ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

30 oktober 2021 ‘intern transport‘

30 oktober 2021 – het weer is ietsje minder dan gisteren, want het wordt maar 11 tot 17 graden en er kan wat regen vallen. Ook binnen is het koel; de “vintage” badkamer bijvoorbeeld, die toch al niet uitblinkt door comfort, is met 10 graden een Spartaans washok nu de kachel daar niet aan kan vanwege de tijdelijk aanpassing van de elektriciteit.

We wachten nog even met in de tuin werken en gaan eerst wat anders doen.

De kast/werkbank die we gister in de garage gezet hadden, moest naar de werkplaats. In meters is de afstand maar 10-15 meter, maar er is wel een hoogteverschil van ca. 1,5 meter.

De grootste hindernis is het trapje van de garage naar de koeienstal. Tillen was geen optie en dus hebben we van planken en platen een oprit gemaakt. Omdat die redelijk steil was, moest een touw, wat dubbel om een eikenbalk in de deuropening van de werkplaats zat, voorkomen dat de kast er achteruit weer af zou rijden.

Om te voorkomen dat de hondjes er aan de zijkant af zouden rijden, hebben we voor de zekerheid opstaande planken aan de zijkanten gezet.

De rit naar boven ging vrij voorspoedig; eentje duwde de kast omhoog en nummer twee zorgde dat het touw zo strak mogelijk bleef staan. Een tijdje later stond de kast in de koeienstal en was de grootste hindernis overwonnen.

Na de koffie was de 2e hindernis aan de beurt; 1 tree van de koeienstal naar de werkplaats (Scheune). Dit ging een stuk makkelijker en even later stond de kast in de werkplaats. We laten hem nog even op hondjes staan, totdat we precies weten waar hij komt te staan.

De rest van de werkdag zijn we verder gegaan met snoeien en opruimen in de tuin en gelukkig was er nauwelijks regen. We konden weer 3 speciekuipen en 4 emmers aan de groenstort doneren. 

Eén van de muren met de buren is in matige staat (staat op de ‘to do’ lijst). Een paar jaar geleden (in 2018) hebben we hier alle klimop afgehaald en de muur aan de bovenkant afgedekt met plastic zeil.

Het was er nog niet van gekomen om aan de muur te werken en de klimop had het zeil intussen weer aardig overwoekerd. Toen we op de ladder stonden om de klimopbomen bovenop de muur te snoeien, zagen we hoe wonderlijk de klimop in de afgelopen decennia gegroeid was.

Uit de muur stak een horizontale stuk van in elkaar gedraaide en aan elkaar vastgegroeide klimop(wortels), waaruit een soort van klimopboompjes staken. Door de begroeiing hadden we dit nooit eerder kunnen zien.

Na het snoeien van de klimop bleek het uitsteeksel ruim een meter lang te zijn en was het op het dikste punt ongeveer 20 cm dik.

Klimop blijft doorgroeien en om te voorkomen dat het bij harde wind uit de muur getrokken zou worden, met mogelijk desastreuze gevolgen voor de toch al niet zo degelijke muur, besloten we om het wortelgevaarte er helemaal af te halen.

Met een zaag hebben we de stronk doorgezaagd en toen het gevaarte op de grond lag, bleek er in de stronk een tuinpaaltje te zitten. Bovenop de muur staan meer van dit soort paaltjes en deze was decennia geleden omgevallen en overgroeid met inmiddels centimeters dikke klimoptakken. 

Vervolgens hebben we de kleinere takken er met een snoeitang afgeknipt. Zonder klimop ziet het er heel anders uit. We denken dat wanneer de klimop in het voorjaar echt gaat groeien, de nu kale snoeiplekken al vrij snel niet meer te zien zijn.

Het was inmiddels bijna donker, dus tijd om te stoppen.

1 comment to 30 oktober 2021 ‘intern transport‘

Leave a Reply