ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

Nieuws 20 juni 2014

20 juni 2014 – de weermannen voorspellen 16 tot 24 graden vandaag met kans op een buitje, maar omdat we vooral binnenwerk gepland hebben is het weer minder van belang.

Onze basickeuken gaan we vandaag verhuizen naar de koeienstal en dan willen we in de keuken sleuven voor de elektriciteitsleidingen gaan frezen. De koeienstal opruimen ging vrij snel en omdat de keuken behoorlijk minimalistisch is, was het verplaatsen van de keuken naar de koeienstal snel gedaan. We hadden de koeienstal al eerder (in 2013) als keuken gebruikt en dat ging ook goed.

Bij het aanleggen van elektriciteit heb je in Duitsland o.a. te maken met de DIN 18015 en de RAL-RG 678. In deze normen staat o.a. dat horizontale leidingen 30 cm. boven de vloer moeten lopen. Om de sleuven voor deze leidingen te kunnen frezen moet je dus weten waar de bovenkant van de tegelvloer komt en dat wisten we eigenlijk nog niet. In de keuken ligt nu alleen de constructievloer en de uiteindelijke hoogte is o.a. afhankelijk van de aansluiting met de vloer in de gang.

De vloer in de gang is verre van recht; er is geen waterpas voor nodig om te constateren dat hij behoorlijk afloopt richting de voordeur. Hoeveel het hoogteverschil is wisten we niet, dus dat hebben we opgemeten. Het was meer dan verwacht, want we kwamen uit op ca. 17,5 cm!

Als je een rechte vloer wil, dan is dit eigenlijk alleen te corrigeren met een tree. Vooralsnog willen we dat niet en dus blijft de vloer voorlopig schuin aflopen.

De keukenvloer zou dus nog 10 cm. opgehoogd worden met folie, isolatie, dekvloer en tegels en dus wisten we dat we de sleuven op 40 cm. hoogte moesten frezen.

Omdat er niet meer dan een paar vage regendruppels gevallen waren, besloten we om na het meten van de ongelijkheid van de gangvloer, het zeil van de tuintrap af te halen. Op het programma stond het zoeken van stenen voor de muur die van het Winzertreppchen naar de muur achter het eerste plateau gaat.

Hier zit een soort van hoek in en dat betekende dus extra gepuzzel omdat er meer zichtkanten zijn. Er werd een mooie vrij grote steen gevonden en morgen gaan we kijken of het gecementeerd kan worden. Dit gaat niet altijd even eenvoudig, want soms passen stenen droog goed op elkaar en past het minder als er cement tussen zit.

Al eerder hadden we in de keuken een ongebruikte elektriciteitsaansluiting gezien, die waarschijnlijk bedoeld was voor een vaatwasser of boiler, omdat er geen gewoon stopcontact aan zat. Omdat we toch bezig waren met het ontmantelen van de keuken kon die wel weggehaald worden.

Je zag waar de leiding heen ging, dus dat zou vrij simpel moeten zijn. Zoals wel vaker kwam er ook hier weer iets onverwachts om de hoek kijken, want er stond nog spanning op de kabel. Zelfs het afschakelen van de groep van de keuken hielp niet; de spanning bleef!

Na wat geschakel bleek de leiding op de groep van de ‘Herd’ (haard) te zitten. Die Herd is er niet (meer) en o.a. de elektriciteit in de garage is erop aangesloten.

We hebben de leiding uitgekapt en die ging om de deur heen via de koeienstal richting de garage. Eigenlijk kwam het nog goed uit, want in de koeienstal hadden we nog geen elektriciteit. Nu wel, want we hebben een stopcontact met schakelaar (voor een lamp) op de gevonden kabel aangesloten. Achteraf bleek de kabel dus nog prima bruikbaar, maar het niet-gemaakte tijdsschema klopte van geen kanten meer.

Het weghalen van een koperen olieleiding van het oude oliefornuis ging gelukkig zoals gepland en ook het ophangen van het zeil om het stof zoveel mogelijk in de keuken te houden ging probleemloos.

Al met al liep de werkdag al aardig op z’n eind, maar omdat we ons voorgenomen hadden om vandaag iets te frezen, moest en zou dat dus gebeuren. Het instellen van de diepte ging probleemloos, maar de breedte ging wat lastiger. Uiteindelijk kon er gefreesd gaan worden en voorzien van de nodige PBM’s (persoonlijke beschermingsmiddelen) hebben we met enkele horten en stoten de eerste 60 cm. gefreesd! Zelfs zo’n klein stukje leverde al de nodige stofzooi op en we moeten nog -tig meter doen…

Inmiddels was het ‘kurz nach sieben’ (in de avond) en tijd om te stoppen.

Met de verwachting dat het vol zou zitten gingen we toch een poging wagen bij restaurant ‘Zur grünen Insel’. Er was gelukkig nog wel plaats en de verbruikte calorieën werden ruimschoots aangevuld.

Je bent helaas te laat om een reactie te geven.