We weten nog niet wat we met de garagedeuren gaan doen: nieuwe maken, oude laten zitten, of een combi hiervan. Om het ringanker en de betonkolom te kunnen maken, moesten de deuren eruit.
23 april 2026 – de scharnierconstructie van de deuren is eenvoudig, maar sterk en prima in staat om de zware brede deuren probleemloos open dicht te laten gaan. De ronde soort van verticale scharnierpaal waar de deuren aanhangen, zit aan de onderkant met een pen in de grond. Dit is vergelijkbaar met een taatslager, of druklager, bedoeld om grote krachten in de lengterichting van de scharnierpaal
Door de constructie aan de onderkant, die in feite de hele deur draagt, is er aan de bovenkant alleen een eenvoudige beugel nodig, om te voorkomen dat de scharnierpaal omvalt. Hier en daar is er het nodige versleten of het zit los. De vraag is dan ook of er nog wat (her)bruikbaars bij is.
Het losmaken van de bovenste beugels ging links prima, maar rechts moest er een zaag aan te pas komen. Omdat de deuren nu los stonden en naar binnen zouden kunnen vallen, hebben we er een schroefstempel tegenaan gezet.
Theoretisch zouden de deuren nu opgetild kunnen worden uit het onderste scharnierpunt. Dit ging uiteindelijk ook, maar pas nadat er een koevoet en een krik aan te pas gekomen waren, konden de deuren op blokken hout gezet worden.
Het is even afwachten hoe het ringanker eruit komt te zien, maar het is onze bedoeling om eenzelfde scharnierconstructie toe te passen in de nieuwe deuren. De deuren zelf krijgen een vergelijkbaar uiterlijk, maar halverwege de deurvleugel komt een 2e scharnier, waardoor het een soort vouwdeur wordt. Die neemt minder ruimte in en de bedoeling is, dat er dan een auto in de garage kan staan (kan nu ook) en dat de deuren dan dicht kunnen (wat nu niet kan).
27 mei 2026 – de losse 4-delige garagedeur staat erg onhandig in de deuropening, met allerlei schroefstempels, planken en platen OSB er tegenaan. De eerste 2 delen zitten nu beter vast in de deuropening en morgen de andere 2. Het is maar tijdelijk, want als de nieuwe garagevloer erin zit en de bekisting van het ringanker is eruit, dan moeten ze weer aangepast worden.
28 mei 2026 – waar nodig zijn de 4 delen van de garagedeur aangepast, zodat ze in de nieuwe deuropening passen, die wat kleiner is doordat er nu een betonkolom en een ringanker inzit. Het eerste idee was, om hele nieuwe deuren te maken, maar omdat de oude deuren toch wel wat hebben, zou het ook kunnen, dat de oude deuren blijven.
Een tussenoplossing van een deel oud en een deel nieuw kan ook. Omdat we het nog niet weten, hebben we telkens zo weinig mogelijk van de deuren afgezaagd. Hierdoor moest er wel wat vaker gezaagd worden, maar er is nu in ieder geval niet te veel af.
Ook de scharnierpennen moesten eraf; een van de twee was nog helemaal goed. Leuk om te zien, dat de smid eeuwen geleden zelfs zo’n functioneel onderdeel nog sierlijk afwerkte. We gaan ze niet meer gebruiken, maar bewaren ze wel.
10 september 2026 – omdat ook hier de nieuwe betonvloer komt, hebben we de strook eruit gehakt. Aan de uiteinden zaten enorme stenen, met eeuwenoude slijtagesporen van de paalscharnieren van de deuren en ook die moesten eruit. De linker ging kapot, maar de rechter van ruim 30 kilo kwam er heel uit.
De 4 deurdelen konden niet simpelweg aan de buitenkant van de deuropening gezet worden, omdat ze te hoog waren. Er is dus een randje afgezaagd.
Het beton in deuropening (en de rest van de garagevloer) ligt namelijk bijna 4 cm lager dan de straatstenen. Bij de nieuwe vloer wordt dit anders, want nu loopt het water bij een zware regenbui de garage in en da’s niet echt handig.
Bij het maken van de betonkolom is de deuropening onbedoeld iets smaller geworden, waardoor de 4 deurdelen te breed waren. Hier hebben we ook een strookje afgezaagd. Er moest nog meer aangepast worden, want de deuren zijn gemaakt om met de buitenzijde op de bovenbalk aan te sluiten.
Om de vloer vrij te houden, zijn de deuren tijdelijk aan de andere kant van de bovenbalk gezet, waardoor ze met de binnenkant tegen de bovenbalk aankomen. Hierdoor moest er her en der wat aangepast worden, om de spleten tussen de deurdelen enigszins binnen te perken te houden.
