29 mei 2014 – in de loop van de ochtend gingen we naar Kröv om daar een dikke week te gaan klussen en misschien mee te lopen met de Mitternachtslauf. Ook zou er bezoek vanuit Nederland komen, dus hoefden we ons niet te vervelen.
We besloten de aanhanger toch maar thuis te laten en eerst lading/rommel te verzamelen om de aanhanger de volgende keer mee te nemen en snel te kunnen vullen.
Na een korte alternatieve route om een file bij Maastricht te ontlopen ging de reis voorspoedig en kwamen we in Kröv aan. Het was droog, maar warm was anders.
We waren vandaag zeer bewust naar Kröv gegaan, want het zou een muzikale topdag worden: eerst bij een Strassenfest in Wolf The Wild Bobbin’ Baboons bij Marika’s Stübchen en daarna Danny & The Wonderbra’s in het Staffelter Hof.
Helaas, het was te mooi om waar te zijn, want vanwege ziekte had de band Jimmy Beat de plaats van The Wild Bobbin’ Baboons ingenomen. Hoewel wel aardig, was dit toch iets teveel Sixties en te weinig Fifties. Het enthousiasme van wat ‘overjarige hippies’ zorgde voor de nodige sfeer en toen ze na de pauze wat meer muziek uit de Fifties speelden werd het nog leuker.
We hebben het eind niet helemaal afgewacht en toen ze de laatste toegiften speelden, waren wij de brug al weer over,
Na een wandeling lang de Mosel waren we terug in Kröv en konden meteen door naar het Staffelter Hof voor een optreden van Danny & The Wonderbra’s. Die hadden we daar in 2013 en 2012 ook al gezien en het was toen erg leuk. De band had zich versterkt met een pianist/trompettist en een (steel)gitarist en waren nu dus met z’n vijven.
Het draait hier om eten, drinken en muziek en in de tuin en binnen stonden tal van tafeltjes waaraan versgebraden varken (in tuin stond een enorme barbecue met spit) genuttigd kon worden.
Binnen was er een minidansvloertjes tussen de tafels, wat continue bezet was met fans en toevallige toeschouwers, die –onder invloed van de rijkelijk geschonken en gedronken wijn- steeds uitbundiger werden. Ook de band deed hieraan mee en dankzij de draadloze instrumenten konden ze op de tafels en het balkon gaan staan. Evenals vorig jaar was er weer een gastoptreden van gitarist Ernst Daniel(?), die z’n rol als ober/kok even verruilde voor gitarist en met zoveel verve en muzikale vrijheid een nummer van Johnny Cash speelde, dat de pianist –die dit voor het eerst meemaakte- haast niet meer kon spelen van het lachen.
Na middernacht waren we weer terug en het was een geslaagde eerste dag.

Leave a Reply