ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

31 augustus 2020 ‘schoon hout‘

31 augustus 2020 – hoewel er af en toe wat regen viel, hebben we toch buiten aan het boeiboord gewerkt. Ons huis en dat van de buren staan zo dicht bij elkaar, dat de dakoverstek en de dakgoot het grootste deel afdichten. Er komt eigenlijk geen water meer tussendoor, zodat de muren ook nauwelijks vochtig zijn. Dit in tegenstelling tot toen we het huis net hadden en er niet eens een dakgoot was.

Nadat de steiger verplaatst was, konden we weer ca. 2 meter boeiboord erop zetten. Het stuk in de puntkamer is nu gedaan. De zichtbare strook isolatie die eronder zit hebben we weggewerkt met stucmiddel en als alles droog is, kunnen we het volgende stuk doen.

Op de vide ging de laatste Oberputz op het vakwerk. Daarna kon de waaier schoongemaakt en daarna geïmpregneerd worden. Vuil van de afgelopen honderden jaren en recente leemklodders kwamen eraf en na het impregneren had het vakwerk weer een fris uiterlijk. Dit blijft niet zo heel lang, want de impregneerolie droogt op.

30 augustus 2020 ‘een doodlopende weg‘

30 augustus 2020 – het weer deed er een paar graden af en de maximum temperatuur ligt rond de 22. Een soort voorbode van komende week, waar het wisselvalliger wordt met regen en wind.

De ochtend bestond zoals de meeste zondagochtenden hier uit het opruimen van gereedschap en spullen die we gebruikt hadden. Ook het in de tuin werken is een min of meer vaste zondagsklus. We liepen wat achter met snoeien en ook het onkruid wat door het droge en warme weer aardig opgeruimd was, komt weer tevoorschijn.

Het hoogte punt van het tuinwerk was de installatie van het gevederde duo. De pelikaan en het vogeltje hebben nu een mooie plaats naast de waterloop.

Nieuwsgierig geworden door een nieuw pad dat we bij de vorige wandeling dachten te zien, leek het ons een goed idee om vandaag is te gaan kijken waar dat pad heen ging.

Net buiten Kröv realiseerden we ons dat het weer niet betrouwbaar was, want het stuk blauwe lucht werd steeds kleiner. Het was dus de vraag of we het droog zouden houden en we hadden geen regenjassen meegenomen. We hadden geen zin om weer het hele beginstuk langs de weg te lopen en zijn zo snel het kon zijn we boven de weg gaan lopen.

Vlakbij de brug naar Wolf begon het “nieuwe” pad, wat nog behoorlijk steil omhoog ging. Het ging ook schuin omhoog met aan weerszijde de horizontaal aangeplante wijnstokken. Wat het voordeel hiervan is weten we nog niet, maar het lijkt erop dat de druiven makkelijker machinaal te plukken zijn.

Al lopende naar boven hadden we een keer een ander uitzicht op Wolf dat was leuk. Minder leuk was het toenemende gevoel dat het geen wandelpad was, maar een toegangsweg voor de wijnstruiken. Het gevoel kwam uit, want bovenaan liep het pad dood en we realiseerden ons dat we hier vorig jaar ook al een keer gestrand waren.

Het pad met de losliggende Schiefer terug lopen naar beneden was niet echt een optie vonden we. in plaats daarvan gingen we rechts af, verder de heuvel op om te zien waar dat pad heen ging. Ook vanaf dit pad hadden we weer een mooi uitzicht op Wolf.

Het pad werd breed genoeg voor werkmaterieel en langs de kant zagen we insectenhotels. Niet de standaard versie van hout die je overal ziet, maar een lokale versie van leisteen, verwerkt in de muur. Gelukkig zonder lastige bewoners.

We houden meer van paadjes dan van wegen en toen de we kans kregen, gingen we van de weg af. In de verte achter ons zagen we donkere wolken, die gelukkig maar heel langzaam dichterbij kwamen.

Het pad liep vlak langs de letters van de ‘Wolfer Goldgrube’, een klassieke Schiefer Steillage aan de Mittelmosel zoals dat zo mooi heet. De donkere wolk was inmiddels een bui geworden, maar gelukkig was die nog op veilige afstand.

Het pad, dat weinig loopsporen vertoonde, werd weer kleiner en liep langs de heuvel richting een stukje bos. Schuilmogelijkheden waren hier niet, we liepen door en voor we het wisten waren we het bosje weer uit. Het pad was veel beter begaanbaar dan vorig jaar, toen we door kniehoog gras en onkruid liepen.

Het laatste stuk ging licht dalend naar beneden en zonder nat te zijn geworden waren we weer terug.

Wil je de foto’s achter elkaar zien, dan staan die hier.

29 augustus 2020 ‘de hereniging‘

29 augustus 2020 – met regionale temperaturen tot maximaal 24 graden en weinig kans op regen is het prima weer om in het gangetje aan het boeiboord te werken.

Het meeste werk ging in de eerste plank zitten die uitkomt bij de achtergevel, want die moest in dubbel verstek worden afgezaagd. De resterende planken gingen vrij snel en daarna kon de strook isolatie die eronder zit gestuukt worden. Bij het maken van de muur een aantal jaar geleden was de buitenkant gestuukt tot zover we er toen bij konden. Het deel van toen niet gedaan was hebben we nu gedaan. Dat viel niet mee in het smalle gangetje, maar het is gelukt.

Er was nog tijd om een begin te maken met het isoleren van het dak van de puntkamer. We hadden nog nooit met houtvezelplaten gewerkt en na wat snij- en zaagpogingen hebben we de ideale methode nog niet gevonden. Maandag gaan we verder experimenteren.

De latjes voor de ventilatiespleet werkte prima, want als je erachter keek, dan zag je het licht door het rooster in het boeiboord. De houtvezel klemt wel, maar voor de zekerheid hebben we op de naden kleine latjes gezet, die moeten voorkomen dat de plaat naar beneden valt.

De iets te brede platen steenwol hebben we ertussen gepropt, waardoor ze wat gingen hangen. Die duwen we wel terug als de planken erop komen. Tussen de steenwol en de planken komt nog dampremmende folie. We hebben de eerste strook afgesneden en er voorgehangen, om de hechtkracht van de tape te checken. Die lijkt het te houden, dus dat is prima.

Ook op de vide was er een prima werktemperatuur en zijn we verder gegaan met de Oberputz aan het linkerdeel van het vakwerk. We hebben weer een vak af en het volgende vak schiet ook al weer aardig op. De vakwerkvulling is hier veel minder vlak als in de puntkamer, waardoor het meer tijd kost om de Oberputz er goed op te krijgen.

Een heel ander karweitje was het repareren van een dierenbeeld. De pelikaan en het vogeltje waren van elkaar gescheiden en werden weer herenigd met behulp van epoxylijm. Het lijkt gelukt te zijn en als alles goed blijft gaan, dan kunnen ze herenigd en al morgen naar de tuin.

We hadden al een tijdje niet meer in de tuin gewerkt en profiterend van het mooie weer hebben we de trap en de muur ontdaan van bladeren, takjes en vroege kastanjes. Aan het afzagen van de gebroken takken van de pruimenbomen zijn we nog niet toegekomen, misschien morgen.

28 augustus 2020 ‘een prima nootoplossing‘

28 augustus 2020 – de hele werkdag was het droog en alleen ’s nachts viel er wat regen; prima voor de tuin en voor ons.

Met het vakwerk in de vide zijn we verder gegaan waar we vorige keer gebleven waren. Er waren nog de nodige vakken waar Oberputz moet en dat zijn er na vandaag weer minder.

We hadden eigenlijk veel zin om de berg isolatiemateriaal weg te gaan werken en het puntkamerdak te isoleren, maar het weer was te mooi. Als we buiten kunnen werken, dan doen we dat en het boeiboord aan de linker zijgevel zat er nog lang niet op.

Omdat de afschuining van de vloerbalken niet klopt hadden we de vorige keer al een paar steunen gemaakt. De resterende van de in totaal 8 steunen hebben we nu gemaakt en ze met schroeven en wat montagekit op de balken gezet.

Daarna waren de planken aan de beurt, maar niet voordat we er een rooster opgezet hebben, wat beesten met een diameter van 5 mm buiten moet houden. In ons optimisme dachten we er een lange plank op te zetten, maar daarvoor was de ruimte te krap. We gaan er nu kleinere planken opzetten. Qua uiterlijk was minder mooi, want het sluit niet overal helemaal aan, maar in dit deel van het gangetje komt eigenlijk nooit iemand.

Op een paar plaatsen hebben we tijdens de renovatie Douglas hout gebruikt. Dit ziet er wat anders uit dan eikenhout en dan met name de kleur. We hadden al eerder met beits geëxperimenteerd, maar het resultaat was niet helemaal naar wens. Dit keer gingen we een poging wagen met een restje notenbeits wat we nog hadden en dat beviel prima. Het Douglas hout lijkt hierdoor veel meer op eikenhout. De volgende keer nemen we meer van dit spul mee, want het is een prima nootoplossing.

27 augustus 2020 ‘waterglasloos‘

27 augustus 2020 – we kwamen zoals meestal het geval is pas na werktijd aan. Dit keer na een tussenstop bij de Baumarkt om waterglas te kopen. We willen hiermee gaan experimenteren om de bovenste laag van het leem te ontstoffen. Tot nu toe hebben we het leem geverfd, maar nu willen ook ergens het leem in het zicht laten. Het zou dan handig zijn als het minder stoffig zou zijn. Ze hadden het spul wel, maar helaas alleen online.

16 augustus 2020 ‘rondwandeling‘

16 augustus 2020 – het was weer een zonnige dag, maar door een windje was het niet zo ontzettend warm meer.

Na het opruimen gingen we wandelen, want dat was er dit jaar nog niet van gekomen. Het zou een korte wandeling worden, maar die duurde langer dan gedacht.

Het eerste stuk van een dikke 1,5 km liepen we langs de weg richting Wolf. Dit is niet ons meest favoriete deel, maar het is de snelste en makkelijkst te lopen weg naar Wolf. Als er weinig verkeer is valt het eigenlijk ook nog wel mee, want je hebt links uitzicht op de wijnbergen en rechts de Mosel.

Bij de oude brug naar Wolf hebben ze vorig jaar een wijnberg aangelegd, waar de paadjes tussen de wijnstokken horizontaal lopen i.p.v. verticaal. Dwars door deze wijnberg liep ook een pad naar boven. We kennen dit pad niet en gaan het zeker een keer lopen.

Vanaf de brug zagen we dat de doorgaande weg naar Traben-Trarbach over de nieuwe brug afgesloten was. Voor de – in onze beleving – zoveelste keer was de weg opgebroken en leek er nieuw asfalt op te komen. Dit keer waren ze ook aan de zijkanten bezig en misschien wordt de weg hier wat breder. Dit is het smalste stuk en voor voetgangers niet echt fijn omdat je over de weg moet lopen.

In Wolf, op de hoek van de weg naar de brug staat al jaren een groot pand leeg, wat steeds meer tekenen van verval vertoond. Elke keer als we hier langslopen gaan we kijken en nu ook. Het was een verrassing dat een deur openstond en dat we voor het eerst naar binnen konden kijken. De constructie van het gebouw kwam ons bekend voor en er leek zelf nog een overblijfsel van de industriële revolutie in te zitten.

We wilden langs de Mosel naar Kindel lopen en dan kun je het vakwerkhuis met een torentje op de splitsing van de Wedenhofstrasse en de Berenbruchstrasse onmogelijk missen. Het huis is net zo puntig als het stuk grond waar het op staat en we zijn eigenlijk wel benieuwd of het er binnen net zo apart uitziet als buiten.

Vlakbij ligt de soort van dorpskelder. Deze grote kelder, is altijd open tijdens het Wolfer Strassenfest. Tussen de grote wijnvaten aan de zijkanten staat dan een lange tafel. Helaas is ook dit festijn, waar we meestal wel naar toe gingen, vanwege Corona afgelast.

Na Wolf liepen we tegenover Kröv, waar we een goed zicht op de Steffensberg hadden. Het blijft apart om Kröv vanaf de andere kant te zien. Ook nu hebben we weer naar ons huis gezocht, maar zonder succes.

Het volgende stuk was vlak, over een pad met links beboste heuvels en rechts de Mosel. Het slingerpaadje naar boven hebben we waarschijnlijk gemist en de vallende stenen gelukkig ook.

Na een klusidee voor een boomstam tuinbank, stond er uit het niet opeens een installatie tussen de bomen. We denken dat het een zuiveringsinstallatie zou kunnen zijn, maar we hebben het nog niet kunnen vinden op Internet.

Wat we wel vonden waren wilde appelbomen met lekkere eetbare appels. Een stukje verderop stonden een paar pruimenbomen en die pruimen waren, in tegenstelling tot de bramen, ook goed eetbaar. Vlak voor de brug stond ook nog een perenboom.

De wandeling duurde aanzienlijk langer dan vooraf de bedoeling was, maar eindelijk zagen de brug van Kindel naar Kinheim. Door Kinheim hebben we al een paar keer gelopen, maar door Kindel nog nooit.  Ook nu kwam dat er niet van. Voor ons gevoel is er weinig te zien in Kindel wat ons interesseert, maar omdat we dat niet zeker weten, gaan we er nog wel een keer echt kijken.

We kunnen niet door Kinheim lopen zonder het steeds verder vervallen pand aan Am Ehrenmal te bekijken. Het is een mooi pand met een mooi uitzicht over de Mosel, maar helaas is het verval behoorlijk toegenomen sinds de eerste foto uit 2015.

Omdat we geen zin hadden om langs de weg of het “knollenpad” langs de Mosel te lopen, zijn we door de wijnbergen van Kinheim naar Kröv gelopen. Het was meer geworden dan het wandelingetje dat we voor ogen houden, maar het bevestigde wel, dat onze beslissing om ons juist hier in een bouwvalavontuur te storen, de juiste is.

De complete fotoserie van deze wandeling staat hier.

 

 

 

15 augustus 2020 ‘geen Oldtimertreffen’

15 augustus 2020 – de dag begon met een behoorlijke hoeveelheid regen, maar het kan vandaag toch nog oplopen tot tegen de 30 graden.

De werkzaamheden waren grotendeels een kopie van gisteren. Op de bovenste verdieping kwamen er weer de nodige kilo’s Oberputz op het vakwerk. Van afstand zie je weinig verschil, maar als je dichterbij komt zie je duidelijk de strootjes in de Unterputz zitten. In de veel fijnere Oberputz zitten die niet.

Een verdieping lager werd de vloer boven de keuken verder geïsoleerd en belegd met platen OSB. De laatste rij platen hebben we nog niet vastgelegd, dat doen we pas vast als de elektriciteit daar aangelegd is.

Ook vandaag kregen we aan het eind van werkdag weer bezoek. Dit was gezellig en het was leuk om weer door het huis te lopen en te zien dat er nu soms hele andere dingen aan bod kwamen dan bij de rondleiding gisteren.

Normaal zou dit weekend het 17e Oldtimertreffen plaatsvinden in Kröv, waarbij er honderden oude tractoren uit Duitsland en de omringende landen komen. Helaas was het niet normaal, want ook dit ging vanwege Corona niet door. Hopelijk weer in 2022.
Gelukkig waren er toch oude tractoren naar Kröv gekomen en reed er af en toe eentje met veel lawaai en rookwolken door de straat.

14 augustus 2020 ‘koeler weer‘

14 augustus 2020 – na een week met temperaturen van ruim boven de 30, wordt het vandaag 22 tot 28 graden, met af en toe een bui.

Van het vide vakwerk stond het vervolg van de Oberputz op het programma. De middelste van de 3 lagen leemstuc. We zijn nu wat aan het experimenteren met het gladmaken van leem met een kwast en water. De afwerking van deze kant van het vakwerk wordt anders dan aan de kant van de puntkamer. Daar is de wand wit gemaakt met leemverf. Aan deze kant willen we de leemkleur laten zien en gaan kijken of het afwerken met waterglas iets is.

De eerste pakken steenwol en OSB-platen zijn weggewerkt. Voordat de isolatie en de platen erop kunnen moet er eerst het nodige opgeruimd worden, want her en der lagen spullen op de balken. Ook ligt er nog een zeil op, wat jarenlang stof en leemresten opgevangen heeft. Dat zeil gaat wel weer terug, want we zijn nog niet klaar met het leemwerk.

Aan het eind van de werkdag kregen we bezoek. Los van de gezelligheid is het altijd leuk om weer een uitgebreid rondje in en om het huis te maken en alle dingen te laten zien. Zelf nemen we die tijd eigenlijk nooit en zijn er tijden dat we niet in bepaalde ruimtes komen.

13 augustus 2020 ‘materiaallevering‘

13 augustus 2020 – het wordt langzaam wat koeler, maar de temperatuur kan ’s middags toch nog oplopen tot 34 graden.

De voor de ochtend voorspelde regen viel gelukkig niet en dat kwam goed uit, want er werd materiaal geleverd. De 20 meter lange veertigtonner kon niet dichterbij komen dan ca. 500 m. en voor dat laatste stukje werd een palletwagen gebruikt.

De materialen in de garage zetten ging ook niet echt, doordat de pallets te hoog waren. Het meeste werd daarom op straat gezet voor de garagedeur. Daar konden we het uitpakken en stuk voor stuk in de koeienstal en garage zetten. Na de nodige platen OSB, pakken steenwol, houtvezel isolatieplaten en planken lijken de garage en koeienstal wel op een pakhuis. In de garage ligt het 3m. hoog opgestapeld, met smalle looppaadjes ertussen.

Het meeste materiaal is isolatie voor het dak onder de zonnecellen en verder zit er isolatie voor de achtergevel bij en vloerplaten voor boven de keuken en het stukje vloer bovenin de puntkamer.

Na het lossen konden we aan het werk en dat begon met de laatste Unterputz op het vakwerk van de vide. Het grove werk is gedaan. We kunnen nu verder met de Oberputz en hebben meteen het eerste vak gedaan. De Oberputz is minder grof, waardoor het er meteen al afgewerkter uitziet.

Tegelijkertijd zijn ook weer de nodige planken voor het plafond van de puntkamer schoongemaakt en geïmpregneerd. Nog ca. 25 tot 30 planken en dan is dit ook af. Als het goed is hebben we dan ongeveer 25 m2 aan gebruiksklare planken.

Voor het eerste deel van het boeiboord aan de linkerkant van het dak zijn de planken uitgezocht en geschuurd. Als ze geïmpregneerd zijn en de bevestigingsbalkjes zitten erop, dan kunnen deze planken erop. We kunnen alleen de achterste paar meter doen, daarna moet de smalle steiger worden verzet.

Om weer wat bewegingsruimte te creëren gaan we eerst het plafond en vloer boven de keuken isoleren en daar OSB-platen opleggen. We zijn dan wat materialen kwijt en hebben weer ca. 30 m2 vloer om spullen neer te zetten. Als test hebben we de 1,5 plaat neergelegd op het deel wat al geïsoleerd was, morgen gaan we verder.

12 augustus 2020 ‘plankendag‘

12 augustus 2020 – het was weer een 30+ (graden) dag, maar dat viel minder op, omdat het vandaag overdag regende. Het was geen wolkbreuk, maar het joeg ons tijdens de theepauze wel naar binnen.

Het eerste karwei was 2x 5 kilo Unterputz op het vakwerk van de vide doen. De rechterkant schiet nu ook aardig op en morgen zou de laatste emmer erop kunnen. Het ziet er veel beter uit dan een week geleden.

Her en der liggen de planken voor het plafond van de puntkamer in verschillende bewerkingsstadia. Sommige zijn af, andere moeten geschuurd worden, of nog helemaal schoongemaakt worden.

De planken die af zijn komen op de puntkamer te liggen (waar ze t.z.t. gebruikt worden) onder een plasticzeil. De eerste lading ligt er en de komende dagen komt de rest.

Morgen komt er een lading materiaal, waaronder planken voor het boeiboord in het gangetje. Daar zit al jaren helemaal niets en je kijkt tussen de balken door naar buiten. De warmte en kou gaan hier dus ook doorheen, evenals ongedierte en vogels.

We dachten er snel wat planken op te gaan zetten, maar dat ging niet door. De balken liggen namelijk niet op de muur, maar op een blok eikenhout en dus klopt de afschuining op de balk niet. Om het boeiboord erop te kunnen zetten moeten er eerst bevestigingsbalkjes komen. De eerste hebben we gemaakt, maar vanwege de regen kunnen ze er nog niet op.

Het laatste deel van de werkdag werd weer gevuld met het schoonmaken van planken. De makkelijke planken hadden we er al eerder tussenuit gevist en dus waren de meest bewerkelijke overgebleven. Erg veel hebben we er niet gedaan, maar elke is er eentje.