ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

Verbouwingsnieuws 24 juni 2011

24 juni 2011 Omdat de buurman niet akkoord ging met een Baulast moesten wij onze plannen aanpassen en om hierover te spreken kwam de architect langs.
De muren aan de kant van beide buren moeten uitgevoerd worden als zogenaamde F90 muren, waarbij de F voor vuurbestendig staat en de 90 het aantal minuten aangeeft dat de wand vuur tegenhoudt. Verder mogen er geen brandbare materialen in een F90 wand zitten en moeten ook eventuele ramen en deuren, alsmede de daarin aanwezige ramen, 90 minuten brandwerend zijn.
Wij hoopten dat het toegestaan zou zijn om de brandwerende wand aan de buitenkant van de bestaande wand te zetten, maar dit is helaas niet toegestaan, omdat het pand daardoor groter zou worden.

De nieuwe brandwerende zijwanden moeten dus op de plaats van het vakwerk komen en als wij aan de binnenkant daar nog vakwerk willen hebben, dan wordt het bestaande vakwerk in feite iets naar binnen verplaatst. Dit zou overigens nog niet eens zo slecht uitkomen, want de hoeken zijn of verdwenen of behoorlijk rot en die vervallen dus als de achtergevel wat smaller wordt.

Door de oprit en de bouwsels van de buurman is het nagenoeg onmogelijk om –als hij dat al goed zou vinden- via zijn grond in onze achtertuin bij de Scheune te komen, dus moet al het “bouwverkeer” via de garage en de koeienstal. De architect zag hier niet echt een probleem in, al zou de doorgang van de garage naar de koeienstal (tijdelijk?) verbreed moeten worden en moet er een nieuwe doorgang van de koeienstal naar de Scheune komen, maar dat laatste waren we toch al van plan.

Wij dachten dat het misschien noodzakelijk zou zijn om het hele vakwerk te slopen en dan alles van onderaf weer op te bouwen, maar de architect gaf aan dat dit niet nodig was. Het vakwerk van de achtergevel is zo te zien nog in goede staat en kan –voorzien van een tijdelijke ondersteuning- blijven staan. Van het vakwerk van de zijkant –wat dus verdwijnt- kunnen diverse goede balken hergebruikt worden om rotte balken van de achtergevel te vervangen.

De dakbalken (sporen) zijn te licht voor het nieuwe dak en moeten dus vervangen worden.

Behalve de eisen ten aanzien van brandwerendheid krijg je met een bestemmingswijziging ook te maken met voorschriften ten aanzien van de isolatie! In het kader van energiezuinig wonen is een bepaalde isolatiewaarde verplicht en dit betekent dat er isolatie aan de binnenkant van het vakwerk moet komen.

Verder gaf de architect aan dat het verstandig zou zijn om meteen ook een bestemmingswijziging aan te vragen voor het deel boven de garage en de koeienstal, zodat we dat in de toekomst ook als woonruimte kunnen gebruiken. Het was voor ons enigszins een verrassing om te horen dat het toegestaan is om aan de straat- en/of de tuinzijde een dakkapel te maken; hiervoor is geen vergunning nodig! Sterker nog, als je het bijvoorbeeld als slaapkamer wil gaan gebruiken, dan moet er zelfs een dakkapel in om te voldoen aan de eis van natuurlijke verlichting.

De exacte plaats van de houten trap, waarmee we vanaf het terras de tuin in kunnen gaan, is niet van groot belang. Voor een trap gelden de voorschriften ten aanzien van afstand tot de perceelgrens niet, maar hij mag niet dichterbij de perceelgrens staan als de muur.

Ook werden er nog wat bouwkundige zaken besproken, zoals de noodzaak van een fundering van de muren van de Scheune. Het pand heeft namelijk van oorsprong nauwelijks een fundering; de dikke buitenmuren werden gewoon op het leem gezet. De architect wilde graag weten hoe diep de muur van de Scheune in de grond zat, dus toen hij vertrokken was, was het graven geblazen. Door een laag zand en leem vermengd met stenen heen, werd een gat naast de muur gegraven en na ca. 60 cm. Graven hadden we de onderkant van de muur bereikt. Na wat metingen bleek dat vanaf buiten gezien de muur ca. 70 tot 100 cm. (de grond achter de muur loopt op) in de grond zit. Dit geven we door aan de architect en dan horen we wel of het voldoende is.
Omdat het pand deels in een heuvel is gebouwd is er op sommige plaatsen een aanzienlijk hoogteverschil tussen de vloeren aan weerszijde van een muur. We hadden dit al eerder bekeken bij de muur tussen de koeienstal en de keuken en dat was aanzienlijk.

Om te zien hoe het zou zitten tussen de Scheune en de keuken werd er vanaf de Scheune op ca. 85 cm. een gat geboord door de muur naar de keuken heen. We hadden wel wat hoogteverschil verwacht, maar niet dat hetzelfde gat in de keuken ca. 1 m. 85 boven de grond zou zitten.
Dit betekent dat de vloer van de keuken een heel stuk lager ligt en dat verklaart nog eens de vochtigheid in de keuken. De grond in de Scheune wordt nat en het vocht trekt door de muur heen in de richting van de keuken.

Lang niet al het werk zullen we zelf kunnen doen, maar de architect kende een klein bouwbedrijf in de buurt wat geschikt zou zijn voor deze klus. Met hen zou ook goed af te spreken zijn welke werkzaamheden we zelf gaan doen en welke uitbesteed worden.

Met een deel van de werkzaamheden zoals het verbreden van de doorgangen, het leggen van een betonvloer in de Scheune en het vervangen van de binnenwand tussen de Scheune en keuken/koeienstal, kunnen we al beginnen. Dit heeft niets te maken met een bestemmingswijziging en hiervoor is dus geen bouwvergunning nodig.

We hoeven ons voorlopig hier dus niet te vervelen……

Je bent helaas te laat om een reactie te geven.