ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

14 juni 2019 ‘tuindag’

14 juni 2019 – vandaag was het een tuindag en hebben we de hele dag in de tuin gewerkt. Het snoeien, klimop van muren en bomen halen, en onkruid wieden leverden weer een paar speciekuipen met groenafval op.

Helaas waren er nauwelijks pruimen om te oogsten, dat zal tot de volgende keer moeten wachten.

13 juli 2019 ‘raamrand’

13 juli 2019 – 17 tot 25 graden zou het vandaag worden en dat is prima om in te werken.

Her en der zitten er plankjes op het vakwerk in de puntkamer. Waarom die er zitten weten we niet, maar ooit zal iemand een reden gehad hebben om ze erop te spijkeren en daarom laten we ze zitten. We moeten ze t.z.t. nog wel schoonmaken en impregneren.

Oorspronkelijk zijn de vakken gevuld met leemwikkels; houten staken waar lang stro en leem omheen gewikkeld zijn. Op sommige plaatsen zijn ze eruit of beschadigd en dan doen we er leemstenen in. Om het leem wat meer houvast te geven, komen er driehoekige latjes op de balken. Dit hebben we bij het meest rechtse vak ook gedaan en daarna hebben we de Unterputz erop gedaan.

Met een ladder ging het niet goed, dus hebben we een soort vloertje gemaakt van steigerbuizen, wat door de ramen van de achtergevel heen steekt, met daarop wat steigerplanken. Aan de binnenkant, in de puntkamer, hebben we de buizen goed vastgezet, zodat er niets kan gebeuren.

Tijd om aan de rand boven de ramen te werken was er niet meer, want er zat nog een uiteinde van een oude balk in de weg. Aan de binnenkant hadden we de balk al een paar jaar geleden afgezaagd, maar dit stukje was blijven zitten. Er was nog wel tijd om het stukje weg te halen en een nieuw plankje voor de gevel te zagen, maar de rest moet nog even wachten.

12 juli 2019 ‘slechter weer’

12 juli 2019 – voor vandaag is er wisselvallig weer voorspeld. Lokaal zou het behoorlijk tekeer kunnen gaan met regen, hagel en windstoten, waarbij de temperatuur kan oplopen tot 28 graden. Ook wij hebben de nodige regen en wind gehad, maar de grond blijft aan de droge kant.

’s Ochtends kwam de dakdekker op bezoek om te kijken wat we zouden willen. Hij had ook de nodige adviezen en ideeën, zodat we weer wat wijzer geworden zijn en er weer zaken zijn om over na te denken. Al met al duurde z’n bezoek zo’n 2 uur, maar het was zeker geen tijdverspilling.

Daarna was het wel de hoogste tijd om weer aan het werk te gaan. In de puntkamer zijn de meeste grote gaten zijn gevuld met leemsteengruis en vandaag zijn er weer de nodige kilo’s Unterputz op het vakwerk gedaan, wat er steeds beter uitziet. Ook zit het laatste stukje onderrand erop, waardoor het vakwerk aan de kant van de vide verder afgewerkt kan worden.

Boven de ramen van de achtergevel moet nog een schuine plank komen als een soort afdakje, om de ramen en het hout te beschermen tegen regen. Dit moet gebeuren voordat de dakdekkers komen. We dachten eerst een steiger te maken, maar daar gaat behoorlijk wat tijd in zitten en bovendien zouden we een andere steiger moeten afbreken om genoeg materiaal te hebben. We gaan het nu eerst proberen met een lange ladder. Dat wordt morgen, want het regende nu te hard.

De trappenmaker was niet tevreden over de onderste trappaal in de koeienstal en die moest er dus weer uit. Met een koevoet en door er spieën onder te slaan lukte het om de paal los te krijgen, al ging dat wel ten koste van een stukje dekvloer. Van de 4 ankers bleven er 2 in de vloer steken en 2 in de houten paal. We gaan nu kijken of we het beter vast kunnen zetten.

Aan het eind van de middag kregen we bezoek en dat was een mooie gelegenheid om te stoppen.

11 juli 2019 ‘de tweede onderrand’

11 juli 2019 – het wordt iets minder warm, 17 tot 24 graden, het blijft bewolkt en lokaal is er kans op regen. Dat lokale was dit keer ook bij ons, het regende weliswaar niet hard, maar wel vrij langdurig.

De rechter onderkant was klaar om erop gezet te worden, we hoefden alleen de gaten nog te boren. “Gelukkig” zaten er nog gaten in de leemwand, want daar kon mooi een lijmklem doorheen om het hout op de juiste plaats te houden totdat de eerste schroeven erin zitten. Ook hier hebben we weer constructieschroeven gebruikt en korte tijd later zat alles goed vast. Net als aan de andere kant zit er een spleet onder de onderrand, maar die valt weg als de plankenvloer er t.z.t. op ligt.

Omdat de leemspullen vanmiddag komen, zijn we vanochtend naar de ramenmaker geweest om alles live te zien. Hij gaat voor diverse varianten een offerte maken en dan zien we wel verder.

Ook vandaag stond het leemstucen in de puntkamer weer op het programma. Dit keer werden er aan de rechter- en linkerkant weer de nodige kilo’s Unterputz weggewerkt. Aan de andere kant van het vakwerk, waar t.z.t. de vide komt, moet de leemwand ook gerepareerd worden, maar daar is geen vloer. Met OSB-platen hebben we daarom een tijdelijke werkvloer gemaakt.

Tussendoor kwamen eindelijk de leemmortel en de leemstenen. We zouden nu verder kunnen gaan met het vakwerk buiten, maar helaas is het mooie weer net voorbij.

Aan beide uiteinden van de nieuwe onderkant van het rechter vakwerk in de puntkamer ontbreekt nog een stukje. We hebben de hapjes uit de betreffende staanders gehaald en nu kunnen de stukjes onderkant er in. Het linker stukje ging vandaag we nog en de rechter moet wachten tot morgen, want het was alweer bijna halfacht.

10 juli 2019 ‘ramen’

10 juli 2019 – het zou een mooie dag moeten worden, 20 tot 26 graden, met ’s middags bewolking, maar geen regen.

De ochtendgymnastiek bestond vandaag uit het verplaatsen van 300 kg leemstuc. De bestelde leemstuc werd namelijk geleverd en die moest van de garage via de koeienstal in de Scheune worden gelegd.

Het werk vandaag was het vervolg van gisteren, we hebben bijna de hele dag op de puntkamer gewerkt, want de vakwerkwand aan de kant van de vide is voorlopig nog niet af, al schiet de Unterputz aan de linker kant al wel aardig op.

Tussen het werk door kwam de ramenman op bezoek, om te kijken naar de 4 ramen voor de achtergevel (van de punt kamer) en de 2 dakkapellen aan de zijkant. Oude ramen en kozijnen zoals wij die het liefst zouden hebben, maken ze helaas niet. Dit zou een ambachtelijk Schreiner kunnen doen, maar dan wordt het allemaal handwerk en een erg duur grapje.

We twijfelen nog wel tussen hout (authentieker en duurder) en kunststof (nagenoeg onderhoudsvrij en goedkoper) en gaan morgen of overmorgen kijken bij het bedrijf, wat vlakbij in Trarbach zit. Het zou niet gek zijn als er dit jaar ramen zouden komen, want het plastic wat er nu voor zit is aardig aan het verslijten en -nog belangrijker- je kunt het niet openzetten om te ventileren.

In de puntkamer waren we van plaats gewisseld; links werd de vulling hersteld en rechts werden er hapjes uit de staanders gehaald om de onderkant erin te kunnen zetten. Hierbij moest ook het nodige van het te ver uitstekende leem afgeschraapt worden. Toen dit gedaan was hebben we het hout bij de hapjes geïmpregneerd, zodat het ’s nachts kan drogen.

Rond halfzeven zijn we gestopt, om het nog mooie weer te benutten en een hapje te eten aan de Mosel.

9 juli 2019 ‘de linker onderrand’

9 juli 2019 – het dipje in de temperatuur lijkt weer voorbij, want het wordt vandaag weer iets warmer, 17 tot 24 graden en het blijft droog.

Het grootste deel van de dag hebben we weer in de puntkamer gewerkt aan het vakwerk aan de kant van de vide. De grootste gaten hebben we weer gevuld met het leemsteengruismengsel en als dat droog is komt de grofste laag leemstuc, de Unterputz, er overheen. Hierbij geldt, dat het vochtig genoeg moet zijn om het erop te kunnen smeren, maar niet te vochtig. Je kunt het er dan weliswaar makkelijker op doen, maar als het droogt (en het water trekt eruit), dan krijg je heel veel scheuren. Scheuren zijn niet te voorkomen en met elke laag worden die -als het goed is- kleiner en minder, totdat er na de Feinputz een scheurvrij en redelijk vlak oppervlak is, wat geverfd kan worden.

Na een testplaatsing hebben we de rechter onderkant er definitief opgezet. Hiervoor hebben we constructiehoutschroeven gebruikt, omdat je die niet door hout heen trekt als je ze te vast draait. De schroef zit verzonken op de plaats waar normaal de pen-gat-verbinding zou zitten. Om de schroeven te verbergen komt er t.z.t. een stukje pen in.

’s Middags kwam de zonnecelman op bezoek. Op een dakvlak wat grotendeels achter het huis van de buren zit en daardoor niet te zien is, willen we zonnecellen doen. Aanvankelijk dachten we aan een systeem waarbij de zonnepanelen tevens dienst doen als waterdicht dak. Een afzonderlijke dakbedekking is hierdoor niet nodig. Op deze gedachte komen we waarschijnlijk terug, want nadat eerst een dakdekker dit systeem afgeraden had, gaf de zonnecelman aan, dat zijn bedrijf dit soort systemen niet levert en plaatst. 

Nu de rand erop zat konden we zien waar we de Dreikantleisten van het meest linkse vak moesten zetten. Dit vak was namelijk gevuld met een soort bakstenen, die we eruit gehaald hebben. Het vak moet nu opnieuw gevuld worden met leemstenen. De Dreikantleisten op de onder- en bovenkant zetten ging goed, maar de zijkant is zo raar gevormd dat er maar een klein stukje op kon. Misschien gebruiken we nog spijkers om het leem vast te zetten.  

Nu de linkerkant gedaan is, kunnen we de onderrand van de rechterkant gaan doen. Van dezelfde balk hebben we aan de andere kant een 3 cm dikke plak in de lengte afgezaagd, zodat de oude eiken buitenkant zichtbaar blijft.  We hebben het maar meteen in de impregneerolie gezet, zodat het vannacht kan drogen. Omdat hier geen doorgang zit, is het stuk te kort en moeten we er nog een apart stukje inzetten. We hadden nog een stukje balk liggen wat hier voor te gebruiken is.

Inmiddels was het al weer bijna 7 uur en zat de werkdag er al weer zo goed als op. Nog niet helemaal, want we moesten ons nog voorbereiden op de ramenman die morgen langskomt.

8 juli 2019 ‘lastige hapjes’

8 juli 2019 – de temperatuur zakt weer iets, maar 15 tot 23 graden zonder regen is prima en gelukkig niet te warm voor het werk in de puntkamer. Onder het nog niet geïsoleerde dak loopt de temperatuur namelijk behoorlijk snel op en als het buiten 35 graden is, dan is het binnen de nodige graden warmer en eigenlijk te warm om te werken.

We hebben de hele dag gewerkt in de puntkamer aan het vakwerk aan de kant van de vide. Aan de rechterkant hebben we delen van de leemvulling hersteld met het mengsel van leemsteengruis. De nieuwe stenen moeten snel komen, want het gruis begint aardig op te raken. Daarna hebben we nog Unterputz op een paar stukken gedaan en daardoor ziet het er meteen beter uit. Misschien laten we een stukje vulling van het vakwerk zoals het was, als we iets kunnen vinden om de ontzettende stoffige oude leemvulling te fixeren.

Aan de linkerkant hebben we eerst de nieuwe onderbalk op lengte gezaagd en hem toen geïmpregneerd. Om de balk erin te kunnen zetten moeten er aan de onderkant hapjes uit de staanders gehaald worden. Dit hebben we op de ouderwetse manier gedaan met hamer en beitel. Het eikenhout wat aan de buitenkant zacht geworden is door generaties houtworm, is daaronder keihard, zodat het behoorlijk lang duurt voordat de hap eruit is. Vooral de meest linkse duurde lang, want die zit aan de onderkant van het schuine dak. Om erbij te kunnen moet je je bijna slangenmensachtige posities wringen. We zijn nog niet op de helft en hopelijk gaat het morgen sneller.

Rond halfacht vonden we het weer mooi geweest, want we moesten ons ook nog voorbereiden om de komst van de Solarman, die morgen langskomt om de (on)mogelijkheden van een zonnecellendak te bekijken.

7 juli 2019 ‘regen en optocht’

HIER ZIJN WE MEE BEZIG

7 juli 2019 – het wordt vandaag wat koeler, 17 tot 25 graden en de dag begon met regen. Gelukkig geen druppels, maar een buitje, dat helaas voor de tuin, maar gelukkig voor het Trachtentreffen, maar kort duurde.

De ochtend begon met een swingend Frühshoppen optreden bij de Mosel van Swing Eleven uit Traben, waar de stemming mede dankzij bier en wijn prima was.

Na afloop was er nog even tijd om het zaagsel en gereedschap wat gisteren was blijven liggen op te ruimen en toen was het tijd voor de optocht van het Trachtentreffen.

Zoals elk jaar in de afgelopen 66 jaar gaan de deelnemers in hun eigen klederdracht in een optocht door Kröv. De stoet wordt aangevuld met Festwagens en groepen uit Kröv en omgeving, waaronder enkele Mosella’s. Na de optocht zijn we naar de Mosel gegaan, waar het feest weer in volle gang was.

De andere foto’s komen nog.

6 juli 2019 ‘Trachtentreffen’

6 juli 2019 – er gaat een graadje van de maximale temperatuur af, maar 25 tot 32 graden is nog genoeg.

Dit is het eerste weekend in juli en dus het weekend van het Trachtentreffen, een ‘Wein und Folkorefestival’, wat dit jaar voor de 66e keer wordt gehouden.

Een groot deel van de dag zijn we in de puntkamer bezig geweest, eerst met Unterputz om de vakken met leemwikkels wat vlakker te maken. Hierna komt er nog Oberputz en Feinputz op en tenslotte leemverf.

Van een ander gedeelte hebben we de gaten gevuld met leemsteengruis. We hopen dat de bestelede leemstenen snel komen, zodat we weer kunnen zagen en nieuw gruis hebben.

Tussen het werk door en avond viel er een enkele regendruppel. Het was zo weinig, dat het op de grond niet te zien was. Voor de tuin zou een buitje niet gek zijn.

In de garage hebben we deuren in de kast gezet en het nodige opgeruimd en verplaatst, waardoor er ruimte is voor de pallets die hopelijk snel komen.

Doordat de nieuwe vloerbalken van de puntkamer hoger zijn dan de oude, ligt de vloer hoger dan de onderbalk van het oude vakwerk. Hierdoor is er aan de onderkant van het vakwerk geen balk te zien. Dit ziet er minder mooi uit, omdat het leem van de wand aansluit op de vloer.

We willen hier daarom een balk inzetten, die alleen vanaf de puntkamer zichtbaar is en niet vanaf de vide, waar de oude balk in het zicht blijft. De oplossing is een stukje uit de staanders halen en er een halve balk inzetten. Die balk maken we van een oude ca. 9 cm hoger dakbalk, die we ontspijkerd en schoongemaakt hebben.

Het in de lengte door midden zagen van de wat kromme balk was nog een aardige klus en het ‘construction zaagblad’ die geen probleem zou moeten hebben met een spijker in het hout, kwam goed van pas, want een paar keer gaven vonken aan dat er een spijker doorgezaagd werd.

Gelukkig was het resultaat was wat we zochten; een dikke eiken plank met het uiterlijk van een balk. Nu moet die er nog op. Het was inmiddels 21:00 uur geweest en we gaan volgende week verder.

Na het eten gingen we naar het festivalterrein bij de Mosel, waar we naar optredens op het drijvende podium hebben gekeken en geluisterd. Ook de nieuwe Mosella kwam weer aan in haar drijvende schelp, met op de achtergrond de drijvende lampjes, Bengaalsvuur en fonteinen van de brandweer. De avond werd volgens traditie afgesloten met een optreden van de Winzerkapelle waarbij er nog gedanst kon worden op de schuinaflopende verre van vlakke parkeerplaats.

5 juli 2019 ‘nylon’

5 juli 2019 – volgens de weervoorspellers wordt het 23 tot 33 graden. We moeten dus rekening houden hoe laat we waar werken in verband met de zon en temperatuur.

In de puntkamer moet je dus ’s ochtends werken en daar hebben we de leemvulling van het vakwerk hersteld met een kleiachtig mengsel van gruis van leemstenen. Dit is nog redelijk te doen, want je kunt er vrij goed bij. Een ander verhaal is het stukje achter de staande waarop de nok rust. Deze staat een paar centimeter voor het vakwerk, waardoor er over de hele hoogte een spleet zit. Die willen we ook dicht maken en dat gaat lastiger.

Het vakwerk in de puntkamer moet ook nog schoongemaakt worden. Er zit honderden jaren vuil op en zelfs ingedroogde uitwerpselen van vleermuizen zijn niet uit te sluiten. De meeste eiken balken hebben we tot nu toe schoongemaakt met een roterende staalborstel en omdat dit vakwerk ook eiken is, gingen we dat hier ook doen. Het resultaat was niet wat we gehoopt hadden, want er bleken erg veel zachte stukken in het hout te zitten, die meedogenloos werden weg geschraapt door de staalborstel. Met een wat zachtere staalborstel ging het iets beter, maar nog steeds niet goed.

Het donkere vuil moet er toch af en een volgende test met gebruik grof schuurpapier ging goed. Het vuil ging eraf en de donkerbruine eikenkleur kwam tevoorschijn. Het nadeel van deze methode is dat het lang gaat duren, dus we zijn toch nog even verder gaan kijken. De volgende poging was met een nylonborstel op een boormachine en dat bleek in dit geval het ei van Columbus te zijn, want het ging goed en snel. We hebben 2 staanders gedaan en in het anti-van-alles spul gezet. Dat zag er goed uit en zo gaan we de rest ook doen.

Van de elektriciteitskabels die door de toekomstige woonkamer lopen, waren nog steeds stukjes zichtbaar. Nu is er alleen aan de uiteinden nog wat te zien, want op de rest zit nu een laagje Putz. Weer een karweitje wat gedaan is.

Vooruitlopend op de nieuwe garagekast hebben we de oude vast gesloopt. Scharnieren, slot en plankendragers hebben we eraf gehaald en nadat we de grootste stukken door midden hadden gebroken, is het een handzaam pakketje geworden, wat makkelijk de auto in kan.

Daarna gingen we verder met de klerenkast, die nu materiaal- en gereedschapskast wordt. Nadat we waterdichte folie onder de poten hadden geplakt en een stuk dakbedekking op de vloer gelegd, omdat die vloer wel eens vochtig is, hadden konden we de kast in elkaar zetten.

Dat was aanzienlijk makkelijker gezegd dan gedaan, want de achterwanden moesten er eerst vanaf de achterkant ingezet worden en pas daarna kon de kast tegen de muur geschoven worden. De werkruimte was eigenlijk te klein door andere dingen die in de weg stonden, maar uiteindelijke lukte het. Met spieën onder de poten werd de kast redelijk waterpas gezet.

Iets na zevenen zat de werkdag erop en konden we nog naar muziekoptredens bij de Mosel, waarmee het Trachtentreffen werd ingeluid.