ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

16 maart 2019 ‘dakvervolg’

16 maart 2019 – evenals gisteren kunnen we ons vandaag voorbereiden op werk in de regen. Volgens de voorspellers wordt het een wisselvallige dak met regen en wind, met temperaturen van 8 tot 15 graden. Het zou dus buiten weer warmer kunnen worden dan binnen, want vanochtend was het 10 graden in de woon-/slaapkamer.

De laatste baan ging er zonder problemen op en toen was de vraag, wat doen we met de nok? Door de relatief lage temperatuur was de dakbedekking vrij stug en hard en niet goed te buigen. De bovenste baan hebben we 5 cm over de nok (aan de andere kant van het dak) vastgezet. Daarna hebben we er voor de zekerheid nog een stuk dakband opgezet. Dit is flexibele zelfklevende dakbedekking van 30 cm breed en die hebben we ook op andere stukken nok gezet. Hier hadden we dat niet gedaan, omdat de dakbedekking er toch maar tijdelijk op zou zitten. Nadat de nok afgeplakt was konden de ladders en gereedschap van het dak af en kon er opgeruimd worden.

Onder het motto: “Elk nadeel heb z’n voordeel.”, hebben we de Vlinderstruik gesnoeid. Andere jaren hebben we dit veel later gedaan. Ook konden we een foto van een mooi pand aan de Mosel maken, wat in de zomer niet kan vanwege de bladeren.

We konden ook de tussenstand van de ‘leemstenentest’ bekijken. Vorig jaar hebben we een paar losse leemstenen in het vakwerk gelegd, om te kijken wat de weersinvloeden zouden zijn. Zo te zien zagen ze er nog vrij goed uit. Ook konden we van buitenaf een doorzonfoto maken, dwars over de zolder en door het dakraampje naar buiten.

Het tweede karweitje was de natte hoek boven de keuken. We denken dat hier ook iets niet goed zit met de dakbedekking. Het viel niet mee om daar op het dak te komen, want door onze dakgoten en die van de buren is er nauwelijks ruimte om in het smalle gangetje (met een zeer scheve ondergrond) een ladder neer te zetten.

Toen we op het dak konden kijken zagen we eigenlijk geen gekke dingen en de dakbedekking leek in orde. Omdat schijn kan bedriegen hebben we toch maar een vierkante meter dakbedekking vervangen. Nadat de oude dakbedekking eraf was, dachten we aan de watersporen te kunnen zien dat het water vanaf de zijkant gekomen was.

Er is hier namelijk een hoogteverschil tussen het nieuwe en oude dak (wat lager ligt) en juist vanaf het oude dak moet een hoop water via een klein puntvormig stukje dak naar beneden.

We denken dat wanneer het hard regent, het water over het opstaande randje dakbedekking heen gaat en dat daardoor alles binnen nat wordt. Het nieuwe stuk dakbedekking hebben we daarom wat verder door laten lopen en in de opening tussen de 2 dakdelen geduwd.

Voor de zekerheid hebben we op een lager gelegen deel van een ander dak ook nog een plank en een stukje dakleer onder de dakbedekking gedaan, zodat ook daar het water als het goed is niet meer tegen de gevel kan “klotsen”.   

De volgende keer zullen we zien of het geholpen heeft.

15 maart 2019 ‘dakdekwerkzaamheden’

15 maart 2019 – na een tussenstop om dakbedekking en nagels te kopen, kwamen we aan. Bij aankomst was het 8 graden in de woonkamer en ongeveer net zo “warm” in andere delen van het huis. In de keuken leek het koeler, maar dat is niet anders dan anders.

Omdat onze gebruikelijke parkeerplaats onder water gezet was door de Mosel, parkeerden we de auto boven bij het kerkhof. Toen we van daaruit terugliepen zagen we de schade aan het dak. Het bovenste stuk van de eerste baan van de dakbedekking was losgescheurd en hing langs de achtergevel naar beneden.

Na een kort praatje met de buurman gingen we aan het werk, want we wilden voordat het donker werd zoveel mogelijk doen.

Bij de inspectieronde zagen we dat de buitenmuur van de terraskamer nat wat en dat er plassen water op de vloer van de puntkamer stonden. Deels op het plastic, maar grotendeels op de OSB-platen. Van de lekkage van vorig jaar weten we dat de OSB-platen redelijk waterbestendig zijn en we hopen dat dit nu ook weer zo is. Het tocht “gelukkig” genoeg om het vrij droog te laten waaien.

Ook in het keukenplafond zagen we iets wat op vocht leek. Dat bleek niet van de ontbrekende dakbedekking te komen, maar van “iets” in de hoek boven de keuken. Er waren wat dakplanken nat en ook de buitenmuur was verre van droog. Dit moeten we dus ook oplossen.

Vanaf de tuin zag het herkenbaar uit, want het leek sprekend op februari 2016, toen er ook een stuk dakbedekking langs de achtergevel naar beneden hing. Links 2019, rechts 2016. 

We begonnen met het bereikbaar maken van het dak. Gelukkig stond de buizensteiger er nog en met een ladder en steigerplanken konden we al snel het dak op. Daar bleek dat een oud stuk dakbedekking vanaf de nok losgewaaid was. Het onderste stuk zat er nog op, maar dat was nieuwer, want dat hadden we in de winter van 2016 vervangen.

Omdat er tot aan de nok nieuwe dakbedekking moest komen, hadden we ook lange dakladder nodig. Het was een gedoe om die op het dak te krijgen, maar beter zo dan met regen en wind te improviseren op een nat dak.

Het verwijderen van de restanten oude dakbedekking op de overlappende naden ging lastiger dan verwacht. Het zat behoorlijk vastgeplakt aan de baan ernaast (misschien door de hitte van de zomer van 2018) en we hadden een steekmes nodig om het los te maken.

De oude nagels eruit halen ging een stuk makkelijker en toen we de eerste meter schoongemaakt hadden kon het eerste stuk nieuwe dakbedekking erop. We besloten de banen horizontaal te leggen, zodat er niet weer een hele baan van boven naar onder af kan scheuren. Je hebt wel iets meer naden, maar omdat de dakbedekking een speciale overlappingsrand heeft, zou het waterdicht moeten zijn. Na het eerste nieuwe stuk konen we nog 2 stukken van een meter doen.

We konden redelijk lang doorwerken omdat de glimmende nagels nog vrij lang te zien waren in de schemer, maar rond halfzeven moesten we stoppen. De laatste dikke halve meter ging dus onafgedekt de nacht in en die gaan we morgen doen.

13 maart 2019 ‘Es ist wieder so weit’

13 maart – niet op vrijdag de 13e, maar op woensdag de 13e kregen we een telefoontje van de buurvrouw, dat er na één van de stormen van de afgelopen week een stuk dakbedekking aan de achtergevel hing. Per e-mail hadden ze ook een foto gestuurd. Toen we die bekeken hadden, zagen we een grote gelijkenis met 2016, toen er bij een februari storm een stuk dakbedekking afgewaaid was. Dit was de baan naast de baan die nu het slachtoffer was.

Gelukkig is er nog niet veel onder het dakbedekkingloze stuk dak, want de ‘puntkamer’ staat pas dit jaar op het programma. Door de spleten tussen de plank kan een behoorlijke hoeveelheid water naar binnen komen (en dat zal bij de buien van de afgelopen dagen ook wel gebeurd zijn) en daarom besloten we om z.s.m. naar Kröv te gaan om het dak te repareren.

2 maart 2019 ‘oud nieuws’

2 maart 2019 – we zijn nu bezig met de laatste foto’s uit 2018 die we nog moesten uitzoeken. Hieronder staat welke pagina (met link) wanneer voor het laatst aangepast is. Je kunt dan zelf zien of er sinds je laatste bezoek wat bijgekomen is.

27 februari 2019 ‘oud nieuws’

27 februari 2019 – er hebben nog steeds wat foto’s die gezocht moeten worden en die op de site komen. De datum in de titel van dit bericht wordt bij elke aanpassing geactualiseerd en hieronder komt te staan welke pagina (met link) wanneer voor het laatst aangepast is. Je kunt dan zelf zien of er sinds je laatste bezoek wat bijgekomen is.

28 januari 2019 ‘oud nieuws’

28 januari 2019 – er liggen nog de nodige foto’s die we nu gaan uitzoeken en deels op de site gaan zetten. De datum bovenaan dit bericht wordt bij elke aanpassing geactualiseerd en hieronder komt te staan welke pagina (met link) wanneer voor het laatst aangepast is. Je kunt dan zelf zien of er sinds je laatste bezoek wat bijgekomen is.

Prettige Kerstdagen & een gelukkig 2019

De kerstkaart van dit jaar is de overgang van het oude naar het nieuwe; van 2018 naar 2019 en van de oude doorgang (foto uit 2008) naar de nieuwe doorgang van de garage naar de koeienstal (foto uit 2018).

24 december 2018 ‘oud nieuws’

24 december 2018 – er liggen nog de nodige foto’s die we nu gaan uitzoeken en deels op de site gaan zetten. De datum van dit bericht wordt bij elke aanpassing geactualiseerd en hieronder komt te staan welke pagina (met link) wanneer voor het laatst aangepast is. Je kunt dan zelf zien of er sinds je laatste bezoek wat bijgekomen is.

 

11 november 2018 ‘komt de zomer terug?’

11 november 2018 – het zou vandaag 20 graden kunnen worden. Je zou bijna denken dat de zomer terug komt, totdat je de tuin ziet. Die begint er steeds kaler en herfstiger uit te zien en dat is ook de reden dat de tuinkunst in de winterstalling staat.

 

10 november 2018 ‘een zonnetje minder in huis’

10 november 2018 – met 10 tot 16 zitten de voorspellers nog net in de dubbele cijfers. Het was weliswaar niet echt koud, maar de regen hield ons bijna de hele dag binnen.

De ruimte tussen de plafondbalken van de Scheune is nog niet dicht gemaakt en tussen binnen en buiten zit niet meer dan een laagje plastic zeil. Dit beteken dat je alles net zo goed hoort als wanneer je buiten zou zitten en ook de zon schijnt ’s middags naar binnen. Vorige keer hebben we de boogopening dicht gemaakt en nu hebben we boven de buitenmuur steenwol tussen de balken gedaan. Het is geen enorme verbetering, maar het houdt de wind en de kou een beetje buiten en we hebben een zonnetje minder in huis.

We gingen verder met het werk van gisteren; het plafond van de koeienstal. We kwamen er achter dat er een breedteverschil van ca. 5 mm in de planken zit, dus moeten we dezelfde breedtes bij elkaar zoeken om het passend te krijgen.

Om de aansluiting op de hobbelige muur zo goed mogelijk te krijgen gebruiken we een profielmal en dat werkt goed. De dikte van de planken bleek ook te variëren, maar daar kunnen we weinig aan doen. De eventuele te mooie kopse kanten die in het zicht zitten, maken we later wel wat donkerder met beits.

Zoals gebruikelijk, hebben we de planken aan de zichtkant in de impregneerolie gezet, behalve dat het hout hierdoor iets donkerder wordt en je de tekening beter ziet, is het ook schimmel- en ongediertewerend.