28 mei 2023 – het is zomerachtig vandaag, met temperaturen van 20 tot 27 graden en weinig wind.
Ideaal weer voor een wandeling en we besloten weer een poging te wagen om Hänchen’s Born te bereiken, eerdere pogingen op 25 oktober 2020 en 12 september 2021 strandde door respectievelijk ‘glad leem’ en ‘tijdgebrek’.
Het eerste deel van de wandeling gaat langs de wijnvelden van de Kröver Berg. Telkens een stukje van ca. 100-150 m naar de volgende dwarsweg. Dit zijn allemaal langbouwwegen, die evenwijdig aan de Mosel lopen en gebruikt worden door de wijnboeren.
Behalve langs/door wijnvelden, zijn er ook stukjes waar je door struikgewas langs een (nu nagenoeg droge) beek loopt. Ook hier vertoont de route geen sporen van veelvuldig gebruik; rust die mogelijk graslandplanten, zoals de Wilde Margriet, goed doet.
De route gaat ook door het deel van de Kröver Berg dat is bebost. Het wandelpad loopt dan als een soort mini haarspeldbochtenweg omhoog. Voor je er erg in hebt ben je een flink stuk hoger en de uitzichten zijn elke keer anders, maar elke keer mooi.
Na een kleine drie kwartier geklommen te hebben, kwamen we vanuit een bossig stukje op een makkelijk beloopbare asfaltweg. Ook hier is de droogte zichtbaar, want zonder naambordje zou de Turweler-Bach (= beek) onzichtbaar zijn.
Het pad waar we nu liepen is onderdeel van het zogenaamde Schiefer-Pfad. Schiefer, of leisteen, is een gesteente wat hier vrij veel voorkomt en door z’n bijzondere eigenschappen overal voor gebruikt wordt. Zo is het bijvoorbeeld makkelijk te splijten in dunne laagjes die gebruikt worden als dakbedekking (ook op ons huis) en vroeger waren er leitjes om op te schrijven.
Al lopend over het gemakkelijk beloopbare Schiefer-Pfad kom je langs informatie borden en kunnen ‘Schiefer-dingen’ bekeken worden, zoals deze grote bonken van verschillende soorten leisteen:
De Schiefer vangen overdag warmte op en staan die ‘s nachts weer geleidelijk af aan o.a. de Weinreben (druivenstruiken). Daarnaast zitten er sporenmineralen in Schiefer, die door de Weinreben gebruikt worden, zoals wordt beschreven op een informatiebord. Volgens sommigen zou je dit zelfs proeven in de wijn die van deze druiven gemaakt wordt.
Doordat dit stuk van de wandeling op redelijke hoogte evenwijdig aan Kröv loopt, zagen we steeds een ander deel van het dorp, tot we uiteindelijk uitzicht op “onze” kant hadden en op Wolf en zelfs Traben-Trarbach.
Na het passeren van de Beiersbach, die hier onder de weg door stroomt, kwamen we bij het laatste stukje; een trap naar de grillhut! Boven was behalve de grillhut (vergeten te fotograferen) ook een bron, waarvan het water via een stenen trog verder liep.
Na een tijdje op de grillhutheuvel te hebben rondgekeken en op een zitje met mooi uitzicht gezeten te hebben, zijn we er aan de andere kant van de heuvel weer afgelopen. Het pad kwam uit in de beurt van de
Kröver Bergkapelle, waar een uitkijkpunt was, met enorme ligstoelen om bij te komen.
Daarna ging de route, via een uitzichtpunt met mooi zicht op Kröv, naar beneden door de wijnvelden. Vrij dicht bij Kröv zagen we een gedenksteen en informatiebord over ‘Jungle Dick’.
In 2018 hadden we de gedenksteen al gezien en ons afgevraagd wie deze man was; dat was nu duidelijk.
De foto’s van deze wandeling staan hier.
