ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

Nieuws 10 juli 2015

10 juli 2015 – doordat het de afgelopen nacht vrij koud was, is de temperatuur in de woonkamer gedaald tot 20 graden. Buiten schijnt gelukkig de zon en is er nauwelijks wind. De temperatuur zou vandaag 19 tot 28 graden worden.

Nadat we boodschappen gedaan hadden, hebben we de auto nog even laten staan als verkeersblokkade. We hadden in de goot aan de voorkant namelijk een los stuk leisteen zien liggen. Afgeschermd door de auto konden we de lange ladder op straat zetten om op het dak te kijken. Het bleek gelukkig mee te vallen, want we konden zelfs niet zien waar het stuk leisteen vandaan kwam. Misschien is het wel blijven liggen na het dakdekken vorig jaar. Wel zagen we een andere lei die los zat en die hebben we vastgezet met een stukje dakband.

Toen we daarna de straat voor het huis aan het vegen waren, werden we aangesproken door een vrouw die vroeg of ze iets bij onze zuil mocht hangen. Die zuil is overigens ook een onderdeel van de rondleiding door  Kröv. Ze vertelde dat de zuil en het huis heel bijzonder waren, maar dat idee hadden we al. In het korte gesprek daarna vroegen wij of ze misschien nog oude foto’s had, of er voor een deur had gezeten en of het huis een torentje had gehad. Ze zou kijken of ze nog oude foto’s had en ze dacht dat er vroeger een raam aan de voorkant gezeten had. Een torentje had er volgens haar niet op gezeten, maar wel was het dak vroeger spätgötisch. Ten tijde van de vorige bewoner zou het dak gerepareerd zijn en vanwege geldgebrek was het toen uitgevoerd als een normaal dak. We hadden zelf al het idee dat het dak niet origineel is en ook het verschil tussen de beide dakvlakken is opvallend. Rechts is het –denken we- origineel en links is het aangepast. De vrouw zei verder erg blij te zijn dat wij de zuil klimopvrij gemaakt hadden en dat we het huis zoveel mogelijk in oude staat terug wilden brengen. We hopen nog vaker met deze vrouw te praten, want wie weet wat er allemaal nog boven tafel komt…

De werkdag was deels een kopie van de afgelopen dagen: werken aan de muur en een geul graven voor de Erdband.

We hadden afgesproken dit keer wel om 6 uur te stoppen, om daarna in de tuin van het Dreigiebelhaus wat te gaan eten en drinken. Dat deden we dus toen Remigius om 6 uur sloeg. Het was prima weer om in de tuin van het Dreigiebelhaus te zitten en meteen een gelegenheid om eens te vragen naar de geschiedenis van ons huis. Er was ze niets bekend over een dakreparatie in de afgelopen jaren. Als dat al gedaan zou zijn, dan zou dat voor de 2e wereldoorlog geweest moeten zijn. Wel beloofde ze om te kijken of ze toevallig nog foto’s van ons huis hadden als ze in de winter foto’s van hun eigen huis gingen uitzoeken. We zijn benieuwd. Ook zou ze bij andere oudere mensen navraag doen over ons huis.

Leave a Reply