16 augustus 2020 ‘rondwandeling‘

16 augustus 2020 – het was weer een zonnige dag, maar door een windje was het niet zo ontzettend warm meer.

Na het opruimen gingen we wandelen, want dat was er dit jaar nog niet van gekomen. Het zou een korte wandeling worden, maar die duurde langer dan gedacht.

Het eerste stuk van een dikke 1,5 km liepen we langs de weg richting Wolf. Dit is niet ons meest favoriete deel, maar het is de snelste en makkelijkst te lopen weg naar Wolf. Als er weinig verkeer is valt het eigenlijk ook nog wel mee, want je hebt links uitzicht op de wijnbergen en rechts de Mosel.

Bij de oude brug naar Wolf hebben ze vorig jaar een wijnberg aangelegd, waar de paadjes tussen de wijnstokken horizontaal lopen i.p.v. verticaal. Dwars door deze wijnberg liep ook een pad naar boven. We kennen dit pad niet en gaan het zeker een keer lopen.

Vanaf de brug zagen we dat de doorgaande weg naar Traben-Trarbach over de nieuwe brug afgesloten was. Voor de – in onze beleving – zoveelste keer was de weg opgebroken en leek er nieuw asfalt op te komen. Dit keer waren ze ook aan de zijkanten bezig en misschien wordt de weg hier wat breder.

Dit is het smalste stuk en voor voetgangers niet echt fijn omdat je over de weg moet lopen.

In Wolf, op de hoek van de weg naar de brug staat al jaren een groot pand leeg, wat steeds meer tekenen van verval vertoond. Elke keer als we hier langslopen gaan we kijken en nu ook. Het was een verrassing dat een deur openstond en dat we voor het eerst naar binnen konden kijken.

De constructie van het gebouw kwam ons bekend voor en er leek zelf nog een overblijfsel van de industriële revolutie in te zitten.

We wilden langs de Mosel naar Kindel lopen en dan kun je het vakwerkhuis met een torentje op de splitsing van de Wedenhofstrasse en de Berenbruchstrasse onmogelijk missen. Het huis is net zo puntig als het stuk grond waar het op staat en we zijn eigenlijk wel benieuwd of het er binnen net zo apart uitziet als buiten.

Vlakbij ligt de soort van dorpskelder. Deze grote kelder, is altijd open tijdens het Wolfer Strassenfest. Tussen de grote wijnvaten aan de zijkanten staat dan een lange tafel. Helaas is ook dit festijn, waar we meestal wel naar toe gingen, vanwege Corona afgelast.

Na Wolf liepen we tegenover Kröv, waar we een goed zicht op de Steffensberg hadden. Het blijft apart om Kröv vanaf de andere kant te zien. Ook nu hebben we weer naar ons huis gezocht, maar zonder succes.

Het volgende stuk was vlak, over een pad met links beboste heuvels en rechts de Mosel. Het slingerpaadje naar boven hebben we waarschijnlijk gemist en de vallende stenen gelukkig ook.

Na een klusidee voor een boomstam tuinbank, stond er uit het niet opeens een installatie tussen de bomen. We denken dat het een zuiveringsinstallatie zou kunnen zijn, maar we hebben het nog niet kunnen vinden op Internet.

 

Wat we wel vonden waren wilde appelbomen met lekkere eetbare appels. Een stukje verderop stonden een paar pruimenbomen en die pruimen waren, in tegenstelling tot de bramen, ook goed eetbaar. Vlak voor de brug stond ook nog een perenboom.

 

De wandeling duurde aanzienlijk langer dan de bedoeling was, maar eindelijk zagen de brug van Kindel naar Kinheim. Door Kinheim hebben we al een paar keer gelopen, maar door Kindel nog nooit. Ook nu kwam dat er niet van. Voor ons gevoel is er weinig te zien in Kindel, maar omdat we dat niet zeker weten, gaan we er nog wel een keer echt kijken.

We kunnen niet door Kinheim lopen zonder het steeds verder vervallen pand aan Am Ehrenmal te bekijken. Het is een mooi pand met een mooi uitzicht over de Mosel, maar helaas is het verval behoorlijk toegenomen sinds de eerste foto uit 2015.

Omdat we geen zin hadden om langs de weg of het “knollenpad” langs de Mosel te lopen, zijn we door de wijnbergen van Kinheim naar Kröv gelopen. Het was meer geworden dan het wandelingetje dat we voor ogen houden, maar het bevestigde wel, dat onze beslissing om ons juist hier in een bouwvalavontuur te storen, de juiste is.

De complete fotoserie van deze wandeling staat hier.