ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

7 oktober 2019 ‘witte muur’

6 oktober 2019 – in het donker en met regen kwamen we aan. In de woonkamer was het 15 graden en in het keukenplafond zat een natte plek.

7 oktober 2019 – het is nu echt grijs herfstweer, met temperaturen tussen 10 en 17 graden, regen en nauwelijks zon. We hebben liever mooier weer, maar dit was wel geschikt weer om wat meegenomen planten en stekken in de grond te zetten.

De werkploeg was vandaag gehalveerd en het belangrijkste karwei was het verven van de gelijkrichtermuur in de Scheune. Zoals de naam al aangeeft komt hier de gelijkrichter van de zonnecelinstallatie te hangen. De vorige keer hebben we de muur gestuukt en nu de verf erop zit is de muur af. Het resultaat is authentiek Alt-Deutsch oud, alsof de muur er al eeuwen staat.

Al eerder hadden we steenwol isolatie boven tussen de balken van de Scheune gedaan, maar toen hadden we niet genoeg. We hadden nu nog wat meegenomen en nu zijn alle openingen tussen de balken gevuld. Het is nog niet optimaal, maar het houdt in ieder geval tocht en wat kou buiten.

De deurpost van de deur tussen de koeienstal en de Scheune was nog niet helemaal afgewerkt en we hebben nog wat beschadigde verf hersteld. Hier en daar zit nog een kier die ook nog afgedicht moeten worden. Al de impregneerolie is inmiddels in het hout getrokken en de deur met het kozijn ziet er uit zoals we gehoopt hadden dat het er uit zou komen te zien.

Aan het eind van de werkdag hebben we nog aan de keukendeur gewerkt, want die staat bovenaan de ‘to-do’ lijst. Na een paar proefplaatsingen en het nodige rasp- en vijlwerk hing de deur goed. Helaas moest die er toch weer uit en ligt nu voor de laatste keer op de behandeltafel, om de laatste stukjes te schuren en daarna te verven. Het eind van het keukendeurloze tijdperk komt in zicht.

Inmiddels was het na achten, dus een mooie tijd om te stoppen. De nieuwe verwarmingscombi van infrarood en klein elektrisch blaaskacheltje bevalt wel. Nu was het met 15/16 graden niet echt koud in de woonkamer en het is de vraag of het ook werkt als het echt koud is, maar daar komen we ongetwijfeld nog wel achter.

Leave a Reply

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.