ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

21 november 2019 dicht dak en lelijke brug!‘

21 november 2019 – de temperatuur wordt met 2 tot 7 graden bijna hetzelfde als gisteren, waarbij wij net als gisteren (‘s middag 3 graden) aan de onderkant zitten. Dit is binnen ook te merken, want de temperatuur in de koeienstal en Scheune ligt nu tussen de 5 en 6 graden. Gelukkig werken de dakdekkers gewoon door, want hun motto is: “Er is geen slecht weer, alleen slechte kleding.”

Toen destijds de dakconstructie gemaakt werd, hebben we er al rekening mee gehouden dat er 1 of 2 dakramen in zouden komen. Het worden er 2, onder het motto beter teveel licht binnen dan te weinig, want je zet er later niet alsnog een raam in.

De ramen zijn 94 cm breed en 118 cm hoog en wegen inclusief verpakking een dikke 50 kilo. Buitenom via de ladderlift konden ze niet naar boven, dus dan maar binnendoor. Het lastigste deel was de koeienstal, waar ze bijna 3 meter omhoog moesten door een gat in het plafond. We hebben de ladder dwars gezet en de ramen met een touw er omheen op de ladders naar boven geduwd en getrokken. De volgende verdieping ging makkelijker, want daar zit geen vloer in en het is daar maar 2 meter hoog.

Door van binnenuit een paar schroeven in het dak te schroeven, kon aan de buitenkant het te zagen gat afgetekend worden. De onderste was makkelijk en voor de bovenste hebben we een staanplaats gemaakt met een ladder en een paar planken. Het zagen van de gaten ging verder probleemloos.

De ramen gingen door het onderste gat naar buiten en met aan weerszijde een dakladder kon het bovenste raam omhoog geschoven worden. De bevestigingsbeugels zaten er inmiddels op, waardoor het raam niet meer door het gat naar binnen kon vallen. Nadat de beugels op het vak vastgeschroefd waren, werden de rand afgedicht met de onderste laag dakleer en konden de gootstukken erop.

De ramen gingen er sneller in dan gedacht, waardoor er nog tijd was om de toplaag van de dakbedekking erop te zetten. Toen dit gedaan was, was dit gedeelte van het dak definitief waterdicht en behoren ongeplande winterse dakreparatie-uitstapjes tot het verleden. Weer een mijlpaal bereikt!

Een aantal kilometers verderop werd ook een mijlpaal bereikt, want de Hochmoselbrücke werd opengesteld voor het verkeer. Deze brug tussen Ürzig en Zeltingen-Rachtig is een onderdeel van de B50 en is op het hoogste punt ca. 160 meter hoog. De foto’s die wij sinds 2012 gemaakt hebben staan hier en er is ook een Wikipedia pagina over deze brug.

 

Leave a Reply

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.