ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

Nieuws 22 april 2014

22 april 2014 – volgens de radio zou het weer de rest van de week op gisteren lijken; ’s ochtends zon en ’s middags een buitje. Ideaal om planten en onkruid flink te laten groeien.

Vandaag gaan we al weer terug, maar voordat het zover is staan er nog wat karweitjes op het programma.

Bij het bouwoverleg over het vervolg van de tuinmuren en tuintrappen werd geconcludeerd dat er een boomstronk in de weg stond. Een paar jaar geleden (in 2010) hadden we deze boom al omgezaagd, maar omdat er dringendere zaken waren dan de stronk eruit te halen, stond die er nog en werd zelfs af en toe nog nuttig gebruikt om het zonnezeil aan vast te maken.

Gewapend met scheppen, zagen, hamer en beitel gingen junior en senior de stronk te lijf. Er werd een geul omheen gegraven, waarbij de wortels doorgezaagd en doorgehakt werden. Er kwam steeds meer beweging in en op een gegeven moment kwam met vereende krachten de stronk los en kon opzij getrokken worden. Weer een karweitje af.

Binnen hebben we de maten voor de ramen in de ‘puntkamer’ en de ‘terraskamer’ opgemeten. Vanwege het gemak worden dit kunststof ramen met een houtuiterlijk en een zo echt mogelijke verdeling.

Omdat het gisteren 2e Paasdag was, hebben we de regenpijp toch maar niet vastgezet en gaan we dit vandaag doen. Door een onhandig geparkeerde auto moesten we even wachten, maar daarna kon de ladder tegen de muur gezet worden. De 2 beugels waren uit de muur getrokken en doordat de kunststof onderkant vervormd leek, kon de regenpijp niet zondermeer teruggeduwd worden.

In het gat van de onderste beugel werd bouwkit gespoten (want dat zet uit) en toen werd de beugel erin geduwd. De regenpijp 8 uur lang vasthouden totdat de kit uitgehard is, is niet echt handig, dus werd de regenpijp met een paar spieën klem gezet. Als de kit uitgehard is en de beugel vastzit zouden die spieën weg kunnen, maar voorlopig laten we ze zitten. We hebben de uitstekende delen afgezaagd en het zit nu niemand in de weg.

Zoals altijd werd ook nu net voor vertrek de elektriciteit uitgeschakeld en de hoofdwaterkraan dichtgezet. Het eerste ging als vanouds, maar bij de tweede activiteit hoorden we in de kelder het geluid van vallend water.

Aangezien we geen druipsteengrot als kelder hebben, kon dit maar 1 ding betekenen; de waterleiding was kapot! Een grote verrassing was dit overigens niet, want bij de eerste bezichtiging in 2007 viel de roestkleurige en met roestplakkaten bedekte waterleiding in de kelder ons al op. De vraag was dan ook niet ‘of’ de waterleiding zou gaan lekken, maar ‘wanneer’. Dat die het toch nog ca. 6,5 jaar volgehouden had, was op zich al een klein wonder.

Met de zwakschijnende zaklantaarn kon niet ontdekt worden waar het lek precies zat; een stuk keldermuur en leidingen waren nat en op een paar plaatsen drupte water naar beneden op de inmiddels blubberachtige keldervloer. Tijd om verder te kijken was er niet en dus hebben we de volgende keer weer wat te doen…

Je bent helaas te laat om een reactie te geven.