ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

Scheune

Inleiding Bij de koop kwamen we er achter dat het achterste deel van het pand een andere eigenaar had. Dit deel werd de ‘Scheune’ (= grote schuur) genoemd en zelfs deze benaming was eigenlijk te veel eer voor dit bouwvalligste deel van het pand.

Bij het project dak is ook goed te zien hoe weinig dak daar eigenlijk zat, maar dit was (en is) nog niet alles. De vloer van de begane grond bestaat uit aangestampt leem vermengd met aarde en keien. Een verdieping hoger is er zelfs nog minder, want behalve 1 gebroken balk zit daar helemaal niets. Nog een verdieping hoger is weer iets te herkennen wat op een vloer lijkt; wat balken en hier en daar een losse plank. Het gevolg van dit alles is, dat je vanaf de begane grond zonder moeite door het 7,5 meter hoger gelegen dak naar buiten kunt kijken naar de zon, de maan en de sterren; een echte doorzonwoning dus.

Het nadeel is dat wind, regen, hagel en sneeuw via de zelfde weg naar binnen kunnen…… Dit komt het houtwerk niet ten goede; eventjes is niet zo erg, maar inmiddels weten we dat bepaalde delen al ruim 35 jaar blootgesteld worden aan ongewenste weersinvloeden. Niemand van de huidige omwonenden kan zich herinneren dat er een goed dak op zat. De hoek rechts-achter was het slechts en diverse delen van het vakwerk waren daar doorgerot of zelfs geheel verdwenen.

Om erger te voorkomen werd er een schroefstempel onder gezet. De vraag kwam naar boven: wel of niet slopen? Een ruwe berekening van de inhoud levert al snel 200 m3 op en onder het motto je hebt nooit genoeg ruimte werd besloten het niet te slopen.In gedachte werd de volgende indeling gemaakt: begane grond: werkplaats, 1e verdieping: inpandig terras en slaapkamer, 2e verdieping: 2 slaapkamers, zolder: opslag van dingen die we niet nodig hebben, maar toch niet weggooien.

We hadden nog niet gepland wanneer deze transformatie/verbouwing plaats zou vinden, maar we hadden al wel besloten om deze zomer (2009) het dak provisorisch dicht te maken. Dit alles zou echter zeer onverwachts in een ongekende stroomversnelling terecht komen….

Zaterdagavond 23 mei 2009 Het werk zat erop en de pizza stond in de oven toen de rust verstoord werd door een hels kabaal gevolgd door een bruine stofwolk die opsteeg vanuit het smalle gangetje tussen beide huizen.

De overall lag nog vlakbij; die maar meteen weer aangedaan en op onderzoek uitgegaan. Een blik in de Scheune was voldoende om te zien dat de achterwand (van de Scheune) of deel van de zijwand (van het huis) verdwenen was. Het was al snel duidelijk waar die wand gebleven was, want het gangetje tussen ons huis en dat van de buurvrouw werd versperd door een berg hout en puin.

Dat de wand er ongepland uit was, was natuurlijk niet leuk, maar erger was, dat het dak op die plaats niet meer werd ongesteund en dit zou wel eens veel grotere gevolgen kunnen hebben. Denk aan het instorten van het dak waarbij een ander deel van het pand meegetrokken zou worden! Op de hoek van de Scheune stond al een schroefstempel en gelukkig hadden we nog een voorraadje stempels, zodat binnen een halfuur onder elke balk een schroefstempel stond.

Inmiddels waren er ook de nodige buurmannen op het geluid en de stofwolk afgekomen en met hun hulp konden we een eiken balk van 25 x 25 cm en ruim 4 meter lang laten zakken. Dit was een verdiepingsbalk van de bovenverdieping die meegekomen was en half op de muur terechtgekomen was. Bij de val had de wand de buitenom lopende afvoerleiding van de badkamer van de buurvrouw van de muur gerukt waarbij een bocht sneuvelde.

Gelukkig kon een buurman op zaterdagavond bij de dorpssmid een nieuwe bocht krijgen zodat de afvoer gerepareerd kon worden.
Het was inmiddels laat en dit was de smaak van de pizza niet ten goede gekomen, maar dat merkten we nauwelijks want de hersens draaide op volle toeren om de werkzaamheden voor de volgende dag te bepalen.

De doorgang moest namelijk vrijgemaakt worden, want dit is de regenwaterafvoer en bij een zware regenbui bestond nu de kans dat het huis van de buurvrouw onder water zou lopen. Dit vrijmaken was nog niet zo simpel want een groot en zwaar deel van het gevallen vakwerk steunde zeer wankel op een andere balk die weer een stapel stenen lag. Als dit verder zou vallen dan was de kans groot dat ook de buitenom lopende gasleiding van de buurvrouw van de muur af zou komen.

24 mei 2009 Normaal wordt er op zondag niet gewerkt, maar ‘nood breekt wet’ en dus gingen we er vol tegenaan, want ‘s avonds moesten we weer naar huis. Een deel van het puin werd buitenom met een kruiwagen via de garage en de koeienstal in de tuin gedumpt. De rest werd via emmers over de muur in de tuin gegooid. Het gangetje tussen beide huizen is namelijk zo smal dat er geen kruiwagen doorheen kan.

Voor het zwaarste houten deel werd de hulp van de buurman ingeroepen en voor de rest was het vooral veel scheppen en lopen. Tegen het eind van de middag was het gangetje weer schoon en tot slot werd de muur van de varkensstal ondersteund, want die vertoonde een opvallende gelijkenis met de bekende toren van Pisa. Wij zouden wel zonder kunnen, maar de (witte) gasleiding van de buurvrouw werd weer bedreigd.
Toen dit gebeurd was gingen we naar huis.

Op zoek naar een architect waren we inmiddels uitgekomen bij Architekturbüro Frank Diestler en die kon gelukkig snel komen.

6 juni 2009 De architect had ons geadviseerd om enkele vakken waarvan de inhoud dreigde naar beneden te vallen leeg te maken. Ook moest er zo snel mogelijk een noodconstructie komen en hiervoor moest er ruimte zijn om een steiger neer te kunnen zetten. Die ruimte was er niet en dus moest de varkensstal wijken. We hopen dat dit tijdelijk is en dat die ooit weer opgebouwd kan worden.

9 juni 2009 Wij waren er  niet, maar de bouwers van de steigers gelukkig wel.

Binnen werd een steiger opgebouwd voor een noodconstructie en buiten een hogere steiger om bij het dak te kunnen.

10 juni 2009 Schroefstempels helpen wel voor ondersteuning, maar je krijgt er geen verband mee in een gebouw. Om te voorkomen dat er bij harde wind meer schade zou onststaan (en het dak bijvoorbeeld naar beneden zou komen) is er een tijdelijke noodconstructie geplaatst op de plaats waar de gevel zat.
Toen de noodondersteuningsconstructie klaar was werd het mooi weer en kon er aan het dak gewerkt worden.

Er werd gewerkt van onder naar boven en als eerste werden de leistenen die er onderaan nog op bleken te zitten verwijderd. Hierna werden de oude planken en resten dakbedekking er afgehaald en telkens vervangen door nieuwe planken, die tevens als trap dienden om hoger te kunnen komen. Toen dit gedaan was werden de uitstekende delen afgezaagd en werd het afgedekt met een stevig zeil met een paar planken.

Zo rond een uur of 3 was het dak provisorisch gedicht en komt er voor het eerst in decennia geen regenwater meer naar binnen.

Juli 2009 Om het gewicht van de achtergevel te verlagen kregen we het advies om leistenen bekleding (Schiffer) eraf te halen.
Bovendien zou dit er toch af moeten als we de Scheune zouden verbouwen tot woonruimte, want de wand bestond uit niet meer dan wat planken met finke kieren.

De steigers die gebruikt waren voor de noodconstructie en het nooddak konden we dus mooi gebruiken om de Schiffer eraf te halen. Omdat deze oude hangemaakte Schiffer niet hergebruikt zouden worden, is het in zo’n geval een lokaal gebruik om ze er gewoon af te slaan. Dit vonden wij zonde en dus werden ze bovenaan (9 m. hoog) beginnend 1 voor 1 verwijderd en via een emmer aan een touw omlaag gebracht.
Voorlopig hebben we ze in de tuin gelegd en wat we er mee gaan doen weten we nog niet.

In overleg met de architect gaan we nu onze plannen verder uitwerken en net als in Nederland moet ook in Duitsland een vergunning aangevraagd worden bij een bestemmingswijziging.

Wordt dus ongetwijfeld vervolgd nadat alles door de ambtelijke molen is gegaan en papierwinkel afgewerkt is.

— hier komen t.z.t. nog tekst & foto’s van de periode juni 2009 – juni 2012 —

Juni 2012 – we hebben besloten om een op zolder gevonden raam als een soort van doorgeefluik te gaan gebruiken tussen de keuken en de Scheune en met het nieuw te maken vakwerk moet hiermee rekening gehouden worden. Bij het bekijken van de plaats waar het raam moet komen, moet rekening gehouden worden met het aanzienlijke niveauverschil tussen de beide vloeren.

Juli 2012 – de takken van de boom hingen al weer aardig op het dak van de buren en dus was het tijd voor het betere snoeiwerk. Een bijkomend positief gevolg hiervan was, dat we nu goed zicht hebben op de achtergevel van de Scheune.

September 2012 – de eerste tussenvloer kwam erin! Nu wordt die nog ondersteund door schroefstempels, maar binnenkort komt er een nieuwe vakwerkwand.

De oude balken met verschillende maten waren schoongemaakt en de timmerman had ze zo goed mogelijk gezaagd op 14 x14 cm. Waar nodig was er een Zapf – Zapfloch verbinding gemaakt en voor onze balken is de Zapf 4 cm dik en 6 cm hoog, met eikenpennen van 16 mm.

We dachten de meeste spijkers eruit gehaald te hebben, maar er zaten er blijkbaar nog zoveel in, dat het de timmerman een zaagblad gekost had. De balken werden naar binnen gedragen en op maat gezaagd. Het plaatsen ging niet meteen omdat er nog wat leisteen in de weg zat, dus dat werd weggehakt. De achterkant werd voorzien van antibeestenspul en daarna werden ze op een stukje dakbedekking (tegen optrekkend vocht) op hun plaats gezet. Dit ging met een koevoet en een hamer zoals het al eeuwenlang gebeurd. Het was even puzzelen met het raamwerk waar in de toekomst een raam naar de keuken moet komen. Het paste allemaal prima en de eikenhouten pennen gingen er zonder moeite in.

Toen het vakwerk gesteld was en goed stond kwamen er aan de onderkant nog stalen hoeken om verschuiven van de staanders te voorkomen. Omdat de hoeken aan de rand van de betonvloer kwamen werden er betonschroeven gebruikt (in plaats van keilbouten) en ze werden met schroeven aan de staanders vastgemaakt. Als t.z.t. het vakwerk gevuld wordt en de vloer wordt afgewerkt, dan worden de hoeken weggewerkt en zijn ze onzichtbaar.

De schroefstempels konden weg en het nieuwe oude vakwerk was klaar! Het ziet er mooi uit en we hebben de balken in ieder geval niet voor niets gehaald. Weer een mijlpaal(tje), want het eerste stuk vakwerk is gerenoveerd.

31 oktober 2012 – ‘s ochtends gingen we weer naar de werkplaats van de timmerman, om het hout van de dakkapel Streichen. Toen dat klaar was gingen we terug, gevolgd door een aanhanger met hout.

Het hout moest met de hand uitgeladen worden en ging binnendoor naar de tuin. Vervolgens ging het vanaf de tuin door het vakwerk heen.

Omdat we nu nog de ruimte hadden werd het raamwerk in elkaar gezet.

Dit raamwerk staat op de scheiding van het inpandige terras en de (slaap)kamer en hierop komen de vloerbalken van de 2e verdieping te liggen. In tegenstelling tot de dwarsbalken van de 1e verdieping, komen hier de balken in de lengterichting te liggen net zoals in de oorspronkelijke constructie. De balken bestaan uit 2 delen en omdat de oude draagbalk op de verkeerde plaats zit en niet meer voldoet aan de huidige bouwvoorschriften moet er een raamwerk komen.

12 november 2012 – hoewel alleen de woonkamer in “dubbele cijfers” zat qua temperatuur was het toch iets warmer dan de vorige keer. Gisteren bij aankomst was het te donker, maar nu bij daglicht konden we de steiger aan de achtergevel en een stuk van de zijgevel zien.

Het eerste werk bestond uit het weghalen van de onderkant van het dak van de Scheune aan beide kanten. Dit was nodig om de nieuwe vloerbalken van de 2e verdieping er doorheen te kunnen steken, om ze daarna op het raamwerk te leggen.

De balken hadden we de vorige keer al binnengelegd en daar hadden we nu voordeel bij, want daardoor konden we ze vrij snel op hun plaats leggen. Enigszins onverwachts was er toch een vertragende factor, want de bovenkant van de oude dikke dwarsbalk lag iets hoger dan die van het nieuwe raamwerk.

We wilden -evenals bij de 1e tussenvloer- de oude dwarsbalk behouden en daarom moesten er wat happen uit de oude balk gehaald worden. Behalve bij de eerste vloerbalk mogen er namelijk geen vloerbalken op de oude dwarsbalk rusten, maar liggen ze op het nieuwe raamwerk.

Waar mogelijk haalden we ook de oude balken eruit. Niet alle oude balken konden eruit, want anders zou het dak instorten. Het verschil tussen de oude en nieuwe balken was goed te zien. Het is jammer dat de oude ruwe verweerde eiken balken plaats moeten maken voor nieuwe rechtere Douglas balken, maar helaas ging dat niet anders. De oude balken waren te licht en te slecht en het was onverantwoord om daar een vloer op te leggen.

Het was niet te doen om er 8 meter lange langsbalken uit 1 stuk in te leggen, dus werden de balken gedeeld ter plaatse van het nieuwe raamwerk. Om te voorkomen dat de balkdelen ten opzichte van elkaar zouden torderen, zaten er sleuven in de kopse kanten waar een stukje eikenhout in werd gezet.

We werkten flink door en toen het begon te schemeren waren we klaar. Dat kwam goed uit, want de timmerman wilde voor het donker met z’n grote aanhanger de heuvels over zijn, richting z’n eigen dorp.

13 november 2012 – we begonnen met het eruit halen van enkele oude vloerbalken die niet van doorslaggevend belang waren om het dak overeind te houden. Sommige delen zijn nauwelijks meer als hardhout te gebruiken, maar er zaten ook goede stukken tussen. We bewaren het allemaal en zoeken het t.z.t. wel uit; weggooien kan altijd nog…

De oude vloerbalken werden niet alleen op druk belast, wat eigenlijk standaard is voor een vloer, maar werden -door de dakconstructie- ook op trek belast. Om die trekkracht op te vangen, waren de balken onder de hoofdspanten uit 1 stuk (ca. 8 m. lang) gemaakt. De overige balken bestonden uit 2 delen die op de dikke dwarsbalk lagen en daar met speciale eiken pennen vastzatten. Zelfs na meer dan 150 jaar zaten sommige verbindingen nog muurvast als gevolg van de speciale vorm van de pennen. We konden er gelukkig nog 2 pennen heel uithalen.

Nadat de oude balken er voor het grootste deel uit waren, konden -net als bij de 1e tussenvloer- de OSB platen erop. Met de ladderlift gingen de platen naar boven en konden mooi naar binnen geschoven worden omdat de onderkant van het dak eraf was. Waar nodig werden ze op maat gezaagd en daarna werd alles vastgeschroefd, zodat we nu een stevige werkvloer hebben om op de staan als we aan het dak gaan beginnen.

In de vloer werd een opening voor een ladder vrijgelaten, want van binnenuit -door het huis- kunnen we hier nog niet echt komen. In de toekomst komt er een deur in de binnenwand en komt er aan de andere kant ook een vloer, maar tot dan moeten we het doen met een ladder. We kwamen gelukkig verder geen gekke dingen tegen en tegen het eind van de middag lag de vloer erin!

14 november 2012– in de nevelige kou begonnen we het oude dak af te breken. Eerst de dakbedekking en dan af en toe een plank zodat je in het dak kon staan en tot bovenaan kon komen.

Vervolgens werden de planken er van boven naar beneden afgehaald en het duurde niet lang voordat de planken eraf waren. Aan de andere kant ging het makkelijker, want daar was het oorspronkelijke dak al na de instorting in 2008 vervangen door planken die prima als “trap” te gebruiken waren.

Ondertussen was ook de timmerman gekomen met een nieuwe lading hout voor het dak. Hij begon vast met de Fußpfette vast te schroeven aan de vloerbalken, zodat de dakbalken erop konden steunen. De rest ging verder met dak waar inmiddels alle planken af waren.

Waarschijnlijk al vele tientallen jaren, of mogelijk eeuwen, lag er bovenin een soort ladder om wijnvaten de kelder in te laten glijden. We hadden al eens eerder -zonder succes- geprobeerd die weg te halen en zelfs nu het dak eraf was ging het nog lastig.

Na de planken was de draagconstructie aan de beurt en daarvan werd het hout apart gelegd, omdat daarvan delen terugkomen. Twee balken lieten we nog even zitten, omdat anders de kans groot zou zijn dat de dan losstaande gevel zou omvallen en dat was nu net een stuk wat moest blijven.

Eindelijk konden we toen beginnen met de opbouw van het nieuwe dak. Als eerste kwamen er 2 staanders met daarop de nok, want in tegenstelling tot het oude dak heeft het nieuwe dak een nokbalk. Geheel op handkracht werd de nok op z’n plaats gelegd en ook bij dit nieuwe deel worden traditionele vakwerkverbindingen gebruikt.

Na de nok waren de dakbalken aan de beurt; 1 voor 1 werden ze naar boven gebracht, op hun plaats gelegd en voor de zekerheid meteen vastgeschroefd.
Met elke balk groeide heft dak en na een wat lastiger stukje bij de opening voor de dakkapel, duurde het niet lang of alle balken aan de voorkant lagen erop.

Daarna was de achterkant aan de beurt en dat ging wat sneller doordat daar geen dakkapel komt. Net op tijd voor het donker waren we klaar en met de nieuwe dakconstructie is er weer een mijlpaal bereikt!

15 november 2012 – we hadden nog steeds geluk met het weer, want het was nog steeds droog. Vandaag zouden de planken en de dakbedekking erop gaan. Tijdelijk komt er bitumen op het dak, want in de toekomst moet er leisteen op, maar dat kan pas als ook het andere stuk dak klaar is. Omdat het nieuwe dak tijdelijk hoger is dan het oude, moet de overgang goed dichtgemaakt worden, want we hebben al water genoeg binnen gehad.

Al doende leren we ook steeds meer vaktermen uit de vakwerkbouw, want zo ongeveer elk stuk hout heeft een eigen naam; hiernaast staan wat voorbeelden (klik op het plaatje). Voordat de planken erop kunnen moeten er nog spijkers, nagels en ander oud ijzer uit de gevel worden gehaald, maar dat gaat vrij gemakkelijk omdat de steiger er staat.

Omdat we in het gangetje nauwelijks een steiger neer kunnen zetten, wordt besloten om daar meteen maar een dakgoot te maken. Hier heeft nooit een dakgoot gezeten, maar in de toekomst willen we overal dakgoten.

Als de eerste planken er eenmaal opzitten, dan gaat het snel. Het gaat precies andersom als bij het eraf halen; af en toe wordt er een plank weggelaten om te kunnen staan.
Om het niet te modern te laten lijken hebben we planken met verschillende kleuren en breedtes.

Het dak groeit snel, aan de zijkanten laten we het oversteken om het daarna in 1 keer recht te kunnen afzagen.
Terwijl er aan de ene kant nog planken opgezet worden, komt aan de andere kant de dakbedekking er op, want vandaag willen we het dak zo ver mogelijk dicht hebben.

Het lukt om de dakbedekking er deze dag op te krijgen, behalve de laatste baan want die kan er pas op als de lijst bij de achtergevel erop zit.

16 november 2012 – de weergoden waren ons nog steeds geod gezind. Het had ‘s nachts wel gevroren, maar het was droog. Vandaag moest de dakkapel erop komen en de laatste baan dakbedekking en dan zou het dak van de Scheune voor het eerst in vele tientallen jaren waterdicht zijn! Het raamwerk van de dakkapel bestaat uit Douglasbalken van 16 x 16 cm. die met traditionele verbindingen aan elkaar worden gezet.

Toen het raamwerk eenmaal stond ging het vrij snel; het dak kwam erop en daarna de planken, de daklijst en tot slot de dakbedekking. Ook hierop komt ooit een leien dakbedekking.

Een ander karweitje wat op het programma stond was het eraf halen van de oude planken van de punt van de achtergevel. Deze waren niet sterk genoeg meer voor de nieuwe leitjes.
Vroeger zaten hier -als bescherming tegen wind en regen- leitjes tegenaan, die wij er in 2008 op advies van de architect afgehaald hadden om het gewicht van de gevel te verminderen na de instorting.

Er kwamen geen onverwachtte dingen naar voren en aan het eind van de dag was de dakkapel af en was de gevel plank- en spijkerloos en dus klaar voor de nieuwe planken.

 

17 november 2012 – nadat gisteren de oude planken eraf gehaald waren, was het nu tijd voor nieuwe planken. Voordat die erop konden, moest eerst de nieuwe dakrand erop omdat je daar nu nog redelijk gemakkelijk bijkon.

Op dit moment zitten de planken nog in het zicht, maar in toekomst komen er aan de buitenkant weer leitjes en aan de binnenkant wordt het vakwerk gevuld.

Eigenlijk kwamen er ook hier geen onverwachte dingen naar voren. Wel had de pneumatische tacker last van de kou, want door de kou bevroor het vocht in de lucht, waardoor hij steeds minder goed werkte. Gelukkig had de timmerman een 2e tacker, zodat ze om de beurt gebruikt en ontdooid konden worden.

Toen de planken erop zaten, was het echte timmerwerk klaar en konden we de staanders onder de nok stellen en vastschroeven. Echt klaar was het nog niet, want het open vakwerk van de 1e verdieping moest nog dichtgemaakt worden. Gelukkig was het weer beter geworden; het was windstil en dat kwam goed uit, want tot 21:00 uur waren we -met een bouwlamp- bezig met het aanbrengen van zeilen.

18 november 2012 – we konden de zeilafdichting bij daglicht zien en het zag er goed genoeg uit om inregenen en insneeuwen te voorkomen (denken we). Het had ‘s nachts geregend, maar het gangetje was grotendeels droog gebleven als gevolg van het nieuwe dak en de dakgoot. Dit betekent dat ook de muren eronder minder vochtig zijn.

2013

April – november 2013 – behalve het gebruik als opslagplaats en opruimen hebben we eigenlijk niets aan de Scheune gedaan.

Het bruikbare hout wat van de oorspronkelijke constructie van de Scheune afgekomen is, willen we gaan hergebruiken in de puntkamer. We zijn daarom begonnen met het uitzoeken van hout, wat met een roterende staalborstel werd schoongemaakt en daarna voorzien werd van een laagje anti-van-alles spul.
Gezien de slechte staat waarin de Scheune zich bevond, is het opvallend hoe goed en mooi sommige balken nog zijn.

2014

21 juni 2014 – we zijn begonnen met het weghalen van de eerste Kehlregel in de puntkamer. Het is eigenlijk geen echte Kehlregel want we hebben geen Kehlbalkendach, maar een dak met een nok, een zogenaamd Pfettendach.

Aanvankelijk wilden we hier een vloertje hebben, maar later werd dit een half vloertje, zodat de originele vakwerk achtergevel volledig zichtbaar blijft. Dus moeten een aantal balken er weer uit. De losgeschroefde balken werden met een touw opgevangen, waardoor het werk met 1 man te doen was. We hebben er 2 balken af gehaald en de andere 2 doen we morgen.

4 juli 2014 – omdat we nu begonnen zijn aan de afwerking van de keuken is het niet de bedoeling dat er weer opnieuw puin in komt en dus begonnen we aan het laatste(?) puinkarweitje; het maken van een opening tussen de keuken en de Scheune. Hier willen we namelijk een raam inzetten, om o.a. het hoogteverschil van ca. 1 m. tussen de keuken en Scheune goed zichtbaar te maken.

In de Scheune staat een nieuw oud vakwerk, wat tevens de verdiepingsvloeren en het dak draagt. Daarachter staat de oorspronkelijke vakwand, die hier en daar niet zo best meer is. Het vakwerk is gevuld met lichte stenen en afgewerkt met Putz.

Nadat we de stenen eruit gehaald hadden en op de puinberg in de tuin gegooid hadden, konden we het vakwerk bekijken. Op de plaats van de opening bleek het hout nog zo goed te zijn, dat we dat we gaan proberen om dat als kozijn te gebruiken.

7 juli 2014 – we hebben het oude vakwerk van de Scheune wat in het keukenraam zit schoongemaakt met een roterende staalborstel. Het is bruikbaar, maar wel erg scheef. bij de bouw maakte dit niet uit, want het was een dichte wand.

11 juli 2014 – om verdere achteruitgang van het hout te voorkomen, hebben we het oude vakwerk geïmpregneerd.

15 augustus 2014 – we hebben het vakwerk aan de rechterkant van de Scheune weggehaald. De timmerman gaat dit renoveren en daarna komt het weer terug. Een uitgebreid verslag staat hier.

Toen het vakwerk eraf was hebben we de hoofdmaten nog een keer gecontroleerd en vast wat stenen aan de onderkant weggehaald.

16 augustus 2014 – voordat de timmerman kwam hebben we de laatste stukken vakwerk schoongemaakt en voor de zekerheid even op de foto gekeken of het compleet was en we alles gehad hadden; dat was gelukkig het geval. Het hout inladen ging vrij snel en na de koffie vertrok de timmerman met het vakwerk.

10 oktober 2014 – we gingen verder met de rechterhoek van het vakwerk, want daar moesten nog een paar regels en een kleine schoor (Gegenstrebe) in. Het toekomstige overdekte terras werd weer als werkplaats gebruikt en om wat makkelijker heen en weer te kunnen lopen, hebben we er een stukje van het vakwerk van de achtergevel uitgehaald. Dat moest er toch uit omdat het vakwerk van de achtergevel ook aangepast moet worden.

11 oktober 2014 – van de hoek van het vakwerk van het terras werd de laatste oude balk eruit gehaald. Daarna ging de nieuwe staander met de 2 kleine regels erin. Over het uiteindelijke resultaat zijn we niet helemaal tevreden, want de bovenste zit te laag. We kunnen dit oplossen met een plankje erop, of we zagen hem eruit en zetten er alsnog een andere in, maar in de beide gevallen pas volgend jaar.

Voor de lange schoor kon de oude hergebruikt worden en ook de resterende balkjes waren of origineel, of van oud “Bernkastel hout”. Op de bovenste kleine regel na ziet het er mooi uit.

2015

juni – juli 2015 – in de Scheune zit geen elektriciteit en dat heeft er ook nooit in gezeten. Omdat dat tegenwoordig toch wel handig is, zijn we begonnen met de aanleg van verlichting en stopcontacten.
Voor de nieuwe meterkast moest er bovendien een nieuwe aarde komen en die moest via de Scheune en de boogdeur de tuin in.

17 juli 2015 – door de muur ging niet en daarom moest de Erdband maar via de doorgang naar buiten. Eerst moest er aan de binnenkant van de muur  een sleuf gefreesd en gehakt worden en daarna moest de Erdband er zo goed mogelijk in. Omdat de band maar weinig flexibel is, moest ook de sleuf in de deuropening vergroot worden.

We hebben de 2 stukken band dus vastgezet in de deuropening, zodat de stukken in de Scheune bewogen kunnen worden zonder dat de stukken in geulen bewegen. Met stenen en cement hebben we het Erdband zo goed mogelijk vastgelegd (hopen we). Als het cement droog is, dan kunnen we zien of het echt vastzit. De muur bestaat namelijk uit leisteen en leem, wat in feite –zonder cement- los op elkaar ligt. Iets daarin vastzetten is lastig.

1 augustus 2015 – we hebben een lamp en een stopcontact in de Scheune aangelegd. De dag er op hebben we nog een lamp (TL) en een stopcontact aangelegd.

10 augustus 2015 – de werkdag begon met een ontzettende regenbui die we al tijden niet meer hadden gehad. Het bleek dat er door het leggen van de Erdband wat veranderd was aan de “waterkerendheid” van de doorgang bij de boogdeur, want in korte tijd kwam er een natte plek op de vloer van de Scheune, die zich in rap temp uitbreidde richting de koeienstal. In de regen hebben we toen snel een noodafvoerkanaaltje gegraven, zodat er niet nog meer water binnen kwam. We moeten dit snel wat definitiever gaan oplossen.

11 augustus 2015 – om herhaling van het naar binnen lopen van water te voorkomen gaan we wat aan de doorgang van de boogdeur doen. Voor de ingang hebben we een sleuf gegraven die wat breder is van de deur en wat dieper is als de bovenkant van de betonvloer in de Scheune. Die sleuf hebben we gevuld met een mengsel van kiezelstenen, andere stenen en mortel. Van tevoren hebben we de stenen van de muur zo goed mogelijk schoongemaakt met een staalborstel en de leemvoegen uitgekrabd, zodat het cement er tussen kan lopen en het (hopelijk) een stevig geheel wordt.

Morgen komt er een afwerklaag (Estrich) op, zodat we een stevige waterdichte doorgang hebben waarop de loopstenen komen.

12 augustus 2015 – met het net gekochte Estrich hebben we de onderkant van de boogdeur zo’n 7 centimeter hoger gemaakt. Dit moet het water buiten houden en is tevens een vlakke en sterke ondergrond voor de afdekstenen die er t.z.t. op komen. Tussendoor moesten we nog even een extra zak Estrich kopen omdat we net te weinig hadden.

13 augustus 2015 – in de Scheune zijn we begonnen met het maken van een 400V (380V / krachtstroom) aansluiting. Het stopcontract en de kabel naar boven zitten er en morgen gaan we de rest doen zodat de elektroman dit ook aansluiten.

21 september 2015 – we zijn verder gegaan met het pas maken van de vensterbank van het raam tussen de Scheune en de keuken. We kwamen er achter dat de nieuwe muur en het oude vakwerk erachter niet parallel liepen. Dit verbaasde ons niet echt, want veel dingen zijn hier niet recht.

Er komen 2 openslaande ramen die we in het oude vakwerk willen zetten. Een kozijn is er niet, dus dat gaan we zelf maken. Over versie 1 waren we niet helemaal tevreden en morgen gaan we het met ander hout opnieuw proberen.

22 september 2015 – de maker was niet echt tevreden over het kozijn voor het raam tussen de keuken en Scheune. Bij gebrek aan beter hout was dit gemaakt van Douglasie Holz en dit bleek geen goed hout te zijn.  De keus bij de Baumarkt was helaas beperkt, maar het beukenhout wat ze hadden bleek een stuk beter te zijn. We hebben hiermee een nieuw kozijn gemaakt en dat zag er beter uit.

23 september 2015 – gisteren hebben we kozijn 1 gemaakt en vandaag staat kozijn 2 van de ramen tussen keuken en Scheune op het programma. Toen dit af was konden ze allebei gelijmd worden. Wat we nu nog gaan maken is een vakwerkregel aan de boven- en onderkant en opvulstukken tussen het scheve oude vakwerk en het rechte nieuwe kozijn. Om de regel erin te kunnen zetten moest eerst het gat wat groter gemaakt worden, maar omdat dat zachte stenen zijn ging dat gemakkelijk.

Later vonden we ook dat de vensterbank verder door moest lopen, minstens tot onder het raam. Dat kunnen we hier niet doen, dus moet die vensterbank weer mee terug om groter gemaakt te worden.

25 september 2015 – tussen de keuken en de Scheune zit het 2e kozijn er bijna in. Aan de zijkanten moesten er allerlei vulstukjes ingezet worden, omdat niets recht is. Als het 2e kozijn erin zit kunnen we de afdekstrips maken en kunnen de ramen erin. We willen er misschien ook een lamp hebben; de elektriciteitskabel ligt er al, nu de lamp nog.

26 september 2015 – het 2e kozijn tussen keuken en Scheune zit nu ook vast. De ramen zijn pas gemaakt en we kunnen verder met de afwerking er omheen. Om de ramen te kunnen gebruiken hebben we nog wel de helft van de scharnieren nodig. Aan de oude ramen zaten wel scharnieren, maar het deel wat aan het kozijn zit ontbrak.

2016

16 februari 2016 – vandaag kregen we van 2 buren een e-mail (waarvan 1 met foto’s) met wat minder goed nieuws. Er was blijkbaar een stuk dakbedekking van de Scheune los gewaaid en dat hing nu over de achtergevel.

19 februari 2016 – vanaf de boventuin konden we op het dak kijken en het leek inderdaad dat er maar 1 baan dakbedekking los zat. Tijd om het dak op te gaan, want we hadden geen overnachtingsplannen en wilden zo snel mogelijk weer terug. Nadat de ladder tegen de achtergevel stond konden we het van dichtbij bekijken. Het leek mee te vallen, al zat de eerste dakbaan voor het grootste deel los. De asfaltnagels waren -waarschijnlijk door de beweging met het opwaaien- door de dakbedekking getrokken.

Eventjes een nieuw stuk dakleer erop leggen zat er niet in, want er zat geen dakhaak in de buurt en die heb je toch wel nodig als je met een dakladder het dak op wil. Gelukkig hadden we nog dakhaken over van een eerdere dakreparatie en dus was dat probleem ook opgelost. We konden het dak bekijken.

Toen de dakladders op het dak lagen konden we aan de slag. Eerst ging het kapotte stuk eraf en toen moesten de ‘-tig- oude asfaltnagels eruit. Dat ging redelijk snel en toen konden we nieuwe stukken dakbedekking afsnijden. In totaal hebben we zo’n 3 vierkante meter vervangen. Doordat het aan de onderkant zat, konden we ook in de dakgoot staan om het zaakje vast te spijkeren.

2017

We hebben eigenlijk niets aan de Scheune gedaan, behalve elektriciteit aangelegd en wat TL-buizen opgehangen. Het is nu een prima werkplaats. Ook voor komend jaar zijn hier niet echt werkzaamheden gepland, al zou een buitendeur – in plaats van het zeil wat er nu hangt –  wel handig zijn.

2018

Het jaar begon met schade als gevolg van de storm op 18 januari en dus zaten we het weekend daarop in Kröv om de schade te herstellen.

Hier staat een deel (wordt aangevuld) van de foto’s van de Scheune in chronologische volgorde.