ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

Definitief dak

Voor 2019

Toen we het pand kochten zat er een dak op, al was dat op sommige plaatsen niet meer dan een paar rotte planken met grote gaten ertussen. Enthousiast begonnen we met de reparatie en net toen we een stuk af hadden, kregen we te horen dat de bestemmingswijziging alleen goedgekeurd zou worden als het dak werd aangepast aan de huidige voorschriften.

Het hele dak van de achterste 8×8 meter en de houtconstructie eronder moest eraf en er kwamen nieuwe dikke balken op, een nok (die er voorheen niet op zat) en dikkere dakplanken. T.z.t. wilden we leistenen op het dak hebben en in afwachting daarvan kwam er tijdelijk dakleer op. Omdat het tijdelijk was, was de kwaliteit ook tijdelijke (= minder goed) en dat hebben we geweten.

Het dakdeel wat aan de regen en wind kant lag, was nauwelijks dicht te krijgen en 3 winters op rij konden we na een storm terug om weer een stuk losgewaaide dakbedekking vast te zetten of te vervangen. Na 3 keer gaat de lol er wel vanaf en daarom hebben we besloten om dat deel van het dak dit jaar definitief te laten dekken (met dakleer) en dan volgend jaar de andere kant (met leisteen) en de achtergevel.

De fotoserie van het definitieve dak staat hier en wordt steeds aangevuld.

2019

19 november 2019 – de reden dat we hier de komende dagen zijn, is niet om zelf de hele dag te gaan werken, maar omdat de dakdekkers komen. De achterkant van het dak, wat boven de keuken en een deel van de Scheune (werkplaats) zit, krijgt namelijk z’n definitieve dakbedekking en als het goed is ook nog zonnecellen.

Eigenlijk zouden ze gisteren al beginnen, maar door de regen van de afgelopen dagen waren wat andere projecten uitgelopen en beginnen ze vandaag. Met 2-8 graden wordt het niet echt warm, maar de regen was ’s nachts opgehouden en de ochtend begon droog en nagenoeg windstil.

De dakdekkers begonnen met de steigers op te bouwen. Dat er een steiger in het gangetje links zou komen wisten we, maar een steiger bij de achtergevel hadden we niet op ons netvlies staan. Hiervoor moesten we eerst de restanten van onze eigen steiger afbreken. Gelukkig paste de steigers voor en achter prima, zodat ze het dak op konden.

Behalve dakbedekking stond ook een nieuwe dakgoot op het programma. De vorige lekte namelijk en was behoorlijk aangetast door zure stoffen die bij regen uit de dakbedekking komen. De nieuwe dakgoot heeft een extra beschermlaag om herhaling te voorkomen. Verder komt er nu ook een aluminium Traufblech (letterlijk ‘druipblik’, geen idee hoe dit in het Nederlands heet) op. Als laatste is ook de plaats van de afvoerbuis iets verplaatst om voor een betere waterafvoer te zorgen.

20 november 2019 – de temperatuur wordt hetzelfde als gisteren, 2 tot 8 graden. De zon blijft een groot deel van de dag weg; geen probleem, als de regen ook wegblijft.

In principe worden de banen van de dakbedekking verticaal op het dak gelegd. Dat gebeurt hier ook, behalve dat er aan de onderkant een horizontale baan omdat daar de steunen voor het looprooster komen. Die steunen worden op de toplaag gezet en daarna komt er een klein stukje dakbedekking over de plaats waar de schroeven zitten.

Met een slagsnoer werd een lijn afgetekend als richtpunt voor de onderkant van de steunen en werden ze vastgeschroefd op de balken eronder.
Ze zullen er niet snel afwaaien, want elke steun zit vast met 3 schroeven van 6 x 150 mm.
De bovenkant van de beugels is draaibaar vanwege het verschil in dakhellingen, zodat je ze waterpas kunt zetten.

Om de schroeven af te dekken en voor waterdichtheid kwam er op elke steun een reepje dakbedekking wat naar boven doorliep tot de horizontale naad. Toen dat gedaan was, kwam er tijdelijke planken op, zodat je vrij comfortabel over het dak kunt lopen.

Het plaatsen van de steunen is een vrij tijdrovend karweitje, maar toch kregen ze de helft van de dakbedekking er ook nog op. We hadden er rekening mee gehouden dat de oude dakbedekking eraf moest en dat ook de onderlaag vervangen moest worden. Het was een meevaller dat dit niet hoefde. De oude onderlaag lag er goed en (nog belangrijker) vlak op, waardoor die kon blijven liggen.

Naast kostenbesparing, geeft het nu ook niet als het een beetje regent. Een belangrijke functie van de onderlaag, die op het dak gespijkerd wordt, is te voorkomen dat de vlam van de brander, waarmee de toplaag als het ware vastgesmolten wordt, het hout raakt, of tussen de spleten door binnenin brand veroorzaakt.

21 november 2019 – toen destijds de dakconstructie gemaakt werd, hebben we er al rekening mee gehouden dat er 1 of 2 dakramen in zouden komen. Het worden er 2, onder het motto beter teveel licht binnen dan te weinig, want je zet er later niet alsnog een raam in.

De ramen zijn 94 cm breed en 118 cm hoog en wegen inclusief verpakking een dikke 50 kilo. Buitenom via de ladderlift konden ze niet naar boven, dus dan maar binnendoor. Het lastigste deel was de koeienstal, waar ze bijna 3 meter omhoog moesten door een gat in het plafond. We hebben de ladder dwars gezet en de ramen met een touw er omheen op de ladders naar boven geduwd en getrokken. De volgende verdieping ging makkelijker, want daar zit geen vloer in en het is daar maar 2 meter hoog.

Door van binnenuit een paar schroeven in het dak te schroeven, kon aan de buitenkant het te zagen gat afgetekend worden. De onderste was makkelijk en voor de bovenste hebben we een staanplaats gemaakt met een ladder en een paar planken. Het zagen van de gaten ging verder probleemloos.

De ramen gingen door het onderste gat naar buiten en met aan weerszijde een dakladder kon het bovenste raam omhoog geschoven worden. De bevestigingsbeugels zaten er inmiddels op, waardoor het raam niet meer door het gat naar binnen kon vallen. Nadat de beugels op het vak vastgeschroefd waren, werden de rand afgedicht met de onderste laag dakleer en konden de gootstukken erop.

De ramen gingen er sneller in dan gedacht, waardoor er nog tijd was om de toplaag van de dakbedekking erop te zetten. Toen dit gedaan was, was dit gedeelte van het dak definitief waterdicht en behoren ongeplande winterse dakreparatie-uitstapjes tot het verleden. Weer een mijlpaal bereikt!

22 november 2019 – vandaag wordt het met 2 tot 9 graden ietsje warmer dan gisteren. Bovendien kwam de zon al snel door en scheen in de loop van de ochtend door de nieuwe ramen naar binnen. Het was nog nooit zo licht binnen.

Gisteren waren we op de gedachte gekomen dat een extra looproostertrede tussen het onderste raam en het lange looprooster wel handig zou zijn. De dakdekkers hadden de spullen meegenomen en de extra tree zit nu op het dak.

Vandaag stonden de 45 steunen voor de zonnecellen op het programma, die in een bepaald patroon op het dak gezet moesten worden. Met het slagsnoer werden horizontale en verticale lijnen getrokken en daarna konden de haken vastgeschroefd worden. Om de waterdichtheid te waarborgen werden er 45 stukjes dakleer uitgesneden en vastgekleefd over de schroeven heen.

Tussendoor kwam ook de Solarmann nog even kijken. Alles zag er goed uit en ze komen nu toch morgen de zonnecellen monteren. Rond halfacht beginnen ze. Redelijk vroeg voor een zaterdag, maar beter dan ‘Kurz nach Sieben’.

Het kwam dus goed uit dat er nog tijd was om de looproosters vast te zetten, zodat de monteurs er morgen overheen kunnen lopen.

Helaas hebben ze het deze week niet af afgekregen en komen ze maandag terug voor de laatste dingen. Afhankelijk van hoe snel alles gaat, zou het kunnen dat ze het randje leistenen aan de tuinkant vast gaan leggen.

23 november 2019 – rond halfacht stond de 4 man sterke zonnecelmontageploeg voor de deur. De 3 monteurs begonnen met het naar boven brengen van de aluminium profielen waarop de panelen gemonteerd worden en de elektricien ging de gelijkrichter ophangen in de daarvoor gereserveerde hoek in de Scheune.

Door een misverstandje werd er een gat in de muur geboord wat later niet nodig bleek te zijn. Dat maken we wel weer dicht, zoals we al vele gaten dichtgemaakt hebben. De gelijkrichter ging vrij snel op z’n plaats en toen konden de kabels en de aarde naar boven getrokken worden. Deze volgen ongeveer de route van de elektriciteitskabel, die ook vanaf het dak komt.

Op het dak werden de aluminiumprofielen op maat gezaagd en vastgeschroefd op de beugels. Daarna kwamen de kabels met de aansluitkastjes, die er o.a. voor moeten zorgen dat wanneer 1 cel geen zon heeft, de hele installatie stil valt. Dit was bij oudere installaties zo, maar nu gelukkig niet meer.

Toen de profielen en aansluitkastjes erop zaten, konden de panelen erop. Dat ging wat lastiger dan verwacht, want in plaats van via de ladderlift moesten ze met de hand naar boven doorgegeven worden, omdat ze te groot waren. Doordat ze met z’n vieren waren ging het toch nog vrij snel en iets na halftwee zat het werk erop.

De installatie werkt in principe wel, maar wordt pas begin 2020 in bedrijf gesteld. Dit vanwege de gegarandeerde vergoeding die je hier gedurende 20 jaar plus het lopende jaar krijgt. In 2019 is dat nog maar een dikke maand en in 2020 kunnen het er ruim 11 worden.

We zijn ook zeer tevreden over het uiterlijk van de panelen. Zelfs als je weet dat ze op het dak zitten, vallen ze niet echt op. Dat komt omdat ze aan de bovenkant helemaal matzwart zijn. Het zijn dus geen glimmende spiegelende panelen met zilverkleurige strepen.

Laat de zon nu (vanaf januari) maar gaan schijnen en we zijn benieuwd naar de opbrengst in de zomer.

De fotoserie staat hier.