkruidloze grond afgedekt met worteldoek.

Juni 2010 Het was blijkbaar vruchtbaar weer geweest, want de planten en struiken waren flink gegroeid. Voor het onkruid gold hetzelfde en dus werd de snoeischaar ter hand genomen en dit resulteerde in de nodige plastic kratten met tuinafval.

Juli 2010Voorlopig is de tuin ondergeschikt aan de tuintrap en zal er de komende tijd weinig opbouwends aan gebeuren. Als proef hebben we nog wel een kleine rozenstruik geplant, maar tegelijkertijd werd ook een pruimenboom(pje) omgezaagd omdat die op een plaats stond waar de tuintrap moest komen. Veel pruimen zaten er dit jaar toch niet aan en volgend jaar planten we wel een nieuwe.

2011

Mei 2011 In de tuin had het onkruid weer aardig wat terrein gewonnen . Wij gingen in de tegenaanval en enige –met onkruidgevulde- manden, emmers en bakken later zag het er weer acceptabel uit.
We hebben ons wel voorgenomen om meer worteldoek neer te gaan leggen omdat onkruidtrekken nooit onze hobby zal worden.

Juni 2011Weer een stukje omgespit, onkruidvrij gemaakt en afgedekt met worteldoek. Op het eerste stuk een breder worteldoek neergelegd zodat alles tussen de trap en de buren nu afgedekt is met worteldoek.

3-5 juli 2011 Wat we met/in de boventuin doen weten we nog niet, maar wat het ook wordt, het is handig als je ergens kunnen lopen zonder je met een kapmes een weg te hoeven slaan door meters hoge bramenstruiken en brandnetels. We waren al begonnen met een pad aan de rechterkant en dit loopt nu tot bovenaan toe. Om het herintreden van onkruid te voorkomen wordt het afgedekt met worteldoek met hier een daar een tegel.

Om het hoogteverschil te overbruggen en het lopen te vergemakkelijken hebben we het “trapvormig” omgespit.

15 juli 2011 We zagen “opeens” dat de Vlierbessenboom toch wel erg groot geworden was; hij hing op het dak van de Scheune en van de buren.

Met ladders, zagen, touwen en spierkracht werden de nodige takken -tot wel 10 cm. dik- afgezaagd en vervolgens verkleind.
Dit alles had een berg van een paar kuub snoeiafval tot gevolg.

augustus 2011 Een aantal planten heeft stand gehouden in de zomer en de bramen zijn er ook weer.

2012

30 april 2012 – de ruim 10 meter hoge vlierbessenboom vonden we veel te groot; hij hield behoorlijk wat licht tegen en hing boven de tuin en het dak van de buren.
We hadden er al eerder wat takken afgezaagd en nu was het tijd voor het vervolg. We begonnen met de meest overhangende, ca. 10 cm. dikke en enkele meters lange, tak en toen dit goed ging, zijn we verder gegaan. Al met al was het nog een hoop werk, waarbij we goed moesten opletten dat er geen takken op het huis van de buren terecht kwamen.

Het lukte niet om alles af te zagen, waardoor de boom tijdelijk een raar model heeft. De volgende keer gaan we verder met de rest.

11 mei 2012 – er zaten nog een stuk of 5 grote takken met een dikte van ca. 15 cm. aan de vlierbes en omdat de boom door het eerdere snoeiwerk enigszins uit balans was, leek het ons beter om de rest er zo snel mogelijk af te halen. We hadden de ladder laten staan zodat we gewapend met 2 zagen meteen de boom in konden. De ene na de andere tak moest eraan geloven en gelukkig overleefde de begroeiing rondom de boom het.

Net voor het eten waren de gevaarlijke takken eraf en kunnen we morgen nog de laatste dikke stukken eraf zagen. Verder hebben we nog wat onkruid verwijderd zodat de boventuin weer wat begaanbaarder is.

12 mei 2012 – we hebben de laatste dikke stukken eraf gehaald en daarna het snoeiafval wat kleiner gemaakt. Als het wat ingedroogd is nemen we de aanhanger mee om het af te voeren.

Juli 2012 – de boventuin was nog steeds een soort jungle, met manshoge bramen en brandnetels waar je nauwelijks doorheen kon komen. Een paar dagen met mooi weer hebben we gebruikt om her en der wat paden te maken (te hakken). Hierbij hebben we ook een pad langs de grens met de rechter buren gemaakt, om te voorkomen dat ons onkruid de grens over gaat. Om het dichtgroeien tegen te gaan hebben we worteldoek en wat tegels neergelegd. Het ligt niet allemaal even recht, maar je kunt tot boven in de tuin komen (als je niet al te slecht ter been bent).

Al dat snoeien zorgde weer een berg groenafval en die dumpen we meestal op een stukje grond naast de ruïne van de varkensstal. Hier staan wat muren en het werd vroeger als mestvaalt gebruikt. De berg was intussen weer behoorlijk hoog geworden, zodat we ook de berg maar weer eens opgeruimd hebben. We kunnen nu eindelijk de grond weer zien, maar we vrezen dat dit maar voor korte tijd is.

8-9 september 2012– de vlierbes heeft het gigantische gesnoei van afgelopen mei overleefd en is weer volop uitgeschoten. Door de uitgestoken takken op de dikke stam lijkt het wat op een knotwilg en dus hebben we nu een knotvlierbes. Het snoeien zal in de toekomst een stuk makkelijker gaan, want met de ladder kunnen we overal bij.

2013

10 mei 2013– het was ook voor het onkruid een vruchtbaar voorjaar geweest, want we moesten goed kijken waar de paadjes -die we vorig jaar gemaakt hadden- liepen. We denken ze gevonden te hebben en hebben min of meer op dezelfde plaats alles weer weggemaaid. We kunnen nu de bramenstruiken en pruimenbomen zonder kleerscheuren bereiken.

Vorig jaar september was de tuin redelijk opgeruimd, maar wat later dat jaar was dat al niet meer het geval. We moesten de resten van het gesloopt dak van de Scheune kwijt en wat is dan handiger om het in de tuin neer te leggen…

Zomer 2013 – gedurende de zomer gebeurde er weinig in de tuin. Het was de enige keer wat rommeliger dan anders en af en toe gingen we snoeien. We hebben de nodige bramen en pruim geplukt en ook de hazelaar gaf een bescheiden oogstje.

Sla uit eigen tuin eten leek ons ook wel leuk, maar dat groenteteeltexperiment werd -na een korte groeispurt- een dankbare prooi van de volop aanwezige Schnecken. Het enige wat het gered heeft -totdat wij het opgegeten hebben- was een augurkenplantje. Meer “eetbare tuinfoto’s” staan hier.

13 september 2013 – het was weer tijd om de knotvlier te snoeien. Dit is een jaarlijkse terugkerend karweitje, wat we meestal in de herfst doen om de lentegroei voor de zijn. Behalve de jonge scheuten hebben we er ook een dik stuk afgezaagd. De takkenzaag is hiervoor niet ideaal, maar het gaat wel.

2014

April 2014 – het jaar begon zoals de afgelopen jaren; de paadjes in de boventuin waren overwoekerd en nauwelijks zichtbaar. In het midden stond nog een stronk van een omgezaagde boom en die stond nu de bouw van de trap in de weg. Een mooi karweitje voor Junior en Senior die de stronk samen te lijf gingen.

Zomer 2014 – nog niet eerder hebben we zoveel bramen en pruimen gehad. De takken van de pruimenboom hingen bijna tot op de grond en dagelijks kon er geplukt worden. Helaas waren we er niet dagelijks, waardoor ze bij bosjes naar beneden vielen, zodat er op sommige plaatsen bijna een lichtpaars tapijt ontstond.

September 2014– ook deze maand was een kopie van die van vorig jaar; de knotvlier werd weer gesnoeid en in de mestvaalt lag het snoeiafval weer metershoog. Dit keer moest ook de verwilderde sering naast het “kerkhof” eraan geloven. We hebben die tot op het bot gesnoeid en nu maar hopen dat die volgend jaar weer uitloopt.

2015

April 2015 – t.o.v. vorig jaar liep de tuin duidelijk achter; de struiken en bomen hadden nog weinig bladeren, maar een laag soort onkruid had al wel alle paadjes overwoekerd. Positief was, dat de nieuwe bessenstruik de winter overleefd had en volop aan het uitschieten was.

De eerste dagen in Kröv zijn eigenlijk elk jaar hetzelfde, want het begint binnen met schoonmaken en buiten met het ruimen van bladeren en kastanjes in de tuin. Doen we dit niet, dan hebben we in no-time een kastanje plantage in plaats van een tuin.

Vele speciekuipen met bladeren werden achterin de tuin geleegd en emmers en bakken werden gevuld met kastanjes. Hier en daar waren bramen en klimop al weer aardig tekeer aan het gaan, dus de snoeischaar kon meteen z’n taak weer vervullen. Bij het verwijderen van ongewenst groen van de achterste muur zagen we een muurhagedis, ook die had de winter dus overleefd.

Mei 2015 – in de woonkamer was het 14 graden en in de gang 12, dus niet echt warm. Buiten in de tuin was het warmer en daar zagen we dat ‘het groen’ met turbokracht gegroeid was. In een paar weken tijd waren de paadjes boven overwoekerd en verdwenen en waren er ‘tig’ kastanjes uitgeschoten.

Er zitten gelukkig ook positieve dingen bij, zoals de 2 bessenstruiken die ook behoorlijk gegroeid zijn. Ook de andere planten zijn weer behoorlijk uitgeschoten en de knotvlier doet z’n naam weer alle eer aan. We hebben bij de Baumarkt ook nog een paar planten gekocht en die gaan we morgen in de tuin zetten.

8 mei 2015 – we hadden vorige keer al een hoop kastanjes weggehaald, maar er lagen er nog genoeg, Het weer van de afgelopen periode was ideaal en overal waren kastanjes uitgeschoten. In totaal hebben we nog 2 speciekuipen met (uitgeschoten) kastanjes verzameld.

Daarnaast hebben we de tuin achterin verhoogd met de nodige kuipen bladeren en snoeiafval. Dat snoeiafval bestond voor een groot deel uit klimop wat we van de zijmuren met de buren afgepulkt hebben. Sommige delen muur waren nauwelijks meer zichtbaar door de lange slierten klimop die ervoor hingen. Het is nu aardig ingekort en daardoor wordt goed zichtbaar hoe slecht de muren op sommige plaatsen zijn.

In de boventuin hebben we de rand met de Weinberg van de achterburen onkruid vrij gemaakt en het ongewenste groen van de muren gehaald. Ook hebben we een paar planten gepoot, een pruimenboompje weggehaald en een dode boom (die aan de bovenkant tot nog wat groene stukken had) omgezaagd.

13 mei 2015 – de afgelopen dagen hebben we voor de zoveelste keer de tuin “opgeruimd” en zijn er o.a. 5 kruiwagens met brandhout naar de buren gegaan.

Omdat de tweede buxusbak voorlopig nog niet af is en de buxusplantjes eigenlijk in de grond moeten, hebben we ze als een soort hegje (als ze gegroeid zijn) langs de muur bij het 3e trapdeel gezet.

Juni 2015 – het onkruid en overige groen in de tuin had weer aardig z’n best gedaan en met snoeischaar en heggenschaar hebben we de paadjes weer begaanbaar gemaakt. Het was de afgelopen dagen mooi en warm weer geweest, want in de woonkamer was het 20 graden en de Fuchsia’s bij de muur waren min of meer verschrompeld.

27 juni 2015 – de wildernis van de boventuin werd verder ontgonnen. Een paar ca. 7 cm dikke en 7 meter hoge scheuten van de hazelaar hebben we omgezaagd en bij de 2e bessenstruik hebben we de nodige bramenstruiken en pruimenboompjes uitgegraven. De 1e bessenstruik doet het dit jaar vrij goed, want er hebben nog nooit zoveel bessen aan gezeten.

Beneden in de tuin hebben we ook het nodige ongewenste groen uitgegraven en aan het eind van de dag een soort van vlierstruik omgezaagd. We rekenen er weer op dat de stammen uitschieten, want dat gebeurde tot nu altijd.

Ook hebben we de voormalige mestvaalt voor de zoveelste keer opgeruimd. Het is erg verleidelijk om dit stuk te gebruiken om bouw- en groen afval neer te gooien en ook nu lag er weer een hele berg. Het bleek grotendeels hout te zijn, wat we nu laten drogen en daarna als brandhout aan de buren geven.

Juli 2015 – het aanleggen van elektriciteit had -letterlijk- meer voeten in de aarde dan we gedacht hadden. Er moest namelijk een sleuf gegraven worden voor de Erdband en dat viel niet meer.

We zijn begonnen met graven en willen elke dag een stuk doen. Tijdens het graven kwamen we van alles tegen; stenen, keien, boomwortels, geglazuurde scherven (helaas geen oude aardewerk, maar stukken afvoerbuis) en het eind van –waarschijnlijk- een gietijzeren afvoerbuis. Het lijkt erop dat voor de varkensstal een afvoerputje heeft gezeten, op zich nog wel logisch.

9 juli 2015 – we hebben ook nog wat aan de waterloop gewerkt; de gritfolie ligt inmiddels definitief en ook de muurtjes van de 2 borders beginnen al vorm te krijgen. Hier komen t.z.t. rozenstruiken te staan.

De (op)graafwerkzaamheden gingen ook verder. De sleuf rechts is af en daar gaat de aarde onder een ongebruikte(?) stenen afvoerbuis en een grote steen door. We kwamen hier ook nog een stuk zandsteen en een soort vloertje van cement tegen, maar die moesten er helaas aan geloven. De grote steen die is blijven zitten is onderdeel van een soort muurtje of fundatie en omdat die onder de bestrating van kiezelstenen zit, moet die vrij oud zijn.

Deze muurresten of fundatie lijkt over de hele breedte van de tuin te lopen, want ook in de sleuf links kwamen we het tegen. Voor dit restant was er ook nog iets van baksteen gemetseld; een stuk of 4-5 lagen op elkaar en 5 rijen breed. Hoe lang het is weten we niet, want we hebben het niet uitgegraven, maar alleen wat weggehakt voor de sleuf. Ook hier was er weer een soort vloertje van cement, wat een beetje rond afliep. Ook dit moest er helaas uit, omdat de aardband op de aarde moet liggen.

Verstopt onder de wortels van de knotvliet lag een enorme kiezelsteen en die wilden we eruit hebben. Met een koevoet konden we hem onder de wortels vandaan wrikken en de sleuf, maar daar kon die niet blijven liggen. Hij was te zwaar en glad om zo op te tillen en dus hebben we er met heen en weer kantelen een muurtje onder gebouwd. De kei kwam steeds hoger, zodat we hem op een gegeven moment op de kant buiten de sleuf konden draaien.

11 & 12 juli 2015– de laatste emmers los zand hebben we uit de sleuven voor de Erdband gehaald en we hopen dat het nu goed is. Als laatste hebben we nog het stukje naar de muur van de Scheune toe gegraven, want daar gaat de Erdband naar binnen.

17 juli 2015 – tussen andere werkzaamheden door hebben we nog even het losse zand uit de sleuf voor de Erdband gehaald voordat de elektroman de Erdband kwam brengen en we hem in de sleuf konden leggen. Daarna zijn we begonnen met het dichtgooien van de sleuf.

8 augustus 2015 – op het lijstje stond ook nog het dichtgooien van de sleuf in de tuin en omdat het toch wel handig is om overal weer min of meer normaal te kunnen lopen, hebben we de sleuf dicht gemaakt. Alleen aan de uiteinden is de sleuf nog min of meer open, zodat we indien nodig de aardband kunnen verlengen.

9 augustus 2015 – vandaag is het zondag en dus wordt er weinig gewerkt. We hebben daarom alleen wat licht snoeiwerk gedaan in de tuin. Een struik die we anderhalve maand geleden tot op het bot gesnoeid hadden was al weer enorm uitgeschoten. De temperatuur kan oplopen tot 35 graden, maar de kans op buien aan het eind van de dag neemt toe.

29 augustus 2015 – de hoop aarde op de “mestvaalt” is zelfs helemaal weg. Dit was ook nodig, want hier willen er het leem neerleggen. Dit ligt nu in de weg bij de muur en omdat we het willen hergebruiken moeten we het ergens anders op een goede plek -op en onder een zeil- neerleggen. Met een paar dikke planken hebben we een kruiwagenpad gemaakt en het leem verplaatst. Het duurde wat langer dan gepland, want op het zeil van het leem was in de loop van de tijd het nodig zand terecht gekomen, op sommige plaatsen meer dan 50 cm. We hebben de nieuwe leemplaats afgedekt met een zeil en het ligt klaar voor hergebruik.

Nadat het leem buiten verplaatst was, hebben we de scheefstaande grafzerk rechtgezet. Bij de koop waren namelijk een paar oude grafzerken inbegrepen, waarvan er 2 naamloze in de tuin staan. De ene stond behoorlijk scheef en na de nodige krachtsinspanningen staat die nu weer recht.

Om ruimte te maken voor het werken aan de onderste border aan de rechterkant, hebben we het pad van grinttegels –wat voorheen naar de stalen trap ging- weggehaald. Misschien gaan we deze tegels nog gebruiken om het terras te vergroten.

30 augustus 2015 – door het afwisselende weer met regen en zonneschijn (ook vandaag kan de temperatuur weer oplopen tot 36 graden) is vooral het onkruid enorm gegroeid. Overal verschijnen meterslange doornige bramentakken en die ga we nu snoeien. Ook op de grond is er het nodige onkruid bijgekomen. Gelukkig zijn de bramen ook gegroeid, dus die gaan we ook plukken.

10 oktober 2015– het kastanjevalseizoen is weer begonnen en dat betekent dat ze ook naar beneden rollen en terecht komen onder struiken waar ze uitschieten. Dat willen we proberen te voorkomen door de kastanjes een bepaalde kant op te laten rollen, zodat we ze makkelijker kunnen oprapen.

Vandaag stond ook de jaarlijkse snoeibeurt van de knotvlierbes op het programma. Dit was ooit een hoge boom, die we hebben ingekort. Jaarlijks halen we er -net als bij een knotwilg- alle uitgeschoten takken af. Dit is prima te doen en met de ladder kunnen overal goed. We gaan ervan uit dat hij ook dit keer weer uitschiet.

Linksachter in de tuin stond een hazelaar van een meter of 8 hoog. De boom (of eigenlijk bomen, want er waren meerdere uitschieters) stond ingeklemd tussen een vlierbes (al eerder gesnoeid) en een pruimenboom (staat er nog wel). Al die bomen zijn nooit gesnoeid en groeien door elkaar heen. Het enige is dat ze felle zon in de zomer tegenhouden, maar eronder groeien eigenlijk alleen bramenstruiken.

We willen er een andere fruitboom neerzetten en daarvoor moest om te beginnen de hazelaar weg. Gewapend met Wiedehopfhacke, bijl, spa en zaag gingen we de boom te lijf. Nadat we de takken en de boom tot op 2 meter hoogte afgezaagd hadden, gingen we stronk uitgraven. Dat veel niet mee met al die wortels, maar een paar uur later waren de stronken eruit.

24 & 31 oktober 2015 – omdat het buiten mooi herfstweer was, hebben we ook nog een emmertje kastanjes geraapt. Dit doen we om te voorkomen dat we in het voorjaar een kastanjeboomplantage in de tuin hebben.

7 november 2015– links in de boventuin zijn we verder gegaan met het ontbossen en na de nodige boompjes uitgegraven te hebben was er plaats voor de nieuwe nectarineboom. Of de plek goed is weten we niet, dat zal uit de oogst van volgend jaar blijken. Verder hebben we nog een struik verplaatst en een stek van een vlinderstruik gepoot om te kijken of die het hier ook doet.

21 november 2015 – een herfstachtige tuin en Weinbergen hebben ook wel iets, maar dan vooral van binnenuit gezien uit een verwarmd huis met dichte muren en echte ramen. Toch zijn we naar buiten gegaan om bladeren en kastanjes op te ruimen, want alles wat we nu doen hoeven we later niet te doen.

2016

19 februari 2016 – buiten was het inmiddels droog en er brak zelfs een winterzonnetje door. We gingen een rondje maken door de tuin, want die zien we niet zo vaak in winterse toestand. Dat er narcissen stonden wisten we wel, maar de krokussen en sneeuwklokjes hadden we nog nooit in bloei gezien en we wisten eigenlijk niet eens dat we ze hadden.

1 juli 2016 – tussen de keukenkarweitjes door hebben we de bessen van de eerste bessenstruik geoogst en dit was meer dan verwacht. Vorige jaar kwam er een handjevol van de nieuwe struik af en nu was het een bak vol. Gelukkig is de andere struik nog niet zo ver, zodat we binnenkort nog een keer kunnen oogsten.

4 juli 2016 – tussen de buien door hebben we wat gesnoeid in de tuin, want dat was weer hard nodig. De 2e bessenstruik kan nog niet geoogst worden, maar dat duurt niet lang meer

4 juli 2016– de 2e bessenstruik kunnen we ook gaan oogsten en elke dag hebben we een portie. Nooit eerder hebben we zoveel bessen gehad.

10 juli 2016 – doordat we in de keuken aan het werk waren, was er geen tijd om te snoeien, dat hebben we nu gedaan en meteen de laatste bessen geoogst. De pruimen zijn nog niet rijp en hopelijk zijn we er nu wel als ze rijp zijn.

21-22 juli 2016 – onderweg hadden we enorme regenbui, maar toen we in Kröv aankwamen was het gelukkig droog. Het weer was mooi genoeg om nog wat in de tuin te gaan doen. We hebben onkruid bestreden en enkele kilo’s pruimen geoogst. Ook waren de eerste bramen rijp en we hebben een handje geplukt van de stuiken net naast het terras.

4 augustus 2016 – tijd om te werken was er niet, maar we konden nog wel een klein emmertje bramen plukken. Het pruimenplukken lijkt voorbij, want de laatste pruimen liggen gistend en rottend op de grond.

6 augustus 2016 – aan het eind van de binnenwerkdag hebben we nog buiten nog in de tuin gewerkt en de nodige bossen onkruid verwijderd. Een overvolle speciekuip was de oogst aan groenafval en toen hadden we nog maar 3 stukjes benedentuin gehad.

14 augustus 2016 – doordeweeks komt het er nauwelijks van en daarom zijn we vandaag maar bramen gaan plukken. De oogst was redelijk; we kunnen weer een paar potjes jam maken.

15 augustus 2016 – na de “officiële” werktijd was het nog steeds erg mooi weer en zijn we nog even in de tuin gaan werken. Links bij de muur zit er nog een veevoederkelder in de grond. Die is niet zo erg oud (denken we), want de bovenkant is van beton.

In de loop van de jaren is er aarde, leem en zand op gekomen, wat aangevuld met bladeren, takjes en ander spul een goede voedingsbodem voor bramen en varens bleek te zijn. Om verder te kunnen werken aan de borders onder de muur en om er een schaduwterras van de te maken, gaan we deze laag eraf halen. Vandaag hebben we de eerste stronken van varens en bramen uitgegraven.

16 augustus 2016 – iets eerder dan gisteren zijn we buiten verder gaan werken. Aan de hand van een plattegrondje hebben we wat aarde afgegraven en de nodige wortels verwijderd. In de onkruidstruiken lagen nog stukken hout en boomtakken en –stronken. Met de kettingzaag hebben we een deel in stukken gezaagd en te drogen gelegd.

17 augustus 2016 – omdat we binnen moeten wachten totdat de Lehmputz droog is, zijn we buiten verder gegaan met de border boven de tuinkelder. Na het nodige hak- en snoeiwerk kon voor het eerst sinds jaren 1 van de luiken weer open.

Dit stuk tuin was de afgelopen jaren als opslag van oud hout en omgezaagde bomen gebruikt. Van dat hout hebben we het nodige in wat handzamere stukken gezaagd als brandhout.

18 augustus 2016 – omdat het goed werkbaar weer was, zijn we buiten verder gegaan met de border linksachter in de benedentuin. We hebben de randen van de tuinkelder opgezocht en weten nu weer hoe groot die is. Hij is wel vrij groot, maar omdat een deel van de borders erop liggen, is het resterende deel misschien te klein voor een terras.

19 augustus 2016 – een groot deel van de dag hebben we buiten gewerkt. De borders zijn bijna af en het meeste onkruid is van de tuinkelder af. De nodige emmers en speciekuipen met bladeren, takjes en wortels zijn naar de groenhoop achterin de boventuin verhuisd. Uit de muur stak al jaren een stuk ijzer en dat hebben we eraf geslepen om ongemak te voorkomen.

Toen we het kleine luik van de tuinkelder opendeden werden we tot onze verbazing aangekeken door een kikker, die beneden in de kelder op een puinbergje zat. Wat voor soort het is, hoe die daar gekomen is en of er nog meer zijn weten we (nog) niet.In september lukte het eindelijk om een foto van de kikker te maken.

2 september 2016 – na het binnenwerk hebben we nog in de tuin gewerkt. We gaan de rand en afdekking van de waterloopafvoerput reconstrueren en definitiever maken en dat begint met afbreken van de tijdelijke bouwsels.

Ook hebben we weer de nodige emmers met takjes, wortels, verdorde bladeren, schors en wat aarde van de bovenkant van de tuinkelder afgehaald en hiermee een “bospad” in de boventuin aangelegd.

3 september 2016 – we zijn verder gegaan met het opruimen van het stuk boven de tuinkelder en het reconstrueren van de aansluiting van de waterloop op de put. Tot nu toe lagen de stenen los en we hebben ze vastgezet met cement. We hebben er rekening mee gehouden dat de afvoerbak, slangen en pomp eruit moeten kunnen.

Door het warme weer stonden er in de boventuin verdorde bramenstruiken en dit verstoorde het groene aanzicht. De verdorde takken vielen erg op en daarom hebben we ze afgeknipt en meteen bramen van de groene struiken geplukt.

Het opruimen van de benedentuin zorgt er ook voor dat er ruimte voor planten komt. Wat we er allemaal neer gaan zetten weten we nog niet. Omdat we ook niet weten wat het hier goed doet zonder verzorging, nemen we af en toe stekken van thuis mee om die hier te testen.

22 september 2016 – tussen het werk door, lukte het ook om een foto van de tuinkelderkikker te maken. Wat voor kikker het is weten we nog niet, maar we hebben nu in ieder geval een foto.

24 september 2016 – bij mooi weer en met het watergeluid van de bron en waterloop op de achtergrond, hebben we het laatste stuk van de bovenkant van de tuinkelder opgeruimd. De schors, bladeren en takjes hebben we boven voor de bospaadjes gebruikt. Het hout hebben we geselecteerd in ‘brandhout’ en ‘misschien nog bruikbaar’.  Het is opvallend hoe snel oude eiken balken, die meer dan 5 jaar in een vochtige hoop rommel hebben gelegen, drogen in de zon.

Tijdens het opruimen hebben we hier en daar ook nog wat gesnoeid en is de tuin weer wat zonniger. Eigenlijk hebben we liever een beetje regen dan zon, want de verdorring slaat hier en daar toe na weken zonder regen.

6 oktober 2016 –  buiten stond het jaarlijkse oktobersnoeikarwei op het programma; het snoeien van de knotvlier. Het is bijna niet te geloven hoeveel die in 1 jaar telkens weer groeit. We hebben ook dit jaar weer alle uitgeschoten takken er afgeknipt, Daarna hebben we de 3 stompen ongeveer een halve meter korter gemaakt. We hopen dat de boom volgend jaar nog uitschiet, maar iets kleiner blijft, zodat er minder schaduw is en niet op het dak van de buren hangt.

Omdat de kettingzaag en het verlengsnoer toch buiten lagen, hebben we meteen maar het oude tuinhout in stukken gezaagd en opgeruimd. De sowieso onbruikbare stukken gingen naar de brandhoutstapel. De rechtere stukken boom(takken) hebben we apart gelegd en misschien gaan we hier nog iets mee doen.

11 oktober 2016 – de zon scheen en daardoor konden we prima in de tuin werken. We hebben de brandhoutstapel afgedekt met plastic en het andere hout opgeruimd. Hout wat heel misschien nog bruikbaar is, hebben we onder een provisorisch afdakje in de varkensstal gelegd. In een hoek bij de Scheune stond ooit een boom, die we jaren geleden al omgezaagd hadden. De stronk had de tand des tijds gelukkig niet weerstaan en was inmiddels bijna helemaal vermolmd. Met een bijl hebben we de stronk kapot gehakt en als bospadbedekking in de boventuin gebruikt.

27 oktober 2016 – in het begin van de avond kwamen we aan en we hebben wat kastanjes geraapt. De boom is gelukkig al aardig leeg.

29 oktober 2016 – voordat we weer naar huis gingen hebben nog wat kastanjes geraapt en bladeren opgeruimd.

2017

5 – 8 mei 2017 – de tuin fatsoeneren stond bovenaan op de werklijst, dus daar zijn we mee begonnen. Het onkruid was weer aardig opgerukt en ook het toegestane groen was –op de oude bessenstruik na- weer behoorlijk gegroeid.

Waar je normaal met een groencontainer al een eind komt hebben we nu minstens 15 speciekuipen van 25 liter gevuld met onkruid en snoeiafval en die op de soort van composthoop in de boventuin geleegd. Daar ligt nu een verend groen tapijt van groen.

Na het snoeiwerk hebben we nog wat afgegraven bij het “nieuwe” tuinkelderterras tot op de bovenkant van de muur van de tuinkelder. Hier moet een muurtje komen en een verbinding met het iets lager gelegen terras.

14 – 16 mei 2017 – we hebben wat meegenomen planten gepoot, om te kijken of die het hier ook doen.

Vanwege het hoogteverschil tussen het oude terras en de bovenkant van de tuinkelder, komt er een laag muurtje, wat uitkomt op de “put” en de waterloop. We hopen dat we hiervoor nog genoeg bruikbare stenen hebben, want de voorraad is behoorlijk geslonken. Het deel tussen het muurtje en het kelderterras gaan we volgooien met beton en hierin verwerken we meteen een buis voor de elektriciteit voor de bronpomp.

Het muurtje moet ook dienen als een soort bekisting bij het storten van de betonvloer en daarom hebben we de stenen vanaf de achterkant (waar het beton komt) vastgezet met Putz und Mauermörtel. Hierbij hebben we ook meteen de waterafvoer gemaakt en de stenen achter de tree vastgezet.

We hebben het stuk rechts van de varkensstal opgeruimd. Verstopt onder de klimop en ander groen lagen hier onder andere de eiken staken van het lemen plafond van de keuken. Dit hebben we in juni 2013 afgebroken en de staken waren bedoeld om t.z.t. op te stoken. Dat gaat nog wel effe duren en daarom hebben we deze brandhoutstapel maar afgebroken en gaat het naar de buren.

18 mei 2017 – de regen was goed voor de tuin, maar minder goed voor het betonwerk waar we mee bezig waren. We hadden van steen, karton en leem een soort bekisting gemaakt bij het vulgat van de tuinkelder en bij de afdekstenen van de put.

Na een paar emmers beton gemaakt en gestort te hebben begon het dus te regenen en toen hebben we maar middagpauze gehouden tot de regen voorbij was. Daarna viel er nog af en toe een druppel en hebben we het afgemaakt.
Van een plank en een stuk zeil hebben we een tentje gemaakt omdat er nog meer regen zou komen.

Er kwam meer regen, maar we konden toch nog even werken aan het fatsoeneren van de tuin rechts van de tuintrap.

19 mei 2017 – we hebben  het zeil weggehaald om het beton te bekijken, maar daarna zijn we binnen gaan werken want het regende de hele ochtend. Het beton zag er goed uit en dankzij de regen konden we ook zien dat het water aan de juiste kant wegliep. 

20 mei 2017 – het was nog steeds mooi weer en we zijn verder gegaan met het stuk tuin rechts van de trap. Daar moeten ook borders van stenen muurtjes komen en het moet passend aansluiten op de 2 oude grafzerken die er staan.

2 juni 2017 – het tuinkelderterras wordt omgedoopt tot ‘gebroken Schiefer terras’, want we hebben besloten het beton te bedekken met stukjes Schiefer. We hebben een hele berg van die dingen die we in de loop van de jaren van de achtergevel, de varkensstal en het dak afgehaald hebben.

De komende dagen gaan we ze kapot slaan, totdat er overal een laagje ligt als alternatief voor split.

5 juni 2017 – het was dik 20 graden en ideaal weer om buiten te werken.

Het bordermuurtje rechts is weer een stuk gegroeid en het sluit nu aan op het grafmuurtje. Aan de andere kant van de tuin zijn we ook verder gegaan met het gebroken Schiefer terras en ook dat schiet aardig op.

Verder hebben we in de tuin diverse struiken gesnoeid en wat afgegraven voor een bordermuurtje.

8 juni 2017  – afwisselend hebben we aan de borders rechts gewerkt en ook een soort plateautje voor een toekomstig tuinbeeld gemaakt. Aan de linkerkant zijn weer de nodige Schiefer verkleind met een hamer en dat terras is nu bijna af. Er steekt nog wel een metalen oog boven het beton uit en die “Nackenbrecher” moet er nog afgeslepen worden.

10 juni 2017 – we konden de hele dag in de tuin werken en zijn begonnen met het laatste stuk van het muurtje om het Schiefer terras te maken.  Daarna hebben we het cement opgemaakt door losgelaten stenen bij de waterbak vast te zetten. Toen dat gedaan was zijn we de rest van de dag bezig geweest met de borders aan de rechterkant.

5 juli 2017 – het was weer echt Kröveriaans weer met temperaturen boven de 30 graden.
’s Ochtends konden we buiten nog wel aan het grafstenenmuurtje werken, maar ’s middags was het daar veel te heet in de zon zonder schaduw.

28 juli 2017 – aan het eind van de middag was het weer een stuk beter en konden we buiten werken aan de border rechts van de trap. In deze border komt iets nieuws, een zogenaamde zandsteenstoel.

29 juli 2017 – na de middag was het prima weer om buiten te werken. Het lukte om de onderste borderrand af te krijgen en we moeten alleen nog egaliseren. Ook de tuinstoel is min of meer af; we laten de stenen los liggen.

4 & 5 augustus 2017 – aan het eind van de middag was de wind gaan liggen en werd het prima weer om buiten nog wat te doen. We gaan de border rechts van de trap anders maken. Bij het perkje voor de grafstenen hebben wat anti-katten-stenen in de hoop dat het onaantrekkelijker wordt om als toiletgelegenheid te gebruiken.

7 augustus 2017 – het weer was bijna te mooi om in de zon te werken, maar we hebben de borders rechts van de trap afgemaakt. Het enige wat we misschien nog een keer moeten is wat aarde en leem verplaatsen als het ingeklonken is.

1 & 2 september 2017 – in de tuin zijn we aan een nieuw stukje begonnen en dat is een zandsteen randje bij het soort van perkje in het midden. In dit oudste stukje tuin tussen de grafstenen en de keienberg staan wat planten die het goed doen en nu is het weer wat mooier.

11 oktober 2017 – aan de rand van het gebroken schiefer terras willen we een soort vlechtwerkhekje maken van vlierbestakken. Als test hebben we wat paalachtig hout in de grond gezet en er wat takken tussen geklemd. We laten het nu even op ons inwerken om te kijken of we de rest ook doen.

12 oktober 2017 – tussendoor hebben we kastanjes geraapt, want het is weer valtijd en voor je het weet is de tuin een kastanjeplantage. Gelukkig was er ook nog wat leukers te doen in de tuin, het neerzetten van de meegenomen “beeldige” huisvlijtkunst.

Daarna hebben we het takkenhekje wat verder af gemaakt en waarschijnlijk wordt het een blijvertje.

13 oktober 2017 – omdat we toch naar de bouwmarkt moesten hebben we meteen paaltjes voor het vlechtwerkhekje meegenomen. Teruggekomen was het lekker weer en we zijn meteen begonnen met de paaltjes in de grond te slaan. We hebben ze op het oog neergezet en door stenen en wortels in de ook nog stugge leemgrond staan ze geen van alle kaarsrecht. Helemaal in stijl met de rest.

We hadden nog wel wat takken om te vlechten, maar bij lange na niet genoeg. Gelukkig bracht de knotvlierbes redding, want die moest gesnoeid worden. Elk jaar in oktober knippen we alle uitgeschoten takken eraf en elk jaar schiet hij weer uit.  Bessen komen er niet aan, maar dat geeft niet; daar doen we niets mee en we missen ook de rommel als ze vallen.

14 oktober 2017 – omdat het mooi weer was, hebben we het snoeiafval en wat andere zooi opgeruimd en nog wat takken in het nieuwe hekje gevlochten. Het begint er al op te lijken en we hebben weer een plek waar we onze takken kwijt kunnen.

17 november 2017 – we hebben een betere foto van de knotvlier gemaakt en er stond nog wat echt werk op het programma. De boom van de buren verliest jaarlijks een enorme berg bladeren en kastanjes. Die proberen we elk jaar zoveel mogelijk voor de winter op te ruimen.

Tot slot hebben we de jaarlijkse herfstige overzichtsfoto van de tuin gemaakt, met ernaast een foto uit 2015.

2018

4 mei 2018 – vandaag kon het 23 graden worden en daar kwamen we dicht in de buurt, want het was warm genoeg om in een T-shirt in de tuin te werken en te eten. Ook onze evenbeelden konden kun gesprek weer buiten voorzetten.

Volgens de buren had het de afgelopen 4 weken niet geregend en dat had de onkruidgroei wat geremd. Niettemin konden we nog de nodige speciekuipen aan bladeren en onkruid oogsten en hebben onze bospaadjes in de boventuin weer een nieuwe vloerbedekking.

Als dagafsluiting hebben we een stukje boventuin herontgonnen en op de vrijgekomen plek overjarige plantenzaad gestrooid. Het is dus afwachten of er iets opkomt.

5 mei 2018  – na de nodige bakken met onkruid ziet de benedentuin er al weer behoorlijk gefatsoeneerd uit en ook de voorste rand van de boventuin kan er weer mee door. Van lange duur is dit meestal niet, want met regen en zonneschijn lijkt het onkruid altijd te groeien dan de gewenste planten.

Bij het gebrokenleisteenterras staat nu een zelfgemaakt olifantenbeeld. Als voet hebben we een stuk oude afvoerbuis gebruikt, die we een paar jaar geleden onder de keienvloer van de koeienstal vonden.

De kleine vlierbes was niet echt klein meer en dankzij de heggenschaar is het nu weer een beschaafd bolvormig boompje. Ook het onkruid wat er omheen stond zorgde weer voor een paar volle speciekuipen.

13 mei 2018 – ondanks de – voor ons gevoel – redelijke hoeveelheid regen die gevallen was, was alleen de bovenste paar centimeter van de grond nat. We hebben wat plantenstekken in de “rozentuin” rechts van de trap gezet, maar het is de vraag of ze het doen in de droge grond.

1 juli 2018  – we hebben nog even snel een paar pruimen geplukt en een foto gemaakt.

21 juli 2018 – net toen we buiten wat Putz aan de zijkant wilde herstellen begon het te regenen. Eerst wat druppels zoals gisteren en daarna een echte bui. Het was wel handig dat we er waren, want zo konden we zien dat het waterafvoerpaadje dicht zal met onkruid en zand. Met een schep hebben we het vrijgemaakt om te voorkomen dat het water de Scheune inliep.

12 augustus 2018 – teruggekomen van het Straßenfest, was er nog tijd om wat aan de tuin te doen. Vooral planten (onkruid en klimop) die we niet wilden hebben waren de afgelopen weken behoorlijk gegroeid. Ook de hazelaar zat weer boven de toegestane hoogte, maar toen we die wilden kortwieken, zagen we dat de klimop die tegen en half op de muur aan de rechterkant zit, over een lengte van een paar meter van de muur afgekomen was. Waarschijnlijk is dit tijdens de laatste winderige regenbui gebeurd. Met heggenschaar en snoeitang hebben we het stuk losgeknipt van het deel wat nog vast zat. De klimop was de afgelopen decennia behoorlijk verwilderd en veel te breed geworden. Het streven is nu om te proberen het in de hand te houden.

16 september 2018 – de hazelnootboom moet een niet te hoge struik blijven, zodat we ook aan de bovenkant kunnen snoeien. Door het mooie weer zaten er weer de nodige uitschieters aan die eraf moesten. Aan “oogsten” van die anderhalve noot hebben we nooit echt gedacht, maar nu viel het wel op dat er de nodig noten onder de struik lagen. Bij elkaar was het bijna een kopje vol; de grootste hazelnootoogst tot nu toe. Van de geplande snoeibeurt kwam niet veel, want we kregen bezoek.

29 september 2018 – het opwarmkarweitje van vandaag was het planten van meegenomen planten. Of die het doen is maar zeer de vraag, want tijdens het haastige uitgraven met ruk- en trekwerk, waren de meeste wortels achtergebleven.

5 oktober 2018 – jaarlijks begin oktober snoeien we de vlierbes tot het model ‘knotvlier’. We hebben we weleens een jaar overgeslagen, maar toen werd de boom te groot. Een deel van de takken hebben we voor het takkenhekje gebruikt en met de rest hebben we de bospaadjes in de boventuin bedekt.

Hier staan alle foto’s van de tuin in chronologische volgorde achter elkaar.