9 mei 2024 – het was al weer een tijdje (= zo’n 4 jaar) geleden dat we naar Kövenig gelopen waren. Omdat dit een leuke, niet al te lange wandeling is, die grotendeels over bospaadjes gaat en je dus nauwelijks auto’s tegenkomt, besloten we dit vandaag weer eens te gaan lopen.
Net buiten Kröv stond een sproeiwaarschuwing, maar omdat we geen helicopters hoorden, liepen we met een gerust hart verder. Het blijft verrassend dat wanneer je de Weinberg oploopt richting Mont Royal, je heel snel een stuk hoger zit en een mooi uitzicht op “ons” deel van Kröv hebt.
Ook het uitzicht op de bocht bij Wolf blijft mooi en je ziet goed hoe kronkelig de Mosel hier is. Na de overstromingen in 2021, is men ook hier begonnen met het op peil brengen van de afwatering, om aardverschuivingen op de wijnbergen te voorkomen.
Tussen de stukken heuvel met druivenstruiken, zagen we opeens een stuk wat helemaal begroeid was met een plant die we niet kende. We hebben wat foto’s gemaakt en bij terugkomst opgezocht welke plant dit was; het bleek de Inkarnaatklaver te zijn.
Wat we nog niet weten, is of die klaver daar bewust neergezet is. of dat een aangewaaid is.
Een van de leukste stukken van deze wandeling gaat door een bijna altijd vochtig bos op de heuvelrug van Mont Royal. Overal groeit mos, wat het een bijzondere sfeer geeft. Aan het eind van dit pad kom je op de oude weg van Kövenig naar Kröv.
Tussen de begroeiing door, zie dan Enkirch liggen, aan de overkant van de Mosel.
Kövenig is een Ortsteil van Kröv, met maar ca. 170 inwoners. Veel bijzondere gebouwen staan er niet, maar als we er zijn, dan lopen we altijd naar dit huis toe. Kövenig ligt aan de Moselwein-Bahn, een enkelspoor treintraject zonder bovenleiding.
Nadat we wat door het dorpje gelopen hadden, zijn we terug gegaan. Tijdens het omhoog lopen, zie je in de verte Burg liggen; een dorpje waar we nog nooit zijn geweest. Eenmaal de heuvelrug over, zie je Kröv liggen en na een flinke afdaling ben je weer bij het startpunt.
Alle foto’s achter elkaar:
