ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

4 september 2021 ‘wikkellattenwerk‘

4 september 2021 – met 21 tot 27 graden was de voorspelde temperatuur nagenoeg hetzelfde als gisteren. Prima om buiten te eten, maar al wel redelijk warm bij het werken onder het nog ongeïsoleerde dak.

Van ’s ochtends totdat ‘s avonds de schemer intrad stonden er wikkellatten op het werkprogramma. Oorspronkelijk werden de latjes gebruikt om leem met stro vast te houden in wanden en vloeren. Toen we jaren geleden een paar doorgerotte vloeren en wanden gesloopt hebben, hebben we de wikkellatjes bewaard. Eigenlijk alleen omdat het eikenhout was, want we hadden geen idee of we er nog iets mee konden doen.

Sommige latjes hebben wel zo’n 10 jaar her en der op diverse stoffige stapels gelegen, totdat we het idee kregen om ze te gebruiken voor het plafond in de toekomstige ‘master bedroom’. We hebben de meest bruikbare uitgezocht en konden aan de slag.

Met een staalborstel op de slijpmachine werd het meeste leem en vuil eraf geborsteld. De rest deden we met een stevige staalborstel op de haakse slijper, waarmee ook het zachtere hout (spint en houtworm) verwijderd werd. Dit alles leverde wel een enorme stofbende op.

Daarna kwam het op maat zagen. We hadden 3 verschillende lengtes nodig en omdat korter maken wel gaat, maar langer maken niet, zijn we begonnen met de langste. Ze hoefden niet naadloos op elkaar aan te sluiten; een kleine spleet tussen de latjes was geen probleem. Waren ze erg krom en werd de spleet meer dan een centimeter, dan  werden ze in de lengte ietsje rechter (maar niet te recht) gezaagd.

Twee verdiepingen hoger kwam er eerst een laag impregneerolie op, tegen schimmel en ongedierte. Die was -vanwege de warmte- snel droog en meestal kon dezelfde dag de rustiek eikenbeits erop. Omdat dit er alleen aan de zichtkanten op kwam, keken we welke kant van de latjes het mooist was.

Als laatste werden de latjes tussen de balken vastgemaakt met een dotje kit en een paar tackernagels. Hierbij probeerden we om de zeer verschillend gevormde latjes zoveel mogelijk in elkaar te passen. Op de latjes hebben we jute gedaan zodat het er van onderaf beter uitziet.

We kwamen wel een heel eind vandaag , maar helemaal af is het nog niet. Rondom de staander moeten we de bevestiging nog aanpassen er moet nog een goede oplossing voor de verlichting gevonden worden. Daar waar de lampen komen hebben we de latjes voorlopig los laten liggen. Als dit af is, dan kan de rest van de dampremmende folie en de isolatie erop en daarna de vloer.

Leave a Reply

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.