ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

10 november 2018

MET DEZE PAGINA ZIJN WE BEZIG

10 november 2018 – met 10 tot 16 zitten de voorspellers nog net in de dubbele cijfers. Het was weliswaar niet echt koud, maar de regen hield ons bijna de hele dag binnen.

De ruimte tussen de plafondbalken van de Scheune is nog niet dicht gemaakt en tussen binnen en buiten zit niet meer dan een laagje plastic zeil. Dit beteken dat je alles net zo goed hoort als wanneer je buiten zou zitten en ook de zon schijnt ’s middags naar binnen. Vorige keer hebben we de boogopening dicht gemaakt en nu hebben we boven de buitenmuur steenwol tussen de balken gedaan. Het is geen enorme verbetering, maar het houdt de wind en de kou een beetje buiten en we hebben een zonnetje minder in huis.

We gingen verder met het werk van gisteren; het plafond van de koeienstal. We kwamen er achter dat er een breedteverschil van ca. 5 mm in de planken zit, dus moeten we zoveel mogelijk dezelfde breedtes bij elkaar zoeken om het passend te krijgen. Om de aansluiting op de hobbelige muur zo goed mogelijk te krijgen gebruiken we een profielmal en dat werkt goed. De dikte van de planken bleek ook te variëren, maar daar kunnen we weinig aan doen. De eventuele te mooie kopse kanten die in het zicht zitten, maken we later wel wat donkerder met beits.

Zoals gebruikelijk, hebben we de planken aan de zichtkant in de impregneerolie gezet, behalve dat het hout hierdoor iets donkerder wordt en je de tekening beter ziet, is het ook schimmel- en ongediertewerend.

9 november 2018 ‘kouder’

9 november 2018 – bij aankomst was het 11 graden in de woonkamer en daarmee was het kouder dan buiten. Het is nu duidelijk herfst en de tijd van buiten eten en drinken is voor dit jaar zo goed als zeker voorbij.

Tot het te donker werd hebben we weer 2 emmers kastanjes geraapt en de nodige bladeren van de tuintrap en tuinmuur af gehaald. We zagen geen kastanjes meer aan de boom zitten, dus het zou kunnen zijn dat we de “oogst” van 2018 binnen hebben.

Binnen was het gelukkig lichter en konden we nog een paar planken op het plafond van de koeienstal zetten. Dit zijn vergeelde sloophoutplanken die lang geleden als dakbeschot gebruikt zijn. Ze zijn er met redelijk grof geweld afgehaald want op redelijk wat stukken is de groef of veer beschadigd. Zolang de spleten niet te groot zijn is het niet erg, want het ziet er “authentiek” oud uit.

4 november 2018 ‘oud nieuws’

4 november 2018 – er liggen nog de nodige foto’s die we nu gaan uitzoeken en deels op de site gaan zetten. De datum van dit bericht wordt bij elke aanpassing geactualiseerd en hieronder komt te staan welke pagina (met link) wanneer voor het laatst aangepast is. Je kunt dan zelf zien of er sinds je laatste bezoek wat bijgekomen is.

 

27 & 28 oktober 2018 ‘nooduitgang’

27 oktober 2018 – vannacht was het koud, want vanochtend was het 12 graden in de gang en koeienstal en maar 8 in de Scheune/werkplaats. Voor vandaag zijn er temperaturen van 4 tot 11 graden voorspeld en dus is het zaak de nooddeur af te maken.

Het maken van de 2e deurhelft en het op z’n plaats zetten ging zonder problemen, zodat we konden beginnen aan het vast maken. Dit doen we voorlopig met een paar M10 draadeinden. Volgend jaar gaan we kijken of we van deze nooduitgang een soort luiken kunnen maken die dan met scharnieren op de buitenmuur komen.

Ook hebben vanwege het koudere en slechtere weer de laatste tuinornamenten maar binnen gezet, om ze te laten overwinteren in de koeienstal.

Als alternatief voor beits, lijnolie en lijnolievernis hebben we Camellia olie, Tung olie en Deense olie op de testplank gedaan. Je ziet wel wat verschil, maar voor de deur blijven we bij 2 lagen beits.

Op de plank die we gister op de buitendeur van de koeienstal hebben gezet zit nu een laag beits waardoor die prima in het geheel past. De deur is zo goed als af, we moeten alleen nog proberen om 2 kieren in de hoeken aan de onderkant dicht te krijgen.

Als laatste karweitje van de dag hebben we een paar plankjes aan de onderkant van het vakwerk aan de rechterkant gezet. De muur staat hier wat bol en steekt buiten het vakwerk uit, waardoor er water bovenin de muur terecht komt. Met plankjes hebben we nu een soort afdakje gemaakt. Het is een voorlopig afdakje, want er is voorlopig geen tijd om een definitieve te maken.

28 oktober 2018  – voor het eerst dit “seizoen” blijft de temperatuur overdag beneden de 10 graden en zou er zelfs sneeuw kunnen vallen (als het goed is niet bij ons).

26 oktober 2018 ‘kastanjeoogst’

26 oktober 2018 – volgens de voorspellingen zou het 9 tot 17 graden worden, maar bij ons bleef het steken rond de 15. Door de lagere temperaturen van de afgelopen dagen (en vooral nachten), gaat de temperatuur in de Scheune, waar onze werkplaats is, richting de enkele cijfers, dus onder de 10.

Waren het eetbare kastanjes geweest, dan hadden we ons ziek kunnen eten aan allerlei kastanjegerechten, maar omdat dit een niet voor mensen eetbare soort is, kwam het goed uit, dat we onze oogst aan de buren konden geven. Die brachten het naar een jager om zwijnen te lokken. Vandaag hadden we weer ruim 4 emmers (10 – 15 liter) vol. Er liggen er nog wat en er zal ook nog wel wat vallen.

Het was niet echt warm buiten, maar gelukkig niet te koud voor een rondje zandsteenimpregneren. Achtereenvolgend hebben we het kozijn bij de voordeur gedaan, het kozijn van de kelderingang en als laatste de pilaar. We weten nog niet of het nog een keer moet.

Omdat onze ijstent volgende week aan z’n winterslaap begint, hebben we onszelf maar weer ijsvrij gegeven. Na deze pauze zijn we weer aan het werk gegaan.

Met de winter op komst hebben we de steigerplanken en -wielen van de vakwerksteiger naar binnen gehaald, want voorlopig gaan we toch niet verder met het vullen van het vakwerk.

De buitendeur van de koeienstal en de deur van de koeienstal naar de Scheune waren lastig dicht te doen vanaf de buitenkant, omdat er geen greep, knop of klink op zat. We hebben er nu 2 simpele zwarte grepen opgezet.

De buitendeur dichtte al veel beter af dan ooit tevoren, maar nu is die nog dichter omdat we er een tochtstrip (veger) opgezet hebben. Om de strip uit het zicht te halen en omdat we het toch al van plan waren hebben we op de onderkant van de deur een plank gemaakt. Veel buitendeuren van schuren hebben dat hier en het bescherm de onderkant van de deurplanken. Om erbij te kunnen moesten we wel de hoogwaterkering voor de deur afbreken, maar door de verbeterde afvoer betwijfelen we of die de laatste jaren nog water gekeerd heeft.

De nieuwe ongediertespuiter deed het wel en we konden verder de houtwormbestrijding op de eerste verdieping.

Al jaren zijn we van plan om een boogdeur te maken, maar dat is er nog niet van gekomen. We zijn wel begonnen aan de bielsdeur, maar die is voorlopig nog niet klaar. Van de meegenomen planken gaan we daarom een nooddeur maken, zodat de boog afgesloten is.

25 oktober 2018 ‘IR-verwarming’

25 oktober 2018 – we kwamen in de schemering in Kröv aan, met achter ons een aanhanger met hout; een stel planken en 2 spoorbielzen. Omdat het vorige keer gelukt was om een plak van de testbiels te zagen, gaan we nu voor een deur van plakken spoorbiels.

Het had weer behoorlijk kastanjes geregend en de tuin was met name rechtsachter bezaaid met die ondingen. Tot het te donker werd hebben we kastanjes geraapt en weer bijna 2 emmers gescoord.

Er was ook nog tijd om de aanhanger uit te laten; de planken (3 meter lang, 20 cm breed en bijna 3 cm dik) gingen vlot, maar bij de 2,6 meter lange eiken bielzen kwamen de nodigde zweetdruppels los.

Net als de vorige keer was het 14 graden in de woonkamer en in plaats van het kleine gaskacheltje hebben we de infraroodverwarming (IR) gebruikt. Het duurt even voordat die op gang is, maar het is comfortabeler dan het zuurstofverbruikende gaskacheltje. Het nadeel is het uiterlijk, maar we gaan op zoek naar een mooiere uitvoering.

13 & 14 oktober 2018 ‘een lastige dwarsligger‘

13 oktober 2018 – vandaag kan het weer 27 graden worden en worden er weer weerrecords gebroken. Prima weer dus om buiten te zitten en dat kwam goed uit, want we kregen bezoek. De planning -voor zover die er is- moest hierdoor aangepast worden en we hebben allerlei kleinere karweitjes gedaan.

Omdat het mooi weer was, was het niet echt een straf om kastanjes te moeten rapen. Liever zouden we dit hoeven te doen, maar als het dan toch moet, dan liever in de zon, dan de regen.

Het openingskarweitje was vandaag het dichtmaken van de spleten tussen de drempel en het kozijn van de doorgang van de garage naar de koeienstal.  Omdat alles scheef en niet-haaks is, waren spleten niet te voorkomen. Die hebben we nu dichtgemaakt met stukjes drempelhout en houtlijm. Het is nu nog iets donkerder, maar over een tijdje is er niets meer van te zien (denken we).

Ooit hebben we een stel eiken vloerplanken (met messing en groef) gekocht en nu willen we kijken of we hier een deur van kunnen maken tussen de garage en de koeienstal. Het hout is weliswaar afkomstig van oude balken, maar omdat het geschaafd is, ziet het er te nieuw uit. We hebben meerdere lagen beits op delen van 1 plank gedaan om te kijken wat het beste bevalt. De uitkomst was dat de planken 3 keer gebeitst moeten worden om een passend uiterlijk te krijgen.

Na 2 vakken met een schuine balk konden was er nu een gewoon rechthoekig vak aan de beurt. Het metselen ging sneller en dat gold ook voor het op maat maken van de stenen, omdat alle lagen even lang zijn.

Toen dit karweitje er op zat, hebben we het oude vakwerk van de wand waar het stucwerk naar beneden gekomen is, ook dezelfde kleur als het vakwerk waaraan we bezig zijn gegeven (links op de foto hieronder). We moeten die wand ook nog een keer onderhanden nemen, maar voor nu ziet het er beter uit.

Met het vullen van de rest van het vakwerk wachten we tot volgend jaar. Als test hebben we een paar vakken gevuld en we willen eerst weten hoe die de winter doorkomen voordat we de ca. 40 andere vakken gaan vullen. De lagen Kalkputz die het leem tegen water e.d. beschermen zitten er nog niet op en daarom hebben we het afgedekt met plastic.

Om de invloed van het weer op de leemstenen te kunnen zien, hebben we op verschillende hoogtes onafgedekte leemstenen in het vakwerk gezet. De uiterste mogelijkheden zijn, dat de stenen er na een paar maanden nog steeds staan, of dat ze verdwenen zijn en er een spoor van leemblubber naar beneden is te zien.

Het plafond in de koeienstal is ook weer een stukje verder. We hebben weer een paar planken op maat gezaagd, geimpregneerd en vast gezet. Tussen de balken in doen we 10 cm dikke steenwolisolatie; of het veel effect zal hebben kunnen we niet inschatten, maar kwaad kan het nooit, want het houdt warmte en geluid tegen en werkt ook nog brandvertragend.

Voordat we dit konden moesten we wel even de “bouwlamp” (TL) verhangen, voorlopig hangt die niet meer in de weg.

Het was al vrij laat, maar toch begonnen we nog aan iets nieuws, namelijk het doorzagen van een 2,6 meter lange spoorbiels. We hebben een oude eiken spoorbiels meegenomen en willen kijken of we daar een paar plakken (soort planken) van kunnen zagen. We willen proberen om hiervan een deur te maken, die dan aan 1 kant het verweerde uiterlijk van een spoorbiels heeft. In 1 keer doorzagen ging niet; de zaag was te klein, de biels te zwaar en het hout te hard.
We hebben het van 2 kanten in 3 keer gezaagd en het laatste stuk met een spie en een hamer gedaan. De plank moet nog vlak geschaafd worden, maar het begin is er.

De titel van vandaag is dus geen pleonasme, want het is letterlijk een lastige dwarsligger.

14 oktober 2018 – we hebben op een stukje van de testplank een 3e laag beits gedaan, zodat we nu 3 smaken hebben. Waarschijnlijk gaan we voor 2 lagen beits, want met 3 lagen wordt het wel erg donker.

Op de terugweg zijn we nog even gestopt om naar de Hochmoselübergang te kijken. De overspanning is af en ze zijn nu met de afwerking bezig. Volgend jaar zou die open moeten gaan.

12 oktober 2018 ‘vakkenvullen‘

12 oktober 2018 – het lijkt er bijna op dat de zomer terug komt, want de temperatuur kan oplopen tot 27 graden.

Het cement van de stenen in de doorgang van de garage naar de koeienstal heeft een paar dagen kunnen drogen en nu is het tijd om te voegen. We gebruiken hetzelfde voegmiddel als in de keuken. Dit zou moeten kunnen, al zijn sommige voegen breder dan de maximale breedte die op de verpakking staat.

We dachten even een soort nooddeur voor de Scheune te maken, maar dat ging niet door wegens gebrek aan planken. Hout hebben we genoeg, maar planken niet en dus wordt dit karweitje nog even uitgesteld.

Wat niet uitgesteld hoefden te worden, is de klimop die we nog van de linker tuinmuur af moesten halen. We hebben er nu een hamer en een beitel bijgehaald. De beitel slaan we achter een wortel en dan trekken we hem van de muur af. Dit werkte prima, zelfs bij de dikke wortels. Die zijn verhout en breken daardoor makkelijker dan de kleinere wortels die veel taaier zijn.

Er stond iets min of meer nieuws op het programma en dat was het vullen van een vak van het buitenvakwerk. Het begin is hetzelfde, het vullen met leemstenen, maar het vervolg is anders. In plaats van 3 lagen Lehmputz komen er 2 lagen Kalkputz op. Verder gaan we proberen om er wapeningsgaas in te verwerken, om het beter bestand te maken tegen ‘weer en wind’.

Het leemsteenmetselen was weer even wennen, maar gelukkig gingen de stenen er zonder problemen in. Omdat de Kalkputz een dikte krijgt van ongeveer 15 mm en we het gevulde vakwerk gelijk willen laten vallen met het hout, moesten de stenen dus 15 mm naar binnen gelegd worden. Hiervoor hadden we een simpel malletje gemaakt en dat werkte prima. De voegen tussen de stenen moeten uitgekrabd worden, zodat de Kalkputz meer hechting heeft.

In de pauze tussen het vakkenvullen hebben weer de nodige kastanjes geraapt. De scherpe schillen gebruiken we om katten te ontmoedigen onze border als kattenbak te gebruiken. De kastanjes doen we in emmers en er zijn er al een paar vol.

Het 2e vak was iets kleiner, maar wel met een schuine balk in de andere richting. Dit ging makkelijker, maar we hadden net te weinig leemmortel om de laatste laag te doen. Die gaan we morgen doen en dan doen we meteen het volgende vak. De stenen hebben we op maat gemaakt, zodat we kunnen beginnen.

Met het vullen van het bovenste laagje moeten we nog even wachten; dit kan pas als het deel wat we nu gedaan hebben ingeklonken is. Tijdens het drogen zakt het leemmetselwerk iets in en als je het meteen tot de bovenkant zou vullen, dan zou je later een spleet aan de bovenkant krijgen. Door even te wachten met het bovenste stuk dicht het beter af.

Nadat het stuk tuinmuur wat we nu wilden doen kaal was, hebben we de bovenkant afgedekt. We willen voorkomen dat er van bovenaf regen op de muur komt en daarom hebben we stroken zeil geknipt en die bovenop de muur gelegd. Om wegwaaien te voorkomen hebben we er stenen opgelegd. Dat was nog een gezoek, omdat de bovenkant van de muur erg onregelmatig is en we niet willen dat de stenen naar beneden komen.

11 oktober 2018 ‘ijsvrij‘

11 oktober 2018 – vandaag wordt het 20 tot 24 graden, weer prima weer voor oktober. Nog belangrijker is dat het droog blijft, waardoor we buiten verder kunnen. Zeker bij een minder leuk werk als kastanjes rapen -wat vandaag ook weer op het programma stond- is mooi weer welkom.

We hadden nog een potje groene krijtverf staan, wat eigenlijk bedoeld was voor de keukendeur, maar wat we daar niet nodig bleken te hebben, omdat de deur zonder verf al mooi genoeg was. Om te kijken wat voor verf en kleur het is, hebben we als test de deur tussen Scheune en koeienstal aan de kant van de Scheune geverfd.

Een paar jaar geleden hebben een infrarood (IR) verwarmingspaneel gekocht. Dit heeft als test een tijdje in de koeienstal gehangen, maar is daar eigenlijk nooit gebruikt. Omdat we toch serieus willen bekijken of IR-verwarming iets is, hebben we het paneel nu in de woonkamer gehangen. Het plafond bestaat uit vrij slappe MDF-schroten met een kunststof laagje (gaat er ooit uit, maar voorlopig niet) en daar moest het paneel van een kilo of 7 aangehangen worden.

We hebben gekozen om dit met een soort “Meccano” te doen, zodat we het gewicht over meerdere schroten kunnen verdelen en het makkelijk verstelbaar als het niet goed hangt. Als test hebben we het volledige gewicht aan 1 ophangpunt gehangen en toen dat hield hebben we de verwarming opgehangen. Het ziet er niet echt mooi uit, maar dit keer is het functionele van groter belang dan het uiterlijk.

De bediening gaat makkelijk via een draadloze thermostaat, maar echt testen ging niet, omdat het te warm was. “Gelukkig” zal het de volgende keer kouder zijn en kunnen we echt testen.

Gisteren kwamen we er achter, dat de openingstijden van onze favoriete ijstent gewijzigd zijn en dat die, vanwege het naderende einde van het seizoen, al vroeg dicht is. Omdat we toch nog wel een keer ijs wilden eten, hebben we onszelf vandaag ijsvrij gegeven.

Gisteren hebben we als test een stuk zandsteen in een tuinmuur geïmpregneerd en vandaag staat het echte werk op het programma. We hebben het zandsteen van de voordeur, de kelderingang en de pilaar gedaan.  Over een tijdje moet het nog een keer behandeld worden met deze Steinfestiger en we zijn erg benieuwd of het verpoederen van het zandsteen nu ook echt zal stoppen.

In het vakwerk komen zogenaamde Dreikantleisten; deze driehoekige eiken latjes moeten de vulling van het vakwerk (leemstenen) op z’n plaats houden en zorgen voor een betere afdichting tussen vulling en hout. Het was de bedoeling om de helft te doen, maar wegens gebrek aan roestvaststalen spijkers lukte dit niet. De rest komt dus een volgende keer.

Omdat we willen kijken hoe leemstenen zich houden in de winter, willen we 2 proefvakken gaan vullen. Dit worden de 2 vakken linksonder en doordat hier een schuine balk zit, worden dit tevens de eerste niet-rechthoekige vakken die we gaan vullen.

Met het zagen van de stenen moeten we dus rekening houden met de afschuining en ook met het feit dat de maten veranderen als de stenen na het leggen hoger komen te liggen als gevolg van de voegen tussen de lagen. Of we hier voldoende rekening mee gehouden hebben, zal morgen blijken. We wilden dit karweitje graag vandaag afmaken en dat lukte net voordat het te donker werd om te werken.

’s Avonds hebben we de omgebouwde kookplaat getest en het bakken van een ei met spek ging probleemloos. Dit is eigenlijk de eerste keer dat we een kookplaat gebruikt hebben, want het oliefornuis wat er stond toen we het kochten was zo vies, dat zelfs de schrootophaler bedenkelijk keek.

10 oktober 2018 ‘werkend kookgerei‘

10 oktober 2018 – het weer is een kopie van gisteren; weinig ochtendnevel en temperaturen van 17 tot 24 graden.

De werkende kookplaat kon op het oude fornuis en nadat we er een andere stekker op gezet hadden, konden we hem testen. Er sloegen gelukkig geen stoppen door en de pitten kleurden al snel oranje, als teken van goede werking. Het fornuis is nu af!

De bestrijding van het mogelijke ongedierte op de plaats waar we verdacht zaagsel zagen, ging helaas niet door, doordat het spuitmechanisme niet werkte. We gaan dit oplossen en het dan opnieuw proberen.

Wat wel lukte, was het rapen van kastanjes in de tuin. De enorme kastanjeboom heeft al het nodige laten vallen en er is nog het nodige op komst. We rapen zoveel mogelijk op om te voorkomen dat we een kastanjeplantage in onze tuin hebben.

Normaal loopt de postbode ons huis voorbij, maar vandaag gelukkig niet. Hij had nieuwe verf bij zich, zodat we verder konden met het verven van het vakwerk aan de rechterkant. Dit is nu af en de hele gevel ziet er beter uit.

Aan de buitenkant van ons huis is op diverse plaatsen zandsteen gebruikt, o.a. voor het kozijn bij de voordeur en de kelderdeur en voor de pilaar op de hoek. Een deel van het zandsteen is behoorlijk aangetast door de tand des tijds en verder verval willen we voorkomen met een impregneermiddel oftewel ‘Steinfestiger’. Omdat we hier nog nooit mee gewerkt hebben, gaan we het proberen op een stuk zandsteen in de tuinmuur.

Nu het mooie weer de komende dagen aanhoudt, willen we buiten nog 2 vakken van het vakwerk gaan vullen met leemstenen. Voor dat we hiermee aan de slag kunnen moeten er eerst Dreikkantleisten op. We konden een aantal vakken doen voordat de schemering een einde aan de werkdag maakte.