ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

3 februari 2020 ‘technisch operationeel’

3 februari 2020 – het heeft even geduurd, maar technisch gezien zijn de zonnecellen nu operationeel en wordt er als de zon schijnt energie geleverd aan het net. De paperwinkel loopt helaas nog wat achter, want het blijkt op z’n zachts gezegd niet zo simpel om in Duitsland een ‘Photovoltaikanlage’, zoals dat hier met een mooi woord heet, volgens de regels in bedrijf te namen.

Het komt er op neer, dat als je in Duitsland elektriciteit levert aan het net, je gezien wordt als energieproduct. We hadden hier vooraf wel iets over gelezen, maar de administratieve hobbels die genomen moesten worden om bijvoorbeeld de Btw terug te krijgen, hadden we wat onderschat. In Nederland heeft de Belastingdienst een praktisch formulier ‘Opgaaf Zonnepaneelhouders’ met maar een paar simpele vragen.

In Duitsland gaat dat heel anders, waarbij er bovendien volop sprake is van juridisch/ambtelijk taalgebruik. Zo erg, dat op internetfora Duitsers vragen of iemand de teksten in het Duits kan “vertalen”…. Natuurlijk hadden we de (betaalde) hulp van een belastingadviseur kunnen inroepen, maar voordat we onze “groene inkomsten” hieraan gaan uitgeven, willen we eerst kijken of het zelf lukt. Hierover volgt nog een verslag als het allemaal geregeld is.

 

24 januari 2020 ‘Ambtelijke zonneschijn (4)’

HIER ZIJN WE MEE BEZIG

24 januari 2020

21 januari 2020 ‘Ambtelijke zonneschijn (3)’

21 januari 2020 – na wat gezoek op Internet kwamen we terecht op de website van het Finzanzamt Wittlich. Een e-mailadres konden we niet zo snel vinden, maar wel een online vragen formulier. Hierin hebben we kort uitgelegd waar het om ging en gevraagd hoe het verder moet.

We zijn benieuwd hoe snel we een reactie krijgen.
(wordt dus sowieso vervolgd)

20 januari 2020 ‘Ambtelijke zonneschijn (2)’

20 januari 2020 – toen we in september 2019 de opdracht aan de  installateur gaven om de panelen en andere onderdelen te bestellen, heeft hij de installatie aangemeld bij Westnetz, het lokale energiebedrijf. De volgende stap was, dat we een officieel aanmeldformulier moesten invullen, met de fraaie omschrijving: ‘Kundendaten- und Inbetriebsetzungsblatt PV NS’.

De installateur had het formulier al gedeeltelijk ingevuld en wij moesten t.z.t. de rest invullen. Het belangrijkste gegeven wat nog ontbrak was het Umsatzsteuernummer, het nummer voor de omzetbelasting. Dit nummer moet afgegeven worden door het Finanzamt, oftewel, de belastingdienst.

Dus moesten we op zoek naar hoe we zo’n nummer konden krijgen…….
(wordt vervolgd)

 

18 januari 2020 ‘Ambtelijke zonneschijn (1)’

18 januari 2020 – je mag in Duitsland, net als in bijvoorbeeld Nederland, niet zo maar zonnecellen op je dak zetten en op het elektriciteitsnet aansluiten. Voor het technische gedeelte moet je gebruiken maken van – door de lokale netbeheerder – erkende installateurs. Dat hadden we gedaan en het technische deel zat er bijna op.

Daarnaast is er allerlei wet- en regelgeving rondom zonnecellen. Hier hadden we ons nauwelijks in verdiept en het voor ons uit geschoven. Wel hadden we in overleg met de installateur het ‘Inbetriebnahmezeitpunkt’ (moment waarop de installatie in gebruik genomen wordt) besproken. De vaste vergoeding voor aan het net geleverde stroom geldt namelijk gedurende ‘het lopende jaar + 20 jaar’. Eind 2019 is dit dus iets meer dan 20 jaar en begin 2020 bijna 21 jaar.

Omdat we niet alle opgewerkte elektriciteit zelf gaan verbruiken, wordt er een deel aan het net geleverd en dat mag alleen als een bedrijf bent. Het voordeel is dan wel dat je btw kunt verrekenen en bijvoorbeeld de btw over de aanschaf en installatie terug krijgt.

Van iemand uit de buurt hadden we gehoord dat je bij de Verbandsgemeinde Traben-Trarbach (VGTT) moest zijn om een bedrijf te registreren. Op de website van de VGTT hadden we het formulier ‘GewA1’ (= Gewerbe-Anmeldung, oftewel bedrijfsaanmelding)  gevonden en ingevuld. Voor het begrijpen van het ambtelijke taalgebruik konden we gelukkig op Internet terecht en nadat het formulier ingevuld was, werd de e-mail verstuurd.

Een paar dagen later kregen we al een reactie: “Eine Gewerbeanmeldung bei der Verbandsgemeindeverwaltung ist für PV-Solaranlagen auf dem eigenen Dach nicht erforderlich. Der Betrieb von PV-Solaranlagen stellt keine gewerberechtlich relevante Tätigkeit im Sinne der Gewerbeordnung (GewO) dar.” Er was dus geen wettelijke verplichting om dit soort installaties op een eigen aan te melden bij de VGTT.

Dit punt was dus afgewerkt, maar er stond ons nog het nodige papierwerk te wachten…….
(wordt vervolgd)

1 januari 2020 ‘oud nieuws’

1 januari 2020 – er ontbrak nog wat van de dakdekwerkzaamheden en een meiwandeling. Hieronder staat welke pagina (met link) wanneer voor het laatst aangepast is. Je kunt dan zelf zien of er sinds je laatste bezoek wat bijgekomen is.

Prettige Kerstdagen & een gelukkig 2020

25 november 2019 ‘het zit erop!’

25 november 2019 – de nieuwe week begint wat kouder, met (buiten) temperaturen tussen 4 en 10 graden. Behalve in de woonkamer is het binnen met 5-6 graden niet echt veel warmer.

Als het goed is, wordt vandaag het dakwerk afgemaakt. Het eerste karweitje was het monteren van de ‘Rollo’s’, voluit de ‘Außenrolladen’, oftewel de ‘rolluiken’ voor de 2 nieuwe dakramen. We hadden ze al eerder naar boven gebracht en via het onderste dakraam gingen ze het dak op. Omdat ze hun eigen zonnecellen en accu hebben en draadloos bediend worden via een afstandbediening, hoefde er geen elektriciteit naar toe en niet veel later waren ze gemonteerd.

Het volgende karweitje was het “verven” van de dakgoot. Dit is nodig, omdat er bij regen bepaalde stoffen uit het dakleer komen die de dakgoot kunnen aantasten. Om dit te voorkomen zit er nu een zinkcoating aan de binnenkant van de dakgoot. Afhankelijk van het weer is het raadzaam om dit om de zoveel jaar te herhalen.

Het afsluitende karwei voor deze periode was een rij Schiefer op de dakrand van de achtergevel, naast de zonnecellen. Het idee hierachter is, dat het er dan vanaf de tuin uitziet alsof er Schiefer op het hele dak zitten. Bovendien beschermen de Schiefer het dakleer tegen de zon. Helemaal tot bovenaan ging niet, omdat de steiger te laag was, dus de volgende keer wordt de rest gedaan.

We hebben daarna vanaf de tuin en vanaf de straat gekeken, maar zelfs als je het weet, vallen de zonnecellen nauwelijks op. Dit is vooral te danken aan het matte donkergrijze uiterlijk van de panelen en de bevestigingsbeugels.

Tot slot hebben we nog wat foto’s gemaakt en het looprooster blijkt ook erg handig te zijn om foto’s van de tuin te maken:

 

24 november 2019 ‘een rustige dag‘

24 november 2019 – vandaag zou het een rustige herfstdag worden met een temperatuur van 5 tot 12 graden.

Ook op de werkvloer was het rustig, want vandaag kwamen er geen werklui. Nadat we wat opgeruimd hadden en op het dak de zonnecellen bekeken hadden, hebben we nog wat gedaan in de puntkamer.

Al eerder hadden we bepaald waar de stopcontacten in de puntkamer moesten komen en daar hebben we nu vast wat kabels voor gelegd en gaten geboord. Later, als het afgetimmerd is, kunnen we hier niet meer bij.

Van de enorme tochtgaten aan de onderkant van het dak van de puntkamer hadden we er al eerder eentje dichtgemaakt met een stuk OSB-plaat. Dat was een makkelijke, want die plaat kon je vastschroeven op de vloerbalken.

Bij de meeste andere openingen ging dat niet, omdat de vloer- en dakbalken niet op dezelfde plaats zitten. Dit lossen we op door korte balkjes tegen de vloerbalken aan te schroeven en daarop kan dan de OSB. Deze balkjes hadden we eergisteren al gezaagd en nu hebben we er een paar vastgemaakt en daarna de OSB er opgezet.

De holle ruimte tussen OSB, dak en aftimmering wilden we vullen met steenwol, met een luchtspleet van ca. 2 cm voor de ventilatie. Helaas gaat dit niet goed met steenwol, want dat is te slap. We moeten hier toch een hardschuim isolatie gebruiken.

Op de bodem konden we al wel een stuk schuin afgesneden steenwol gebruiken en de afvalstukjes hebben we in een spleet tussen het vakwerk van de puntkamer en de vloer gepropt, nadat we de elektriciteitskabel getrokken hadden.

Volgend jaar gaan we het ontbrekende stuk vakwerk van de puntkamer maken. We hebben nu weer even gekeken en nagedacht hoe we dat stuk vakwerk een zo oud mogelijk uiterlijk kunnen geven. Oftewel, hoe gaan we het “moderne” Douglashout verbergen en/of vervangen.

23 november 2019 ‘laat de zon maar schijnen‘

23 november 2019 – vandaag maakt de temperatuur opeens een sprongetje naar boven, want het wordt 6 tot 14 graden en plaatselijk kan het zelfs 17 graden worden. De hoogste temperatuur hier was 9 graden en ook dat is niet slecht voor de tijd van het jaar.

Rond halfacht stond de 4 man sterke zonnecelmontageploeg voor de deur. De 3 monteurs begonnen met het naar boven brengen van de aluminium profielen waarop de panelen gemonteerd worden en de elektricien ging de gelijkrichter ophangen in de daarvoor gereserveerde hoek in de Scheune.

Door een misverstandje werd er een gat in de muur geboord wat later niet nodig bleek te zijn. Dat maken we wel weer dicht, zoals we al vele gaten dichtgemaakt hebben. De gelijkrichter ging vrij snel op z’n plaats en toen konden de kabels en de aarde naar boven getrokken worden. Deze volgen ongeveer de route van de elektriciteitskabel, die ook vanaf het dak komt.

Op het dak werden de aluminiumprofielen op maat gezaagd en vastgeschroefd op de beugels. Daarna kwamen de kabels met de aansluitkastjes, die er o.a. voor moeten zorgen dat wanneer 1 cel geen zon heeft, de hele installatie stil valt. Dit was bij oudere installaties zo, maar nu gelukkig niet meer.

Toen de profielen en aansluitkastjes erop zaten, konden de panelen erop. Dat ging wat lastiger dan verwacht, want in plaats van via de ladderlift moesten ze met de hand naar boven doorgegeven worden, omdat ze te groot waren. Doordat ze met z’n vieren waren ging het toch nog vrij snel en iets na halftwee zat het werk erop.

De installatie werkt in principe wel, maar wordt pas begin 2020 in bedrijf gesteld. Dit vanwege de gegarandeerde vergoeding die je hier gedurende 20 jaar plus het lopende jaar krijgt. In 2019 is dat nog maar een dikke maand en in 2020 kunnen het er ruim 11 worden.

We zijn ook zeer tevreden over het uiterlijk van de panelen. Zelfs als je weet dat ze op het dak zitten, vallen ze niet echt op. Dat komt omdat ze aan de bovenkant helemaal matzwart zijn. Het zijn dus geen glimmende spiegelende panelen met zilverkleurige strepen.

Laat de zon nu (vanaf januari) maar gaan schijnen en we zijn benieuwd naar de opbrengst in de zomer.

Doordat ze vrij bijtijds klaar waren, konden we nog even naar de Baumarkt om wat steenwol te halen en natuurlijk hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om voor het eerst over de Hochmoselbrücke te rijden.