Doorzakkamer

voor 2025

Komt nog wel een keer.

2025

9 december 2025 – met het leeghalen van de garage zijn we er nog niet; ook 2 andere kamers en de overloop moeten leeggehaald worden. Het plafond boven deze ruimten gaat er ook uit, omdat er een aantal erg slechte balken tussen zitten. Deze worden als jaren ondersteund door schroefstempels. Dat kan zo niet blijven, want de kamers zijn nu onbruikbaar.

2026

18 maart 2026 – voor ‘de grote verbouwing ‘, die nu zo goed als zeker echt dit jaar van start gaat, moet o.a. het leemplafond van de doorzakkamer eruit. We waren hier al aan begonnen en nu zijn we hiermee verder gegaan.

Het stucwerk en de stuclatjes waarmee het vastzit op de balken, zijn er nu af. Je ziet nu de originele dunne lichtblauwe stuclaag die op het leem zit en daar waar dat eraf is, zie je het leem en hier en daar een stuk van een wikkellat.

Een minder leuk karwei is het afvoeren van het stucgruis, wat via emmers op de steeds grotere berg in de tuin terecht komt en 19 emmers van 15 l later, lagen de ca. 300 kilo stucwerk met bijbehorende latjes in de tuin.

30 maart 2025 – verder ontmantelen van de doorzakkamer, waarbij we o.a. meters lelijke oude plastic plinten van de wand gerukt hebben.

1 april 2026 – ook bij de eetpauze was nog niet alles eraf in de doorzakkamer; van de 5 banen waren er 2 kaal en de andere 3 gedeeltelijk. De puinberg in de tuin groeit ook gestaag en we hebben de kanten hier en daar wat opgehoogd met hout, wat tegengehouden wordt door in de grond geslagen stukken betonijzer.

Bij het losmappen van de stuclatjes in de doorzakkamer, leek het leem hier en daar wel op de latjes te rusten, want er kwamen ook brokken leem naar beneden. Op sommige plekken zelfs zoveel, je de wikkellatjes ziet.

De werkdag was te kort om al het stucwerk in de doorzakkamer eraf te halen; er zijn nu 4 banen kaal en de laatste voor de helft. Die komt morgen en dan eindelijk het leem. We zijn benieuwd hoe dat gaat.

2 april 2026 – het laatste stucwerk leek er per centimeter lastiger af te gaan, of het steekgereedschap werd steeds botter …  Door de lunchpauze wat op te schuiven, was het voor de lunchpauze af en had het stof wat tijd om neer de dalen.

Omdat leem soms verpoederd tot zeer fijn leemstof, wat overal doorheen gaat, hadden we vooraf al bedacht, om de leemwikkels zoveel mogelijk van bovenaf te verwijderen. Met een keukentrap konden we in het gat staan wat we al jaren geleden gemaakt hadden.

Er moesten vandaag per se wat leemwikkels uit, ook al ging dat lastig door de planken die boven op het leemplafond lagen. We kregen er 5 wikkellatjes uit, met 4 emmers bijbehorend leem en stro. Niet heel veel, maar het beging is er.

30 april 2026 – dat alle 5 de banen eruit zijn, betekent, dat de doorzakkamer geen plafond meer heeft. Tussen de balken door, is nu de dakconstructie te zien, waardoor de oorspronkelijk vrij lage kamer veel hoger lijkt. Ondanks deze ogenschijnlijk ruimtelijke verbetering, komt er een plafond in. 

5 mei 2026 – onder het leemgruis en het zeil zat nog een kleine verrassing. Een combinatie van een zwakke vloerplank en een vallende zware bonk leem, was blijkbaar teveel geweest voor een vloerplankje, wat hierdoor gebroken was.

Een deel van het behang was eraf gekomen toen het stuuksel van het plafond eraf ging en ook hingen er vellen behang los. Met een steekmes hebben we de rest van het behang eraf gehaald. Dat ging vrij makkelijk, want het was maar 1 laag.

Onder het behang zit stuuksel, wat versierd is met een rolsjabloon of patroonroller. Dit is een vrij dunne laag. Daaronder zit een nog oudere en dunnere laag, die niet veel dikker is dan 1 mm en waarop lichtblauwe verf zit. Dezelfde kleur die o.a. ook op het plafond zat.

De wand aan de kant van de overloop en de toekomstige woonkamer2 zagen er nog redelijk goed uit. Hier en daar zat – veelal op de grens van vakwerkhout en leemvulling – een al dan niet gerepareerde scheur, maar voor de rest viel het wel mee. Hier zou best een mooi stuk van bewaard kunnen blijven.

De kant van de garage was een ander geval, daar zat het stuuksel vrij los op het vakwerkhout en was er op sommige plaatsen af gekomen. Hier en daar zat het behang direct op het hout, zonder stuuksel. Op zich geen probleem, want hierdoor zou dit een wand kunnen worden, waar het vakwerk zichtbaar (= vrijgelegd) blijft.

Het hout moet dan eigenlijk in redelijke staat zijn en om dat te checken, hebben we het stuuksel er met een driehoekkrabber grotendeels afgehaald. Het hout ziet er bijna overal erg goed uit en is op sommige plaatsen zo glad, dat het wel geschaafd lijkt.

Nu we toch aan het krabben waren, hebben we van de grote balk ook het meeste stuuksel afgehaald. Ook deze balk ziet er nog vrij goed uit en we gaan bedenken hoe we het resterende stuuksel er het makkelijkst af kunnen krijgen.

6 mei 2026 – het merendeel van de niet-administratieve werktijd vandaag, werd besteed aan het ontspijkeren van de plafondbalken van de doorzaakkamer en de showkamer. Bij het weghalen waren de stuuklatjes wel meegekomen, maar zaten de meeste spijkers nog in de balken.

Die zijn er nu uit, maar het duurde wel even voordat de ca. 350 spijkers – veelal met een koevoet – uit de oude eiken balken getrokken waren. Het volgende “schoonmaakkarweitje” m.b.t. deze balken gaat met de roterende staalborstel.

Behalve de spijkers werd er in de doorzakkamer nog wat groter ijzerwerk uitgetrokken, waarvan de functie niet duidelijk is; een enorme spijker die aan de bovenkant van een balk zat en een serie grote spijkers, die aan de zijkant van een balk zaten, waar leem gezeten had.