14 april 2026 ‘ladderzat‘

14 april 2026 – het weer wordt bijna hetzelfde als gisteren, met hier en daar een graadje extra, dus 9 tot 17 graden, met ook weer kans op regen (die gister inderdaad regelmatig viel).

Vandaag stond het vastschroeven van oude balken op het programma, maar dan moet je wel stevige schroeven hebben van 20 tot 26 cm lang. Die hadden we niet en de lokale hofleverancier van bouwspullen had ze ook niet en dus begon de werkdag met een ritje naar de bouwmarkt in Wittlich.

Voor de zekerheid ook maar een extra bitje Torx40 gekocht, want je zult net zien dat die – er ondanks de magneet – uitvalt en onvindbaar is.

Om erin te komen, begonnen we met de makkelijkste schroeven, waarmee de dwarsliggende vloerbalken van keuken2 op de grote balk, die door de garage loopt, worden vastgezet. Het vakwerk aan de straatkant staat op deze balken en daaronder komt het ringanker.

Ook het vastzetten van de onderbalk (= Schwelle) van het vakwerk aan de zijkant, op de grote balk door de garage, ging vrij eenvoudig. Omdat dit een kritiek punt is, zitten er 2 schroeven in.

Daar waar de balken op de muur liggen komt het ringanker en het kan zijn, dat het steen onder de balken er helemaal uitvalt. Om de balken en het vakwerk omhoog te houden, komt er onder elke balk een schroefstempel op ca. 50 cm van de muur. Als de druk echter groot genoeg is, zou de balk als een soort wip kunnen kantelen. Er zit namelijk geen pen-gatverbinding in verticale richting, alleen in horizontale richting. Met deze schroeven wordt het kantelen van de balken dus voorkomen.

Met de volgende serie schroeven werd de onderbalk van het vakwerk aan de straatkant vastgezet op de vloerbalken. Hier zitten pen-gatverbindingen, maar de kwaliteit daarvan is onbekend. De schroeven zitten wat schuin, omdat we anders de vakken zo leeg hadden moeten halen, dat er waarschijnlijk het een en ander op straat zou vallen.

In de hoeken sluit het vakwerk – niet onlogisch – aan op de hoekstaanders. Dat zijn dubbeldikke met de nodige pen-gatverbindingen. Met schroeven boven en onder, zijn de staanders  vastgeschroefd aan de boven- en onderbalk van het vakwerk.

Daarna ging het werk een verdieping hoger verder. Ook daar zijn alle vloerbalken vastgezet aan de grote balk. Dit is hier waarschijnlijk niet nodig, omdat de vloerbalken doorlopen naar de andere gevel. Dit in tegenstelling tot de vloerbalken van keuken2, wat allemaal eigenlijk halve balken zijn, die niet verder lopen dan het midden.

Het vastzetten van de vloerbalken aan de bovenkant van het straatvakwerk, was een stuk lastiger, omdat je onder het schuine dak werkt en er nogal wat ruimte nodig is voor een schroef van 26 cm lengte plus de schroefmachine. Deze schroeven zitten wat schuiner en een deel is van onderaf vastgezet.

Op een paar plaatsen hebben we gaten voorgeboord, iets wat volgens de fabrikanten niet nodig is, maar die gaan uit van modern – relatief zacht – constructiehout en niet van eeuwenoude keiharde eiken balken. Bij het laatste gat brak de 23 cm lange boor, maar gelukkig hebben we van dit soort boren er minstens 2 in reserve.

Aan de tuinkant was er minder werk, want daar zijn wat vloerbalken weggerot en kan het ringanker zo gemaakt worden. De ene vloerbalk die daar nog zit en de hoek van het vakwerk aan de tuinkant en het vakwerk aan de zijkant, zijn op dezelfde manier vastgezet als aan de straatkant.

De laatste schroeven moesten in balken in het “doorkijkstuk” aan de tuinkant, oftewel de hoek waar je vanaf de begane grond het dak ziet, omdat er op de eerste en tweede verdieping geen planken op de balken liggen.

Hiervoor was de lange ladder nodig, die we al een paar jaar niet gebruikt hadden en in toenemende mate was ingebouwd door bouwmateriaal wat elders in de weg stond (en nu dus weer). De ladder in z’n geheel verplaatsen ging niet, dus losmaken en in delen verplaatsen; hemelsbreed maar 6 of 7 meter, maar afgemeten aan de inspanning leek het veel verder.

Het schroeven van de eerste 2 balken ging goed, maar toen moest de ladder tussen 2 andere balken staan en dat was weer een gedoe. Gelukkig zaten de laatste schroeven er redelijk snel in en zat de werkdag erop.

Het boren en schroeven was meteen een soort van destructieve onderzoekstest naar de kwaliteit van het hout en op 1 plaats na, doorstonden ze de test met glans. Het hout ziet er niet altijd even toonzaalachtig uit, maar het is keihard en stevig.

We zijn de ladders even zat, maar zijn er nog niet van af, want morgen hebben we ze ook weer nodig.