ons avontuur We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820.
Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.
|
Door Erik & Marianne van de Velde, 5 oktober 2026 1 oktober 2026 – de wijnbergen zien er door de motregen en de laaghangende mist en nevel behoorlijk herfstachtige uit. Gelukkig viel de temperatuur mee en het voelde door het warmere weer van de afgelopen dagen, zelfs wat zwoel aan.
Het zeil op de garagevloer heeft z’n werk gedaan en heeft voorkomen, dat het beton te snel zou drogen. Onder het zeil zat behoorlijk wat vocht/condens, wat nu kan verdampen, omdat we het zeil weggehaald hebben.
Door Erik & Marianne van de Velde, 5 oktober 2026 22 september 2026 – de voorspelling van 16 tot 23 graden was nagenoeg hetzelfde als gisteren, dus prima weer.
Ook een dag na het storten van beton is het nog zinvol om er zeil overheen te leggen tegen het te snel drogen. Kijkend naar de temperatuur en geen zon die er direct op scheen, was het misschien niet nodig, maar we hadden plastic klaarliggen en dus ligt dat er nu op.
De primer voor de waterdichte bitumenfolie die we op het terras willen plakken, lijkt nog bruikbaar. De folie zat goed vast op de primer die we gisteren op een proefstuk OSB gedaan hadden.
Door Erik & Marianne van de Velde, 5 oktober 2026 21 september 2026 – 17 tot 22 graden is een prima temperatuur om beton te storten en als de regen wegblijft, dan is het nog mooier.
Voor de zekerheid hadden we alle 4 de delen van de garagedeuren er al uitgehaald, zodat de betonwagen de maximale ruimte voor de deuren had. Een paar minuten na de afgesproken tijd, kwam de betonwagen aanrijden. Na een kort overleg werd de wagen op de juiste plek voor de deur gezet.
Er hoefde geen rekening gehouden te worden met een wapening, want de vloer wordt gemaakt van staalvezelbeton. In plaats van traditionele wapeningsmatten, zitten er ontelbare kleine stukjes roestvaststaal door het beton heen.
Het storten op zich, was zo gebeurd. Een betonpomp was niet nodig, want de stortgoot was net lang genoeg. Het enige wat een beetje tegenzat waren de trilnaden. Eentje was niet 100%, waardoor de aardlekschakelaar goed getest werd.
Omdat er vrij dun beton besteld was, duurde het afreien niet lang. Omdat het een vloer in een garage van ca. 250 jaar oud is, gaan we de vloer t.z.t. alleen impregneren. Polijsten, vlinderen, of een andere gladmaakmethode doen we niet.
Nadat we deurdelen er weer ingezet hadden, kon het beton rustig drogen, zonder dat er dieren, of mensen overheen konden lopen.
Op het terras hebben we nog een stukje vloer gefreesd en gekeken of de bitumenprimer nog goed was. Deze hadden we al ruim 10 jaar niet meer gebruikt, maar het lijkt desondanks nog goed te zijn. We hebben een proefstukje OSB gedaan en morgen weten we meer.
Door Erik & Marianne van de Velde, 4 oktober 2026 20 september 2026 – het weer was niet slecht, bij een temperatuur van 18 tot 22 graden en van de motregen hadden we geen last.
Gisteren herinnerden we ons opeens, dat er gesproken was over het al dan niet tegen de muren leggen van de betonvloer. Beter is, om een rand van stevige waterdichte folie onder op de muur te zetten, zodat het beton niet tegen de muur zit.
Dit was niet gebeurd en dus hebben we dat vandaag gedaan. Aan de onderkant zit de folie met tape aan de folie op de vloer en aan de bovenkant zit de rand vast met lange Schiefernagels, die tussen de leistenen gedrukt zijn.
Nu is de vloer echt klaar voor het beton wat morgenochtend komt.
Door Erik & Marianne van de Velde, 4 oktober 2026 18 september 2026 – het graadje wat er gisteren bijkwam, gaat er vandaag weer af; 17 tot 23 graden, met weinig wind, maar wel een beetje regen; er vielen een paar druppels.
Het begin van de opbouw van de garagevloer staat vandaag op het programma. Als eerste komt er een laag drainagevlies op het leem. Dit is een vrij sterke waterdoorlatende kunststof doek, die ook wel geotextiel of wegendoek wordt genoemd en die bedoeld is om grondlagen van elkaar te scheiden; in dit geval het leem en de laag split. Voorkomen moet worden, dat het split – door het beton – in het leem gedrukt wordt, waardoor het drainage-effect weg is.
Er was blijkbaar een misverstand over de laagdikte van het basaltsplit, want de hoeveelheid die ze bij zich hadden was voor een laag van 5 tot 6 cm en niet voor de afgesproken 10 cm. Meer kom er qua gewicht niet in de auto en nog een keer heen en weer rijden zou duurder worden dan wat extra beton.
Dus, wordt de vloer 20 cm dik in plaats van 15 cm.
Het verdelen van het split over de vloer ging vrij snel en met een kruislijnlaser werd gecheckt of de laag overal ongeveer even dik was. Mechanisch aantrillen of verdichten is niet nodig, omdat dat de drainagewerking verminderd.
Op het split kwam een laag stevige PE-folie, die 2 functies heeft. De blijvende functie is het tegenhouden van optrekkend vocht vanuit de grond. De tijdelijke functie is, het voorkomen dat het water te snel uit het verse beton loopt, wat het uitharden kan verstoren.
Zonder bekisting is goed te zien, hoe aflopend de dwarsbalken lopen vanaf de zijgevel naar het huis. Het ringanker boven de deur is waterpas en de balken zitten op steeds lagere plaats in het beton.
Door Erik & Marianne van de Velde, 2 oktober 2026 17 september 2026 – vandaag een graadje erbij; 18 tot 24 graden, zonder regen en weinig wind.
Nieuws van de betonman; het drainagesplit komt morgenochtend. Het beton komt jammer genoeg niet deze week, maar hopelijk begin volgende week; dat horen we morgen.
Een winterzeil aan de binnenkant van het terrasvakwerk in de achtergevel, zou veel makkelijker op te hangen en weg te halen zijn, dan wanneer het aan de buitenkant hangt. Je kunt het doen vanaf het terras en niet vanaf een ladder in de tuin.
Het moet wel kunnen aan de binnenkant; dat hebben we bekeken en we denken, dat het – ondanks de iets te grote maat – moet kunnen en gaan de bevestigingsdetails uitwerken.
Om het idee van de stalen balken, die doorlopen tot in de show- en doorzakkamer, enigszins te visualiseren, hebben we houten stalen bak gemaakt.
De precieze maten hadden we: een breedte van 20 cm, een hoogte vanaf de vloer van 32 cm en een lengte vanaf de wand van 90 cm. Toen dit in de showkamer lag, bleek het een flinke bonk te zijn, die – door de gewijzigde plaats van de baken – ook nog eens in het midden van de kamer lag.
De ideeën die we eerder hadden om deze gevaartes weg te werken, konden niet meer en daarom hebben we besloten om bij houten balken te blijven. De variant met een verlaagde oude vloer hebben we ook nog een keer besproken, maar dat wordt het niet. De hele oude vloer inclusief dwarsbalken moet er dan uit en da’s een heel gedoe. Het voordeel is, dat je stahoogte wint in keuken2.
De stahoogte in keuken2 wordt nu – zonder maatregelen – maar 1,75 m onder de grote balk. Dit is niet praktisch en dat gaat opgelost worden in/met de constructie van de vloer boven keuken2.
Een groot deel van het jaar is het terrasvakwerk open en hebben regen en wind vrij spel. We hebben al gezien, dat het zeil op de vloer van het terras behoorlijk nat kan worden bij inslaande regen en dit water moet afgevoerd worden.
De OSB-vloer wordt waterdicht gemaakt, met een stevige bitumineuze plakfolie, die we eerder ook in de keukenvloer en onderop muren gebruikt hebben. Deze folie is beloopbaar, maar niet geschikt voor meubels, zeker niet bij warm weer. Er komt dus wat op.
Een strook OSB-vloer naast het vakwerk willen we iets dieper maken met een frees en daar ook een afvoer in maken. In de werkplaats hebben we het e.e.a. geprobeerd op een teststukje OSB en het “gootje” wordt ca. 3 mm diep. Het OSB is daar dan geen 25 mm dik, maar 22 mm.
Dat zou geen probleem moeten zijn, want er zijn daar geen zware meubels e.d. gepland. De “goot” is niet als een echte goot bedoeld, maar meer om te voorkomen dat eventueel regenwater richting het huis loopt. Rondom komt een 2 e laag plakfolie, waardoor de goot nog iets “dieper” wordt.
Het te frezen deel werd afgezet met latjes en nadat de schroeven er daar wat verder ingedraaid waren, kon er gefreesd worden; dat ging zoals gepland.
Door Erik & Marianne van de Velde, 23 september 2026 16 september 2026 – een aardige 17 tot 23 graden (hier 21 graden), weinig kans op regen (viel inderdaad niet) en niet veel wind (klopte aardig), was de voorspelling voor vandaag.
Geen nieuws van de betonvloerman, dus die vloer zal er op z’n vroegst vrijdag (hopen we) ingaan. Hopelijk morgen meer nieuws en liever nog; een datum.
De gister gezaagde OSB-plaat voor de wand tussen badkamerportaaltje en terras paste gelukkig en kon erop na de dampremmende folie. Rondom was er weinig ruimte en door de waterleiding, afvoer en de plafondbalk was het een gepriegel om de plaat (met messing en groef) erin te krijgen.
Het grootst tochtgat is hiermee gedicht, maar tussen een staander van deze wand en het oude vakwerk met leemvulling zit nog een flinke spleet van enkele centimeters. Daar gaat steenwol in, wat we nu even niet hebben.
Of er houten of stalen liggers komen, onder of in de nieuwe keuken2 vloer, de trap van deze toekomstige keuken2 naar de zolder moet eruit. Vervangen of renoveren stond al op het programma, want de trap is behoorlijk scheef en heeft losse treden en twijfelachtige treden qua ondersteuning.
Het slopen, of demonteren – wat iets positiever klinkt – van de trap ging redelijk soepel en de onderdelen konden we op de leemvloer in de garage laten vallen. De schoongeborstelde trapbomen zien er goed uit en zijn zeker ergens te hergebruiken. De traptreden varieerden van brandhout tot bruikbaar.
Vroeger stond er in de garage een houten ladder naar boven, naar wat nu keuken2 wordt. Die ladder is, na een toenemend aantal gebroken sporten, al lang weg, maar de soort van leuning met 2 palen in keuken2 was er nog. De eerste paal en wat planken zijn nu weg.
Door Erik & Marianne van de Velde, 23 september 2026 15 september 2026 – de ochtend begon grauw en grijs en niets wees erop, dat de temperatuur vandaag in de buurt van de 24 tot 29 graden zou komen. Dat gebeurde echter wel, want ’s middags was het 27 graden in de tuin.
De bedoeling was, om vandaag een boodschappenlijstje te maken, voor de spullen die er nodig zijn voor de verdiepingsvloer boven de garage, oftewel de vloer van keuken2. Omdat er geen constructietekening is en dus ook geen details, hebben we meteen gekeken hoe we het e.e.a. zouden kunnen gaan maken en dan te kijken, wat er nodig is.
De 2 grootste en bekende knelpunten, dan wel uitdagingen, zijn:
(1) de doorgebogen onderbalk van de “zwevende” vakwerkwand tussen de doorzakkamer en keuken2. Deze is precies op de plek waar de grote houten balken komen, ca. 8,5 cm doorgebogen. Er zitten daar wat dikke planken op de onderbalk, om de door de doorbuiging ontstane ruimte op te vullen en/of om de onderbalk te verstevigen (soort van opdikken).
Bij het maken van het oplegpunt in de muur is ervanuit gegaan, dat die onderbalk een centimeter of 6 opgekrikt zou kunnen worden, of, dat er een hap uitgehaald zou worden, waar de grote balken zitten.
De vraag is, waarom is die balk daar doorgebogen, terwijl die aan de andere kant (= showkamer) niet doorgebogen is?
Het lijkt erop, dat dit komt door een “boom” in de fantasieconstructie voor de ondersteuning van het dak. Destijds (= waarschijnlijk ergens tussen 1779 en 1820) is er – denken wij – een constructiefout gemaakt bij het afsteunen van het dak van aanbouw2 op aanbouw1. Hierdoor zijn er minstens 5 vloerbalken van de zolder gebroken of bijna gebroken.
Om erger te voorkomen, heeft men toen her en der extra ondersteuning geplaatst. Een van die extra ondersteuningen, is de “boomstaander”, die dus op het zwevende vakwerk staat. Welke kracht die boomstaander opvangt is niet bekend, maar zondermeer weghalen lijkt geen optie.
(2) de sterk aflopende vloer van keuken2. Vanaf de zijgevel richting huis is de vloer van keuken2, tot aan het zwevende vakwerk, een kleine 5 meter breed en over deze korte afstand, gaat de vloer maar liefst 17 cm omlaag, oftewel gemiddeld ruim 3 cm per meter!
Het gevolg is, dat wanneer de nieuwe dwarsbalken aan de zijgevel bovenop de oude vloer liggen, er bij de zwevende vakwerkwand een ruimte van 17 cm tussen zit. Tel hierbij ongeveer 15 cm voor de hoogte/dikte van de oude balken plus de oude vloer, dan zit er een ruimte van ca. 32 cm tussen de bovenkant van de nieuwe dikke balken en de onderkant van de nieuwe dwarsbalken.
Omdat de nieuwe vloerbalken op de nieuwe dikke balken moeten rusten, moet die 32 cm opgevuld worden. Het moet ook een stevige verbinding zijn en met die hoogte is het niet op te lossen met een simpele houtklos.
Misschien tegen beter weten in, gaan we toch weer het eerdere idee te bekijken, met een ondersteuningsconstructie van 2 stalen balken (i.p.v. de houten), die verwerkt worden in de nieuwe vloer, in plaats van eronder.
Om vandaag toch nog wat tastbaars te doen, hebben we de OSB-plaat voor de wand tussen terras en voorportaaltje van badkamer2 op maat gezaagd. Die plaat loopt van de vloer tot het plafond, met een uitsparing voor een plafondbalk die daar loopt.
Tot nu was die plaat er bewust niet ingezet, om de korte route naar badkamer2 in stand te houden, maar met een open vakwerk in de gevel weegt het tochtgateffect zwaarder dan de kortere route.
Door Erik & Marianne van de Velde, 18 september 2026 12 september 2026 – weer wat warmte erbij vandaag; 20 tot 27 graden, zonder regen.
Het was prima weer om het raam van de showkamer weer een laagje verf te geven. Nog even en het kan weer terug en dan is – volgend jaar – het andere raam aan de beurt.
De komende winter willen we een zeil voor of achter het vakwerk van de achtergevel ophangen, om inregenen en inkomende dieren te voorkomen. Het zeil is vrij dik en daardoor zwaar en is geleverd met ophanging.
Als we die ophanging, dan moeten er tientallen gaten in het vakwerk geboord worden en dat zien we niet zo erg zitten. Een alternatief zou zijn, om de bevestigingen op een metalen strip te schroeven en dan die strip met 2 of 3 bouten op te hangen. Dit gaan we nog verder bekijken.
Eindelijk was er gelegenheid om te snoeien in de boventuin. Dit was hard nodig, vooral om tientallen meters ontsierende verdroogde bramentakken te verwijderden.
Door Erik & Marianne van de Velde, 17 september 2026 11 september 2026 – vandaag weer een graadje erbij; 18 tot 25 graden, zonder regen. Vannacht ging de temperatuur wat omlaag en was het maar 5 tot 11 graden. Dit was te merken op het terras, waar het vanochtend maar iets boven de 12 graden was.
Erg warm was het nog niet op het terras, toen het raam aan de eerste kant de 2e laklaag. Het hele raam krijgt minimaal 2 lagen lak en de plek die het meeste regen vangt, krijgt misschien een 3e laag.
De bekisting van het beton om de leidingen kon eraf en zag er goed genoeg uit. Op dit beton komt een 2e bekisting voor een uitsparing in de definitieve betonvloer, zodat de koppelingen van de waterleiding bereikbaar blijven.
In het bedenken en maken van deze kleine bekistingen ging meer tijd zitten dan verwacht, omdat de plankjes eruit moeten kunnen als het beton hard is. Uiteindelijk is het gelukt (denken we) en hopelijk zitten ze stevig genoeg als het beton eromheen gestort wordt.
Het laatste karweitje van de dag was het gereedschap en materialen uit de garage halen. Die is nu zo goed als leeg, alleen de kruiwagen staat er nog.
|
|