ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

5 juli 2019 ‘nylon’

5 juli 2019 – volgens de weervoorspellers wordt het 23 tot 33 graden. We moeten dus rekening houden hoe laat we waar werken in verband met de zon en temperatuur.

In de puntkamer moet je dus ’s ochtends werken en daar hebben we de leemvulling van het vakwerk hersteld met een kleiachtig mengsel van gruis van leemstenen. Dit is nog redelijk te doen, want je kunt er vrij goed bij. Een ander verhaal is het stukje achter de staande waarop de nok rust. Deze staat een paar centimeter voor het vakwerk, waardoor er over de hele hoogte een spleet zit. Die willen we ook dicht maken en dat gaat lastiger.

Het vakwerk in de puntkamer moet ook nog schoongemaakt worden. Er zit honderden jaren vuil op en zelfs ingedroogde uitwerpselen van vleermuizen zijn niet uit te sluiten. De meeste eiken balken hebben we tot nu toe schoongemaakt met een roterende staalborstel en omdat dit vakwerk ook eiken is, gingen we dat hier ook doen. Het resultaat was niet wat we gehoopt hadden, want er bleken erg veel zachte stukken in het hout te zitten, die meedogenloos werden weg geschraapt door de staalborstel. Met een wat zachtere staalborstel ging het iets beter, maar nog steeds niet goed.

Het donkere vuil moet er toch af en een volgende test met gebruik grof schuurpapier ging goed. Het vuil ging eraf en de donkerbruine eikenkleur kwam tevoorschijn. Het nadeel van deze methode is dat het lang gaat duren, dus we zijn toch nog even verder gaan kijken. De volgende poging was met een nylonborstel op een boormachine en dat bleek in dit geval het ei van Columbus te zijn, want het ging goed en snel. We hebben 2 staanders gedaan en in het anti-van-alles spul gezet. Dat zag er goed uit en zo gaan we de rest ook doen.

Van de elektriciteitskabels die door de toekomstige woonkamer lopen, waren nog steeds stukjes zichtbaar. Nu is er alleen aan de uiteinden nog wat te zien, want op de rest zit nu een laagje Putz. Weer een karweitje wat gedaan is.

Vooruitlopend op de nieuwe garagekast hebben we de oude vast gesloopt. Scharnieren, slot en plankendragers hebben we eraf gehaald en nadat we de grootste stukken door midden hadden gebroken, is het een handzaam pakketje geworden, wat makkelijk de auto in kan.

Daarna gingen we verder met de klerenkast, die nu materiaal- en gereedschapskast wordt. Nadat we waterdichte folie onder de poten hadden geplakt en een stuk dakbedekking op de vloer gelegd, omdat die vloer wel eens vochtig is, hadden konden we de kast in elkaar zetten.

Dat was aanzienlijk makkelijker gezegd dan gedaan, want de achterwanden moesten er eerst vanaf de achterkant ingezet worden en pas daarna kon de kast tegen de muur geschoven worden. De werkruimte was eigenlijk te klein door andere dingen die in de weg stonden, maar uiteindelijke lukte het. Met spieën onder de poten werd de kast redelijk waterpas gezet.

Iets na zevenen zat de werkdag erop en konden we nog naar muziekoptredens bij de Mosel, waarmee het Trachtentreffen werd ingeluid.

Leave a Reply

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.