ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

 19 september 2020 ‘schemerig‘

19 september 2020 – we vertrokken wat later en kwamen, na een tussenstop bij de Baumarkt, in de schemering aan. Na het uitladen en parkeren van de auto was het al donker en dus gaan we morgen wel in de tuin kijken.

6 september 2020 ‘tandheelkundig lijmwerk‘

6 september 2020 – met 16 tot 23 graden maakte de temperatuur een val omlaag, maar dit was precies de goede temperatuur om buiten een rustig karweitje te doen.

Bij de reparatie en uitbreiding van de tuinmuur hebben we een een waterloop aangelegd. Via een uitstekende steen valt het water uit de muur en loopt via een waterbak en kiezelriviertje weg, om daarna weer opnieuw uit de muur te komen. De uitstekende steen wordt in de volksmond wel ‘de krokodillenbek’ genoemd, met daarop aan de zijkanten kleine steentjes (tanden) om te zorgen dat het water de goede kant op loopt.

In de loop van de tijd wat dit gebit wat achteruit gegaan en daarom was het nu tijd voor de tandarts. Destijds waren de tanden vast gezet met cement, maar we denken dat ze daarvoor eigenlijk te klein zijn. Dit keer wordt het een tweecomponenten epoxylijm en we zijn benieuwd of dat beter gaat. Als alles uitgehard is, dan gaan we het testen.

Voor de rest waren het de gebruikelijke zondagswerkzaamheden, het opruimen van de rommel van de afgelopen week.

De wandeling van 30 augustus over het “onbekende pad” en de bijbehorende foto’s staan hier.

 

 

5 september 2020 ‘een stuk stucwerk‘

5 september 2020 – de ochtend begon grauw en je zou niet zeggen dat het plaatselijk 28 graden zou kunnen worden. Tot in het begin van de middag wisselde zon en regendruppels elkaar af.

Het werk was gedeeltelijk een voortzetting van gisteren, de muur stuken in het gangetje. Het gaat hier niet om het uiterlijk van het stucwerk, maar dat de modernere stenen en beton niet meer te zien zijn. Na zo’n 25 tot 30 kilo Putz hadden we genoeg vierkante meters gedaan om de steiger te kunnen op opschuiven.  

Toen de steiger op de nieuwe plek stond konden er weer een paar steunen en planken van het boeiboord op. Dit is voorlopig het laatste stuk, want op het deel wat nog moet komt een stuk vakwerk. Vroeger was de hele wand vakwerk, maar nu doen we alleen het deel wat je ziet als je bij de pilaar staat.

Nadat we gisteren aan de kant van het vakwerk in de puntkamer gewerkt hadden, was nu de vide weer aan de beurt. Ook hier zit er nu weer Feinputz op een deel van de vakwerkvulling. Nu de (meteorologische) herfst begonnen is en het koeler en windiger wordt, komt het goed uit dat het aantal tochtgaten in de vide afneemt.

4 september 2020 ‘zomers warm‘

4 september 2020 – lokaal kan de temperatuur vandaag oplopen tot 29 graden. Dat zal bij ons niet gehaald worden, maar het was al snel wel warm genoeg om buiten te zitten. Dat komt prima uit, want we krijgen vandaag weer bezoek.

Het mooie weer was prima om verder te gaan met het boeiboord in het gangetje. Eerst weer een meter anti-beestenrooster en daarna de steunen voor de planken van het boeiboord.

Het tweede deel van de muur ligt ca. 10 cm naar achter en het boeiboord moet dus ook verspringen. Hiervoor hebben we wat plankjes gemaakt en daarna kon er weer 1,2 meter boeiboord. Dit keer ook met een plank (in verstek) aan de onderkant, zodat hier in het laatste stuk vakwerk onder kan.

Het eerste deel van de muur was jaren geleden al gestuukt, maar dit tweede deel niet. We moeten dus ook nog ca. 15 vierkante meter stuken en voor een deel moet dit gebeuren voordat we steiger weer opschuiven. Het eerste stuk hebben we gestuukt en de rest komt morgen.

Omdat het nog steeds vrij warm was, konden we zelfs na het eten in het donker nog een wandeling maken zonder jas. Het was echt een zomerse dag.

 

3 september 2020 ‘planken preview‘

3 september 2020 – vandaag maakt de temperatuur een eerste sprongetje omhoog richting zomerwaarden, want het kan 25 graden worden.

Hoewel dit een prima temperatuur is om buiten aan het boeiboord te werken, besloten we om eerst even verder te gaan met het isoleren van de puntkamer. Dat “even” duurde uiteindelijk tot in de avond.

We wilden een idee krijgen van hoe de aftimmering er uit komt te zien en besloten de onderste plank erop te zetten. Of het echt veel zin heeft valt te betwijfelen, maar voor een betere afdichting hebben we de onderkant in de lengte in verstek gezaagd.

Tegelijk met de onderste plank moest ook de dampremmende folie ertussen komen. Om dat makkelijker te maken hebben we die met kleine stukjes hout vastgezet achter op de plank. De plank erop zetten was makkelijker gezegd dan gedaan, want de rechtheid en maatvastheid van sloophout is toch wat anders en dat van nieuw hout.

Uiteindelijk lukte het, maar het was niet lekker werken met zo’n losse strook folie. Om dit op te lossen hebben we de eerste ca. 1,5 meter steenwol tussen de sporen gedaan en daarna de folie met tape vastgezet. Hiermee zijn we meteen weer 4 pakken steenwol kwijt.

De volgende plank ging al een stuk beter, al bleef de maatonvastheid een feit. De bovenkant van de plank zit nog niet vast, in de hoop dat de volgende plank er makkelijker op gaat. Of dat ook echt zo is zien we t.z.t., maar we weten nu hoe het er uit komt te zien.

Aan de andere kant van het vakwerk tussen de puntkamer en de vide stond het vervolg van de Feinputz op het programma. Dit is een tijdrovend karweitje, zeker gezien de onregelmatigheid van het hout en de vakwerkvulling.

2 september 2020 ‘weer beter weer‘

2 september 2020 – hoewel de voorspelde temperatuur (22 graden) maar 1 graad hoger was dan in de afgelopen dagen, was het weer toch een stuk beter. Al vrij snel kwam de zon door; buiten koffiedrinken ging prima en de muurhagedissen lieten zich ook weer zien.

Het werk was een voortzetting van gisteren. Het aanbrengen van de Feinputz is een vrij tijdrovend karwei, het moet er in een dunne gladde laag op en geeft het leem van de vakwerkvulling z’n definitieve uiterlijk.

In de puntkamer hebben we laatste isolatieplaten erop gedaan waar we zonder steiger bij kunnen. Voordat het bovenste deel wordt gedaan, gaan we eerst wat planken op zetten, om te kijken of dit er net zo uitziet als we in gedachte hebben.

Omdat het ideaal weer was om weer aan het boeiboord te werken zijn we dat gaan doen. Hiervoor moest eerst de steiger weer verplaatst te worden. Iets wat gelukkig redelijk makkelijk gaat omdat de steiger op wielen staat.

Doordat het gangetje behoorlijk afloopt t.o.v. de muur, wordt de steiger steeds lager. De vorige keer ging het nog net, maar nu moest de steiger verhoogd worden. Met een buizensteiger is dat niet zo’n probleem en nadat we er wat buizen opgezet hadden, was de werkhoogte prima.

In dit deel van het pand zitten geen nieuwe vloerbalken om de planken aan vast te maken, dus maken we een soort van nepbalken van een 4 cm dikke plank. Die komen op de muur te liggen en worden vastgemaakt aan de sporen. Ze steken – net als de originele oude balken – ca. 13 cm uit, omdat ze vroeger op het vakwerk van de zijgevel lagen.

Dit vakwerk moest eruit, omdat het te slecht was en omdat vanwege de bestemmingswijziging van werk- naar woonruimte er geen hout in de draagconstructie gebruikt mag worden.  De meeste oude originelen vakwerkbalken hebben we bewaard en een deel gaan we terug zetten op de nieuwe muur, zodat te zien is hoe het ooit was. Destijds bij het maken van de nieuwe muur hebben we hier al rekening mee gehouden.

1 september 2020 ‘isolatie‘

1 september 2020 – overdag was het droog vandaag, maar de temperatuur van maximaal 21 graden zou wel iets warmer kunnen, ook al stond er vandaag binnenwerk op het programma.

Het hout van het vakwerk van de vide laten we zoals het is; er komt geen verf of beits op. Wel wordt het geïmpregneerd (tegen schimmel en ongedierte) en dit hebben we vandaag afgemaakt.

Daar komt er lijnolie op, waardoor de tekening van het hout beter zichtbaar wordt en het hout een fractie donkerder wordt. Om te voorkomen dat er lijnoliespetters zichtbaar blijven op de vakwerkvulling, doen we eerst de lijnolie en daarna de laatste laag leemstuc.

Deze 3e en laatste laag is de zogenaamde Feinputz en zoals de naam al aangeeft is het erg fijn. Het is 100% leem zonder stro en wordt als afwerklaag gebruikt, die in het zicht blijft.

Gister waren we begonnen om met notenbeits een staander van Douglashout een meer eiken uiterlijk te geven en vandaag hebben we dit afgemaakt. Er zijn nog tal van andere stukken hout die hiervoor in aanmerking komen, al moeten we even afwachten of het met nieuwe beits eenzelfde uiterlijk krijgt als met dit restje oude ingedikte beits.

Nadat we vorige week wat aangeklooid hadden bij het snijden van de houtvezelplaten, was het de vraag of dat niet beter en sneller kon. Het eerste alternatief was de tafelzaag en dat ging flitsend. Zonder probleem ging die er doorheen, met als resultaat een mooie rechte zaagsnede, waarbij het stof afgezogen werd. Dit ging zo gemakkelijk en snel, dat we niet eens verder gezocht hebben en inmiddels hebben we al heel wat platen in stukken gezaagd.

De ruimtes tussen de balken zijn allemaal anders, dus zijn de breedtes van de isolatieplaten ook allemaal anders. De platen zitten geklemd tussen de balken op de ventilatielatjes. Om het loslaten van de platen te voorkomen zetten we ze aan de onderkant vast met kleine stukjes hout, waardoor een gesloopte pallet ook weer nut heeft.

In een redelijk tempo hebben we zo de nodige vierkante meters gedaan, morgen gaan we hiermee verder.

31 augustus 2020 ‘schoon hout‘

31 augustus 2020 – hoewel er af en toe wat regen viel, hebben we toch buiten aan het boeiboord gewerkt. Ons huis en dat van de buren staan zo dicht bij elkaar, dat de dakoverstek en de dakgoot het grootste deel afdichten. Er komt eigenlijk geen water meer tussendoor, zodat de muren ook nauwelijks vochtig zijn. Dit in tegenstelling tot toen we het huis net hadden en er niet eens een dakgoot was.

Nadat de steiger verplaatst was, konden we weer ca. 2 meter boeiboord erop zetten. Het stuk in de puntkamer is nu gedaan. De zichtbare strook isolatie die eronder zit hebben we weggewerkt met stucmiddel en als alles droog is, kunnen we het volgende stuk doen.

Op de vide ging de laatste Oberputz op het vakwerk. Daarna kon de waaier schoongemaakt en daarna geïmpregneerd worden. Vuil van de afgelopen honderden jaren en recente leemklodders kwamen eraf en na het impregneren had het vakwerk weer een fris uiterlijk. Dit blijft niet zo heel lang, want de impregneerolie droogt op.

30 augustus 2020 ‘een doodlopende weg‘

30 augustus 2020 – het weer deed er een paar graden af en de maximum temperatuur ligt rond de 22. Een soort voorbode van komende week, waar het wisselvalliger wordt met regen en wind.

De ochtend bestond zoals de meeste zondagochtenden hier uit het opruimen van gereedschap en spullen die we gebruikt hadden. Ook het in de tuin werken is een min of meer vaste zondagsklus. We liepen wat achter met snoeien en ook het onkruid wat door het droge en warme weer aardig opgeruimd was, komt weer tevoorschijn.

Het hoogte punt van het tuinwerk was de installatie van het gevederde duo. De pelikaan en het vogeltje hebben nu een mooie plaats naast de waterloop.

Nieuwsgierig geworden door een nieuw pad dat we bij de vorige wandeling dachten te zien, leek het ons een goed idee om vandaag is te gaan kijken waar dat pad heen ging.

Net buiten Kröv realiseerden we ons dat het weer niet betrouwbaar was, want het stuk blauwe lucht werd steeds kleiner. Het was dus de vraag of we het droog zouden houden en we hadden geen regenjassen meegenomen. We hadden geen zin om weer het hele beginstuk langs de weg te lopen en zijn zo snel het kon zijn we boven de weg gaan lopen.

Vlakbij de brug naar Wolf begon het “nieuwe” pad, wat nog behoorlijk steil omhoog ging. Het ging ook schuin omhoog met aan weerszijde de horizontaal aangeplante wijnstokken. Wat het voordeel hiervan is weten we nog niet, maar het lijkt erop dat de druiven makkelijker machinaal te plukken zijn.

Al lopende naar boven hadden we een keer een ander uitzicht op Wolf dat was leuk. Minder leuk was het toenemende gevoel dat het geen wandelpad was, maar een toegangsweg voor de wijnstruiken. Het gevoel kwam uit, want bovenaan liep het pad dood en we realiseerden ons dat we hier vorig jaar ook al een keer gestrand waren.

Het pad met de losliggende Schiefer terug lopen naar beneden was niet echt een optie vonden we. in plaats daarvan gingen we rechts af, verder de heuvel op om te zien waar dat pad heen ging. Ook vanaf dit pad hadden we weer een mooi uitzicht op Wolf.

Het pad werd breed genoeg voor werkmaterieel en langs de kant zagen we insectenhotels. Niet de standaard versie van hout die je overal ziet, maar een lokale versie van leisteen, verwerkt in de muur. Gelukkig zonder lastige bewoners.

We houden meer van paadjes dan van wegen en toen de we kans kregen, gingen we van de weg af. In de verte achter ons zagen we donkere wolken, die gelukkig maar heel langzaam dichterbij kwamen.

Het pad liep vlak langs de letters van de ‘Wolfer Goldgrube’, een klassieke Schiefer Steillage aan de Mittelmosel zoals dat zo mooi heet. De donkere wolk was inmiddels een bui geworden, maar gelukkig was die nog op veilige afstand.

Het pad, dat weinig loopsporen vertoonde, werd weer kleiner en liep langs de heuvel richting een stukje bos. Schuilmogelijkheden waren hier niet, we liepen door en voor we het wisten waren we het bosje weer uit. Het pad was veel beter begaanbaar dan vorig jaar, toen we door kniehoog gras en onkruid liepen.

Het laatste stuk ging licht dalend naar beneden en zonder nat te zijn geworden waren we weer terug.

Wil je de foto’s achter elkaar zien, dan staan die hier.

29 augustus 2020 ‘de hereniging‘

29 augustus 2020 – met regionale temperaturen tot maximaal 24 graden en weinig kans op regen is het prima weer om in het gangetje aan het boeiboord te werken.

Het meeste werk ging in de eerste plank zitten die uitkomt bij de achtergevel, want die moest in dubbel verstek worden afgezaagd. De resterende planken gingen vrij snel en daarna kon de strook isolatie die eronder zit gestuukt worden. Bij het maken van de muur een aantal jaar geleden was de buitenkant gestuukt tot zover we er toen bij konden. Het deel van toen niet gedaan was hebben we nu gedaan. Dat viel niet mee in het smalle gangetje, maar het is gelukt.

Er was nog tijd om een begin te maken met het isoleren van het dak van de puntkamer. We hadden nog nooit met houtvezelplaten gewerkt en na wat snij- en zaagpogingen hebben we de ideale methode nog niet gevonden. Maandag gaan we verder experimenteren.

De latjes voor de ventilatiespleet werkte prima, want als je erachter keek, dan zag je het licht door het rooster in het boeiboord. De houtvezel klemt wel, maar voor de zekerheid hebben we op de naden kleine latjes gezet, die moeten voorkomen dat de plaat naar beneden valt.

De iets te brede platen steenwol hebben we ertussen gepropt, waardoor ze wat gingen hangen. Die duwen we wel terug als de planken erop komen. Tussen de steenwol en de planken komt nog dampremmende folie. We hebben de eerste strook afgesneden en er voorgehangen, om de hechtkracht van de tape te checken. Die lijkt het te houden, dus dat is prima.

Ook op de vide was er een prima werktemperatuur en zijn we verder gegaan met de Oberputz aan het linkerdeel van het vakwerk. We hebben weer een vak af en het volgende vak schiet ook al weer aardig op. De vakwerkvulling is hier veel minder vlak als in de puntkamer, waardoor het meer tijd kost om de Oberputz er goed op te krijgen.

Een heel ander karweitje was het repareren van een dierenbeeld. De pelikaan en het vogeltje waren van elkaar gescheiden en werden weer herenigd met behulp van epoxylijm. Het lijkt gelukt te zijn en als alles goed blijft gaan, dan kunnen ze herenigd en al morgen naar de tuin.

We hadden al een tijdje niet meer in de tuin gewerkt en profiterend van het mooie weer hebben we de trap en de muur ontdaan van bladeren, takjes en vroege kastanjes. Aan het afzagen van de gebroken takken van de pruimenbomen zijn we nog niet toegekomen, misschien morgen.