ons avontuur

We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820. Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.

Archief

28 augustus 2026 ‘Klondike a/d Mosel’

28 augustus 2026 – de temperatuur gaat bijna 10 graden omlaag, naar maximaal 25 graden, met een behoorlijke kans op regen. Die viel inderdaad rond middernacht, in de ochtend en ‘s middags.

De containerperikelen gingen door, want de container, die gisteren weggehaald zou worden, staat er nog steeds. Op z’n vroegst maandag en dus moest de nieuwe container in de wacht gezet worden.

“Gelukkig” is er meer dan genoeg werk wat wel gedaan kan worden, zoals het vakwerk van de achtergevel. Van het laatste vullatje tussen de achtergevel en de OSB-vloer zijn de hulphoutjes en overtollige lijm eraf. Dit is klaar voor de plint.

De verbindingen waar gister de stopverf uitgehaald is, zijn afgedicht met houtkit. Als die droog is en geverfd is, dan valt het niet meer op. De houtkitvulling is enigszins rustiek, omdat een mooie gladde afwerking ontsierend werkt.

In het vakwerk ontbraken 5 pennen, of waren onzichtbaar geworden door slijtage/rot. Tussen de buien door hebben we gaten geboord en er nieuwe pennen ingeslagen. Het zijn weliswaar “Hollywoodpennen” (= ziet er op het oog aardig uit, maar heeft geen nut), maar ze dragen wel bij aan het totale uiterlijk. Ze zijn meteen geïmpregneerd en in de Halböl gezet.

De laatste traskalkmortel is gebruikte in de muur rondom het garageraam. Morgen gaan we een nieuwe zak halen en dat zou genoeg moeten zijn voor de rest.

Het idee van een terrastrap van het terras de tuin in, was er lang geleden, is daarna verdwenen en nu weer terug. Er moet dan een doorgang door het vakwerk komen en daarvoor zijn er nu 2 regels (= korte horizontale balkjes tussen de staanders) verwijderd.

Het doorzagen ging soepel en het was duidelijk te zien, dat de holle ruimte in de verbindingen goed gevuld was met epoxy. Aan de kant waar geen epoxy zat, zitten vulhoutjes, met grote eiken spanen als afwerking, om het een passender uiterlijk te geven.

In contacten met containerbedrijven, zijn we erachter gekomen, dat er hier erg goed gelet wordt, op wat je erin doet. Iets teveel vervuiling betekent meteen, dat de container in een veel duurdere categorie valt. Dat prijsverschil kan oplopen tot ver boven de 2.000 euro.

Wij hebben daar onvoldoende op gelet en soms is het niet te voorkomen. Als je een betonvloer sloopt, die op leem ligt, dan blijven er restjes beton op het leem liggen. Dat mag dus niet. Om steen/beton en leem beter te scheiden, hebben we een “goudzeef’ gemaakt, van wat spul wat we nog hadden liggen. Voor Klondike zou die veel te grof geweest zijn, maar hier is prima bruikbaar (hopen we).