ons avontuur We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820.
Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.
|
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 15 oktober 2016 – het weer is wat zachter en vannacht heeft het voor het eerst in tijden een beetje geregend. De temperatuur in de koeienstal lag voor het eerst weer iets boven de 12 graden en in de woonkamer is het geen 15 maar 16 graden.
In de doorgang van de gang naar de keuken hadden we vorig jaar de omkasting eraf gesloopt. Die omkasting zat er o.a. om lelijke stukken muur weg te werken. Die stukken waren nog steeds lelijk en zaten vol met gaten. Nu het kozijn er op zit, kunnen we de muur fatsoeneren en dicht maken. Dit ging niet zo simpel, maar we kregen het uiteindelijk voor elkaar.
Hiermee is er weer een mijlpaal(tje) bereikt, want de keukenwanden zijn nu af op wat verf na.
Het glad maken van de rand voor de volgende strook van het aanrechtblad ging niet zo soepel. Toen het bijna klaar was schoot er een lijmklem van de geleiding los, waardoor er –op een plek waar het niet moest- een hap uit het hout gefreesd werd. We konden weer opnieuw beginnen en gelukkig ging het nu wel goed.
De volgende strook kon gezaagd worden; het begin ging goed, maar na 1/3 deel ging het (te) lastig. We zagen toen dat er blijkbaar spanning in de plaat zat en dat de zaagsnee dichtgeknepen werd. Door aan het begin een spie in de zaagsnede te slaan, bleef die open en konden we zonder problemen de rest zagen. De zaagsneden waren dit keer aan beide kanten goed, dus we konden meteen het 3e en laatste stuk zagen.
Het losse raam is niet los meer, want het zit weer op z’n plaats in de kamer met de lage deur. We hebben het volgende raam eruit gehaald en dat is een raam uit de slaapkamer. Hiervan is een ruitje kapot gehageld en afgedekt met een stuk dakleer en ook van een ander ruitje ontbreekt een stukje. Dit is nu het nieuwe losse raam wat we gaan opknappen.
16 oktober 2016 – vandaag zijn we bijtijds weer teruggegaan.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016
Oktober 2016 – we denken niet nog echt iets nieuws te vinden, omdat we denken dat we inmiddels alles wel gezien hebben. Wel ‘hervinden’ we dingen die we eerder tegengekomen zijn, maar nog niet echt goed bekeken hebben.
Een voorbeeld hiervan zijn deze 2 houten schilderijlijsten (zonder inhoud) in de afmeting 32 bij 26 cm en 79,5 bij 63.5 cm., die op zolder lagen. Misschien gaan we ze gebruiken voor de muurversieringen en anders komt er t.z.t. een foto of iets anders in.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 14 oktober 2016 – het weer gaat de goede kant op, want vandaag wordt het 10 tot 18 graden.
Het eruit gehaalde raam is voor de laatste keer geverfd. Door de kou duurt het wat langer voordat de verf droog is en kan het raam nog niet terug gezet worden.
In het trappenhuis hebben we wat scheuren dichtgemaakt tussen het stuukwerk en hout. Omdat de vakwerkvulling van deze wand niet helemaal goed meer vastzit, bestaat de kans dat de scheuren terug komen. Op andere plaatsen in die wand is dat ook gebeurd.
Het deels van Putz ontdane balkje hebben we in de beits gezet en laten het voorlopig zo zitten.
De tegellijm en montagekit waarmee we het keukendeurkozijn hadden vastgezet was min of meer hard en dat wat we op het hout geknoeid hadden, hebben we weg geschraapt. Daarna hebben we zijkanten van het hout gebeitst, want ze waren door het zagen en frezen behoorlijk lichter van kleur dan de donkere bovenkant.
Het keukentrapje is zo goed als af; we hebben de laatste trede gevoegd. Omdat de wanden in de keuken niet haaks op elkaar staan, hebben we tegels op de grond gelegd om te kijken wat we als rechte muur nemen en waar er stukken van tegels afgeslepen moeten worden.
Het volgende karweitje in de keuken is het aanrechtblad, waarvoor we een 4 cm dik werkblad van massief beukenhout willen gebruiken. Het blad is helaas te lang en te smal, zodat we er aan het eind wat af moeten halen en hieruit stroken moeten zagen om het breder te maken.
Het viel niet mee om het hout goed te zagen, want behalve de dikte zaten er wat maatafwijkingen in en was het blad niet vlak. Hoe we de stukken vast gaan maken weten we nog niet precies.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 13 oktober 2016 – het mildere weer is maar relatief, want in plaats van 14 kan het maximaal 15 graden worden en dat is nog niet echt warm.
’s Ochtends hebben we de laatste opstaande rand van het trapje geverfd en meteen ook de beschadigingen van het inbouwen van de kraan bijgewerkt. Weer iets wat af is.
Om te kijken hoe het staat hebben we het aanrechtblad op z’n toekomstige plaats gelegd. Het ziet er goed uit en het wordt nog beter na het beitsen.
In de keuken stond er ’s middags een spannend karweitje op het programma; het voegen van de bovenste tree van het trapje. Dit is – op de waterdichtlaag na – de laatste bewerking die het uiteindelijke uiterlijk van de tegels en het trapje bepaalt. Het resultaat was goed en morgen gaan we de volgende tree doen.
De stijlen van het kozijn van de keuken naar de gang zitten erin. De muren waarin ze vast zitten zijn vrij zacht en daarom hebben we wat extra schroeven gebruikt. De kant met de scharnieren –die dus ook het gewicht van de nog te maken deur moet dragen- zit vast met 8 schroeven en pluggen van 14 cm lang en de andere kant zit vast met 4 van dezelfde schroeven. In de gaten is vooraf nog montage gespoten voor extra hechting. Dit hebben we gedaan nadat standaard pluggen van 5 cm geen houvast hadden.
De muren waarop de stijlen zitten zijn verre van recht en niet vlak. We hebben hier en daar wat stuukwerk en stenen weggehakt en wat tegellijm op de muur gesmeerd om het vlakker te maken. De stijlen zitten vrij recht op de muur en de afwijking in de deuropening is maximaal 2 mm. Dit komt door de afwijking in het hout, wat aan 1 kant ongeschaafd is. Het gemiddelde van 80,5 cm is prima voor de deur van 80 cm breed.
De balk in de trapdoorgang hebben we in het “anti-van-alles-spul” gezet, ook al is de kans op schimmel of houtworm niet zo groot.
Van het losse raam hebben we weer een kant gelakt, 1 kant moet nog een keer en dan zou het raam terug kunnen. De planken kunnen dan weg en die hopen we te kunnen gebruiken voor het volgende raam.
‘s Middags belde de buurvrouw aan en vertelde dat er wat stuukwerk bij de hoek aan hun kan lag. Het is zeer waarschijnlijk van onze muur afgereden door een vrachtwagen. Eeuwen geleden, in de tijd dat de straat gelegd werd en de huizen gebouwd werden, waren er geen (vracht)auto’s maar ossenwagens en hiervoor is het breed genoeg. Het is jammer, maar geen echte ramp, want aan die gevel hebben we nog eigenlijk niets gedaan.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 12 oktober 2016 – ook vandaag en morgen is het nog fris en pas daarna wordt het iets milder.
Op de slaapkamer hebben we het losse raam gelakt, het was gelukkig net warm genoeg. Aan beide kanten moet er nog een laag op en dan kan het raam er (eindelijk) weer in. Als dit gedaan is, dan gaan we het volgende raam eruit halen en opknappen.
Omdat het te koud was om ramen open te zetten, hebben we binnen de afwerklijst van een kozijn geverfd. Je hebt hier meteen eer van je werk, want met een nieuwe verflaag ziet het er een stuk beter uit.
Een tijdje geleden hadden we een balk in het trapgat “gevonden”. Het idee was om die balk zichtbaar te maken. We begonnen aan het verwijderen van het behang en stuukwerk, maar dat viel niet mee. De balk was –zoals zo vaak hier- verre van recht en de laag werd steeds dikker en liep door naar het plafond in de gang. We laten daarom maar een deel van de balk in het zicht, zodat te zien is, hoe men vroeger van een niet-rechte constructie een enigszins rechte muur maakte.
Nu we het kozijn uit het Echternacher Hof niet gaan gebruiken voor de keukendeur, moet er een ander kozijn komen. We hadden hiervoor een Douglasie plank van 3,6 cm dik op het oog. Als we die in de lengte zouden doorzagen, hadden we 2 staanders. Omdat het kozijn in het midden van de doorgang komt, moet er ruimte zijn om de deur te kunnen openen.
Het hout leek hiervoor wat dun en dus hebben we van de zolder een bijna 3 meter lange plank van 22 cm breed en 5 cm dik gehaald. Deze leek bruikbaar, maar bij nader inzien toch niet. De deur willen we 80 cm breed maken vanwege een glas-in-lood raam wat erin komt en omdat de opening maar 84 cm is, is er geen ruimte voor 2 kozijnstijlen van 5 cm.
Voor poging 3 hadden we een eiken plank van ca. 2 cm dikte en een breedte van 16 cm, waarvan de bovenkant verweerd was. We hebben ook de plaats van het kozijn in de doorgang nog eens bekeken en het kozijn komt nu zo ver mogelijk aan de kant van de keuken te zitten. De deur kan dan groot genoeg worden voor het raam en kan ook nog open. Als scharnieren gaan we dezelfde paumelles gebruiken als voor de doorgeeframen.
We hebben de plank in de lengte doorgezaagd en er daarna een afronding en randje in gemaakt met een profielfrees. Om het (misschien) makkelijker tegen de muur aan te krijgen hebben we er aan de achterkant in het midden ook wat afgefreesd.
Daarna hebben we de stukken op lengte afgezaagd. Als laatste hebben we het hout in het ‘anti van alles spul’ gezet en morgen gaan we het erin zetten.
Toen we de plank van zolder gingen halen, zagen we daar nog 2 schilderijlijsten liggen. Die hebben we mee naar beneden genomen en we gaan ze misschien gebruiken als omlijsting van een muurschildering.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 11 oktober 2016 – ook vandaag en morgen is het nog fris en pas daarna wordt het iets milder.
De zon scheen en daardoor konden we prima in de tuin werken. We hebben de brandhoutstapel afgedekt met plastic en het andere hout opgeruimd. Hout wat heel misschien nog bruikbaar is, hebben we onder een provisorisch afdakje in de varkensstal gelegd. In een hoek bij de Scheune stond ooit een boom, die we jaren geleden al omgezaagd hadden. De stronk had de tand des tijds gelukkig niet weerstaan en was inmiddels bijna helemaal vermolmd. Met een bijl hebben we de stronk kapot gehakt en als bospadbedekking in de boventuin gebruikt.
In de slaapkamer durfden we het aan om het gerenoveerde raam te verven, want de temperatuur lag een fractie boven de kritische grens van 10 graden.
De resterende kozijndelen van het Echternacher Hof hebben we ontspijkerd en deze leggen we ergens neer in afwachting van renovatie van de woonkamer (wat nog wel de nodige jaren op zich zal laten wachten).
Na de koffie zijn we boven verder gegaan met het beitsen van de slaapkamervloer. We schuiven de spullen aan de kant, schuren wat planken en beitsen die. Na een uur is de beits al stofdroog en dan kan het volgende stuk gedaan worden. We hebben 10 van de 32 planken gedaan, maar er is niet genoeg beits om alles te doen.
In de keuken hebben we de kraanbeugel vastgezet. De muur is op die plaats vrij zacht en we hopen dat de lange pluggen in combinatie met montage kit ervoor zorgen dat het blijft zitten. We moesten de leidingen nog een paar graden buigen en daarna kon het vastgeschroefd worden. Als laatste hebben we het gat rondom de kraanaansluiting en de leidingen opgevuld met Reparaturmörtel.
We denken dat dit het beste spul hiervoor is, het is even afwachten of dit ook zo is.
Ook was het weer een keukentrapjesdag; elke dag kunnen we 1 ding doen en dan moeten we (minstens) 1 dag wachten voordat we verder kunnen. Gisteren hebben we de tegels van de onderste tree erop gelijmd en vandaag konden we de achterkant (wat eigenlijk stootbord of tegentrede heet) onder de eerste tree stuken.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 10 oktober 2016 – de eerste dag van de nieuwe werkweek begon een graadje kouder; 15 in de woonkamer, 11 in de keuken en 7 in de Scheune. Buiten was het met 2 graden nog iets kouder en de eerste herfstsneeuw is gevallen (gelukkig niet bij ons).
Beitsen ging niet, want het is te koud in de slaapkamer. Vloertegels voor de keuken uitzoeken en slijpen ging wel en dus zijn we daar mee begonnen. We hebben wat patronen op de vloer gelegd en gekeken welke we het mooiste vinden. Ook hebben we bekeken waar we wel en geen plinten willen.
De tegels voor de volgende trede hebben we in de “waterdicht” gezet, zodat ze minder poreus zijn. Er moet nog een 2e laag op en dan kunnen ze gelegd worden. Het is gelukkig nog net niet te koud voor de tegellijm en dus konden we weer een tree betegelen. Dit was tevens de laatste tree, want het is gelukkig maar een klein trapje. Morgen willen we de laatste opstaande rand gaan Putzen.
Voor de muurkraan hebben we de leidingen gebogen en op lengte gezaagd. Boven het aanrechtblad lopen ze in de muur en komen dan onder het blad uit de muur. De koperen leidingen hebben we aan de kraan gesoldeerd. Omdat de aansluiting van de keukenkraan in de muur zit, is het extra van belang dat het dicht is. We hebben de leidingen met de soldeerverbinding provisorisch aangesloten op de waterleiding en een nachtje laten staan boven een emmer.
Omdat de waterleiding naar de kraan maar een klein stukje in de muur zit, hebben we ze ook nog vastgezet met beugels. Hierdoor wordt het wat steviger en kunnen we de hoogte precies instellen.
De temperatuur ligt inmiddels op of onder de minimale verwerkingstemperatuur van bepaalde materialen. Zo moesten we bijvoorbeeld wachten tot ’s middags de temperatuur “hoog” genoeg was om de deur en het kozijn te kunnen beitsten. Verder liggen de werkzaamheden aan de ramen stil, in afwachting van warmer weer.
We weten ondertussen ook wat we met de oude planken vloer in de slaapkamer gaan doen: schuren en beitsen. Als proef hebben we de vloer in een hoek licht geschuurd en in de beits gezet. Dit zag er goed uit, het doffe stoffige uiterlijk was weg en de tekening van het hout werd beter zichtbaar. We hebben daarom besloten de hele vloer te gaan doen en het is ook iets wat we zelf kunnen doen.
Heel even zijn we buiten geweest en hebben wat kastanjes opgeruimd. De echte “oogst” moet nog komen.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 9 oktober 2016 – vandaag en morgen wordt het weer niet veel beter met maximumtemperaturen van 7 tot 14 graden. Binnen zal de temperatuur dus ook wel omlaag gaan.
Zondag is traditioneel de dag van rustig werk en vandaag was dat het verven van de voorkant van een traptree van het trapje in de keuken, het verven onder het trapje en het verwijderen van kit van de gisteren gekitte ruitjes (de volgende keer gaan we kijken of het met afplakband beter gaat).
Rond de middag kwam de zon door en werd het zowaar nog een mooie herfstdag. Als het boven nog een graadje warmer wordt, dan kunnen we daar nog wat verven. Dat werd het en dus is het lelijke grijs van de lage deur definitief verdwenen onder een 2 e laag verf in de kleur licht-ivoor.
Buiten hebben we de eerste kastanjes verzameld om een plantage in de lente te voorkomen. Ook hebben we omkruid weggehaald en gezien dat de hitte in september teveel was geweest voor de Fuchsia, want er was niet meer van over dan een paar dorre bladerloze takjes.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 8 oktober 2016 – vandaag hebben we niet veel gewerkt, want er stonden andere dingen op het programma.
De ochtend begon met Traubenlese (of Weinlese) oftewel druiven plukken. Veel gaat tegenwoordig machinaal, maar onze wijnbuurman heeft 2 stukken waar de druiven nog met de hand geplukt moeten worden. Het ene stuk is de steil voor de machine en op het andere stuk staan de struiken te dicht op elkaar. Met een tractor met een Maischewagen en daarachter een aanhanger voor personenvervoer en een paar auto’s gingen we met 14 personen de wijnbergen in om druiven plukken.
Het werk is niet moeilijk, met een snoeischaar knip je de trossen af, haalt de slechtste eruit en doet de goede in een emmer. Die worden geleegd in een Bütte (zo’n groene bak die met riemen op je rug hangt), waarmee –in dit geval- de kinderen de druiven naar beneden brachten en in de Maischewegen deden. Vele handen maken licht werk en in een paar uur tijd was er ruim 500 kilo druiven geplukt .
Toen we terug waren zagen we hoe handig de Maischewagen is; onderin zit namelijk een transportschroef die de druiven naar een maalpomp duwt, die het via een slang in de druivenpers pompt. In deze (in dit geval automatische) pers wordt het sap uit de druiven geperst en in een vat gepompt.
Dit druivensap is het begin van de wijn en het principe van het proces; plukken, persen en wijn maken bestaat hier al sinds de tijd van de Romeinen. In sommige dorpen wordt al meer dan 1.000 jaar wijn gemaakt en in Neumagen-Dhron zelfs meer dan 2.000 jaar.
Tijdens en na het plukken ontbrak de wijn niet (je weet dus waarvoor je het doet) en na met z’n allen gegeten te hebben, konden we zelf aan het werk. Dat was maar van korte duur, want we kregen bezoek uit het Westland.
Al met al hebben we boven de deur van de lage kamer nog een keer geverfd en ook de buitenkant van het kozijn aan de straatkant kreeg een nieuw verfje. Verder hebben we de ruiten in het raam van de lage kamer gezet, zodat het raam hopelijk voor de winter teruggezet kan worden.
Door Erik & Marianne van de Velde, 16 oktober 2016 7 oktober 2016 – het koude weer blijft voorlopig en de komende dagen is er geen zich op zon en warmer weer.
Door de kou was de Putz op het trapje nog niet droog genoeg en konden we het niet verven. In plaats daarvan zijn we boven in het atelier gaan werken. We hebben beschadigingen van een raam gerepareerd en daarna het raam en kozijn geverfd.
Toen dat af was, hebben we de -eigenlijk te moderne- slaapkamerdeur (die er dus ooit uit gaat) opgeschuurd en gebeitst en van de “lage kamer”(eigenlijk de kamer met de lage deur), hebben we het -gelukkig wel oude- kozijn opgeschuurd en geverfd. Er zat een lelijke grijskleur op en nu heeft het een licht crèmekleur, waardoor het er echt mooi oud en origineel uit ziet.
We hebben ook gekeken of de deuren we hier gevonden hebben voor de keuken te gebruiken zijn. De deuren kwamen we tegen bij het afbreken van de Schweinestall (in 2009) en in de koeienstal. Ze werden o.a. als een soort tussenvloertje gebruikt, maar bleken na het schoonmaken nog in prima staat te zijn.
De grote en zware en van oorsprong waarschijnlijk voordeur (misschien van het oudste deel van het pand?) bleek bruikbaar als deur van de keuken naar de koeienstal. Om een indruk te krijgen hoe dat staat hebben we hem in de deuropening gezet en het staat goed. De mooie kant zit in de keuken en de eenvoudige kant in de koeienstal; precies goed dus.
Het deurkozijn van het Echternacher Hof gaan we definitief niet voor de keukendeur gebruiken. Het zou op zich wel passen, maar het zit dan of een kwartslag gedraaid, of we moeten in de keuken van alles slopen en een stuk van het kozijn afzagen.
In plaats daarvan gaan we het kozijn gebruiken voor de woonkamer. Dat gaat nog wel jaren duren, maar het zou moeten kunnen. De scharnieren lijken te passen op de deur die we gevonden hebben, al zitten ze jammer genoeg niet op de goede plaats. We moeten ze t.z.t. dus verplaatsen.
We hebben weliswaar een vaatwasser, maar doordat die nog losstaat en er geen afwerkdeur op zit, lijkt het op een boobytrap. Als je niet goed oplet, dan kantelt die (met de vaat erin), of de deur schiet met een klap dicht. Dit is niet handig, dus gaan we dit verhelpen.
Ook hier hebben we een idee hoe we dit willen afwerken, met oude eiken planken en handgesmede scharnieren en grepen. De definitieve planken kunnen we pas maken als het blad erop zit, maar met een soortgelijk tijdelijk plankje kregen we een goede indruk. Omdat het plankje iets te dun was, konden we greep niet vastzetten met de juiste schroeven, dus dat gaat er alleen maar beter uitzien.
De vraag is wel, of we de gezaagde planken gaan gebruiken, of dat we nieuwe gaan zagen waarvoor we alleen de buitenste delen gebruiken. Die zien er namelijk veel “mooier” uit dan de relatief nieuwe planken die uit het midden gezaagd worden.
Bij DE hagelstorm (aug. 2011) waren diverse kleine ruitjes, met glas van maar 2 mm dikte, gesneuveld en die waren nog steeds niet gerepareerd. We hadden nog een stuk van een keukenruit en van de buren hadden we ook nog een ruit gekregen. Ook hadden we een kapot klein ruitje, waaruit we nog net een nog kleiner ruitje konden snijden. Al met al hadden we genoeg glas om kleine ruitjes van de snijden. De eerste 5 hebben we gesneden en die kunnen erin. Eerst moet dan de tijdelijke afdichting in de vorm van dakband eraf en in sommige gevallen gaan we het hele raam eruit halen om het eerst op te knappen.
|
|
