ons avontuur We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820.
Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.
|
Door Erik & Marianne van de Velde, 21 december 2013 9 augustus 2013 – op een paar kleine buitjes na in de avond was het de hele dag goed weer om te werken; niet te warm en niet te koud.
In de tuin werd er verder gewerkt aan een soort van plantenbak die half in de muur komt. We dachten deze bak eerst te vullen met cactussen, maar omdat dat niet echt past in deze regio, wordt het toch wat anders.
Binnen ontstond weer een grote puinhoop, want de rest van de wand tussen de keuken en de koeienstal en een stuk vloer boven de koeienstal werden gesloopt. Dit puin werd op het reeds aanwezige puin van de betonvloer van de koeienstal gegooid en zo ontstond –letterlijk- de grootste puinhoop tot nu toe.
Toen de wand weg was, konden we in de hoek achter de wand kijken die men naderhand tegen de oorspronkelijke buitenmuur aangezet heeft. Heel even hebben we erover gedacht om die wand ook weg te halen, maar dat doen we toch maar niet.
Een uitgebreider verslag van de werkzaamheden van deze dag staat hier.
Dit was ook het weekend van ‘Spass auf der Gass’ , waarbij een deel van de Schuman Straße gevuld is met eettentjes en er volop livemuziek is. We zijn begonnen met een zeer goed gevulde Poolse goulashsoep van Weingut Andrzej Greszta, gevolgd door een lekkere Flammkuchen met zalm bij de Hexenscheune en afgesloten met ijs bij Marcello’s Eiseck.
Door Erik & Marianne van de Velde, 21 december 2013
9 augustus 2013 – vandaag gingen we de rest van de wand tussen de keuken en koeienstal eruit halen. Dit was nodig omdat de oude wand slecht was; de staanders van het vakwerk waren voor een redelijk deel weggerot en opgevuld met cement en ‘Putz’. De vulling van de vakken was niet origineel meer; wat er vroeger gezeten heeft (leem?) is niet meer te achterhalen, want er zaten nu lichte poreuze stenen in.
Het kostte niet zoveel moeite om de wand eruit te halen en doordat ook de verbinding tussen de staanders en de balk slecht was, vonden ook de staanders vrij makkelijk hun weg naar de tuin c.q. bouwafvalopslagplaats.
Omdat op de bovenbalk ook nog een stuk van de stenen vloer boven de koeienstal lag, werd de balk dus nog belast met redelijk wat kilo’s. Toen we, nadat er weer een stuk wand weggehaald was, een grote scheur in de balk ontdekte, vonden we het weghalen van het laatste stuk wand een te groot risico.
Om de belasting op de balk te verminderen werd dus eerst een stuk vloer eruit gehaald. Deze vloer bestaat uit stenen die in een boogje gemetseld zijn, met daar bovenop een laagje beton/cement om het te egaliseren. Het maken van het eerste gat is het lastigst en daarna kun je het er vrij makkelijk uitslaan.
Dat de balk de vloer niet erg meer ondersteunde bleek toen we de laatste steen van de in vloer gemaakte sleuf eruit sloegen, want toen kwam in een keer het grootste deel van de stenen van de vloer naar beneden. Het dunne laagje beton/cement bleef nog wel hangen en dat kwam omdat het voor een deel op de stalen balk lag.
Hierna kon ook het laatste stuk van de wand eruit gehaald worden en werd alles op de al aanwezige puinhoop gegooid; de grootste puinhoop tot nu toe.
Toen de wand weg was, konden we in de hoek achter de wand kijken die men naderhand tegen de oorspronkelijke buitenmuur aangezet heeft. Heel even hebben we erover gedacht om die wand ook weg te halen, maar dat doen we toch maar niet.
Door Erik & Marianne van de Velde, 1 november 2013 8 augustus 2013 – we vertrokken ’s middags met 25 graden en dit keer werd het voor de afwisseling een keer koeler richting Kröv.
Aangekomen hing er een vleesrooklucht; we dachten dat het rookluik op de gang boven open was (geweest), maar het waren Junior & Co. die in de achtertuin een barbecue gemaakt hadden van de volop aanwezige stenen. Ook stookhout was in ruime mate aanwezig en 8 augustus 2013 gaat dus de geschiedenis in als de dag waarop er voor het eerst gebarbecued is!
Door Erik & Marianne van de Velde, 1 november 2013
4 augustus 2013 – als je bij Marcello’s Eiseck op het terras zit kijk je uit op een schildering van het Kröver Reich op de zijgevel van het Rathaus van Kröv.
Al ijsetende en kijkende vonden we dat we eigenlijk alle plaatsen van het Kröver Reich gezien moesten hebben.
Een plaats van het Kröver Reich die in ieder geval nog ontbrak op ons lijstje was Reil, hemelsbreed op ca. 10 km. afstand van Kröv. We zijn er de afgelopen jaren wel regelmatig doorheen gereden, maar zijn nooit uitgestopt om rond te kijken.
Vandaag was het mooi weer en onderweg naar huis gingen we tussenstop maken in Reil.
Meer over ons bezoek aan Reil staat hier en de complete fotoserie van Reil staat hier.
Door Erik & Marianne van de Velde, 31 oktober 2013
4 augustus 2013 – een plaats van het Kröver Reich die we nog niet echt gezien hadden was Reil, op ca. 10 (door de heuvels) of 17 (slingerend langs de Mosel) km. afstand van Kröv. We zijn er de afgelopen jaren natuurlijk wel diverse malen doorheen gereden, maar hebben er nooit echt rondgekeken en dat gingen we vandaag dus wel doen.
Het oudste nog bestaande document waarin Reil wordt vermeld is uit 1008. In dit document van 18 mei 1008 wordt de ruil beschreven van een hof in Reil (destijds Rigula) tegen een hof in Büchenbach (destijds Buochinbah). Door dit document bestaat Reil dus aantoonbaar meer dan 1.000 jaar en ze laten geen gelegenheid voorbij gaan om trots te vermelden dat ze een meer dan 1.000 jaar oud wijndorp zijn.
Aan de rand van het dorp zagen we meteen een mooi huis uit 1906 met een enorme tuin te koop staan. Natuurlijk zijn we hier gestopt, om er omheen te lopen en alles goed te bekijken. Doordat we een foto van het bord van de makelaar gemaakt hadden, konden we het thuis op Internet opzoeken. De prijs is “slechts” EUR 399.000.
Na deze bezichtiging reden we verder en parkeerde de auto langs de Mosel schuin tegenover een “cowboy-eettent”. Vanaf daar liepen we kriskras door Reil heen, waar we mooie vakwerk huizen zagen. Ook stonden er mooie niet-vakwerk huizen en we zagen een huis in categorie ‘hoe kun je zoiets doen’.
We denken dat we Reil wel zo’n beetje gezien hebben, maar gaan nog wel op Internet kijken of we iets gemist hebben.
We weten inmiddels ook dat Vom Heißen Stein niets met hete stenen te maken heeft, maar dat het de naam is van een wijnbouwgebied.
Onze complete fotoserie van Reil staat hier en de site van het dorp zelf staat hier.
Door Erik & Marianne van de Velde, 30 oktober 2013 3 augustus 2013 – om 4:30 uur werden we gewekt door een omvallend iets, klapperende ramen, wind, bliksem, hagel en regen; zo’n scenario dat iets engs inluidt in een film…
De dag die eigenlijk al begonnen was met de hagelbui, ging een behoorlijk aantal uren later verder met het afscheid van de 2 dappere dodo’s (Junior & Co.) , die vandaag op de fiets naar het ca. 66 km. verderop gelegen Cochem gingen! De “bergtestrit” was niet geslaagd, dus ging de route langs de oevers van de Mosel.
Na het ontbijt gingen we aan het werk en hoewel er regen in de lucht hing, hebben we toch het zeil van de muur afgehaald om er aan te kunnen werken. Om de stenerigheid van de trap, grote muur en kleine muur wat te breken, besloten we min of meer in de kleine muur een gat voor een plantenbak te maken, om wat groens in te kunnen zetten.
Tegelijkertijd gingen we pruimen plukken en in vrij korte tijd hadden we weer een kilootje of wat. Dit jaar hebben we dus weer pruimenjam.
De augurkenplant leeft nog steeds; hij wordt een beetje overwoekerd door de roos, maar is behoorlijk gegroeid en de eerste miniaugurken zijn zichtbaar.
Al vanaf het begin ligt er een loodzware niet-mooie granieten grafsteen in de tuin. Nu we een sloophamer tot onze beschikking hadden was het een mooi moment om deze steen te lijf te gaan.
Dat was simpelere gezegd dan gedaan, want de steen was niet erg onder de indruk van de activiteiten van de inmiddels vrij botte puntbeitel van de sloophamer. Flinters eraf slopen ging nog wel, maar op die manier zou het zeker een dag duren voordat de steen gesloopt was.
De sloophamer werd dus weggelegd en vervangen door een ouderwetse handkrachtbediende voorhamer. Hiermee werd op de steen gebeukt, die het uiteindelijk begaf en in tweeën brak. Hierna werden de stukken telkens gehalveerd om ze hanteerbaarder te maken. Dit ging prima, totdat de steel van de voorhamer brak.
Iets voor koffietijd begon het behoorlijk te regenen en dus een mooie gelegenheid om eens te kijken hoe de nooddakgoot en –afvoer in het gangetje werkte. Het water liep prima weg en de muren bleven droog.
Nadat we gisteren het laatste stuk van de betonvloer in de koeienstal gesloopt hadden, moest het puin nu wat opgeruimd worden. We hebben alles op een hoop gegooid, zodat we het makkelijker kunnen opscheppen en afvoeren.
Hierna was het weer tijd voor wat archeologische onderzoek in de koeienstal. Onder het beton lag iets ronds van hout met een gladde bovenkant. Het leek aanvankelijk wel een versiering, maar dat bleek het later toch niet te zijn. Na voorzichtig verder gegraven te hebben bleek het een bodem van een soort houten vat te zijn, die lang geleden waarschijnlijk als drinkbak of trog voor de koeien gebruikt werd.
Door Erik & Marianne van de Velde, 30 oktober 2013 2 augustus 2013 – we waren niet al te laat opgestaan, omdat we de komende 2 dagen het nodige wilden doen. Een “wekker” in vorm van terrastegellegactiviteiten bij de buren hielp een handje.
De combinatie zon en af en toe regen had de tuin goed gedaan en vooral de braamstruiken in de boventuin hadden hun territorium aanzienlijk vergroot met meterslange tentakelachtige uitgroeisels.
De snoeischaar bracht wederom uitkomst en even later konden we weer min of meer zonder kleerscheuren over de nauwelijks zichtbare paadjes lopen.
Bij dit snoei- en hakwerk zagen we ook dat de pruimen al paars waren en dus kon er geoogst worden. Het zijn er nog niet ontzettend veel, maar een paar kilo was het toch wel.
Hierna was het tijd voor het echte werk; het zeil werd van de muur en trap gehaald en de sloophamer werd uit de koffer gehaald.
Het afdekzeil van de muur werd weer opgehesen zodat het dienst kon doen als zonnezeil. Onder het zeil werd er gewerkt aan het herbouwen van de muur tussen ons en de buren en verder opbouwen van de tweede lagere muur, die verder in de boventuin achter de eerste hoge muur staat. Deze tweede muur maken we omdat we in de steil oplopende boventuin wat rechte stukken willen hebben en de eerste muur anders te hoog zou worden.
Ook werd de ruimte achter de eerste muur verder opgevuld met een mengsel van stenen en lemen, zodat er een stevig geheel ontstaat. Omdat we hulp hadden van junior & Co. kon er op meerdere plaatsen gewerkt worden en was er ook man-/vrouwkracht om de muur vanaf het eerste plateau verder op te bouwen.
De plaats naast de vroegere mestvaalt hadden we een paar jaar geleden in gebruik genomen als opslagplaats voor stenen. Inmiddels waren de stenen overwoekerd door onkruid en lag daar bovenop ook nog het nodig sloophout. Om te kunnen zien welke stenen er lagen, werd het sloophout eraf gehaald.
Met de sloophamer gingen we de laatste paar vierkante meters beton in de koeienstal te lijf. Gezien de oppervlakte zou dit een eitje moeten zijn, maar toen de vloer op sommige plaatsen bestond uit meerdere lagen beton en keien met een totale dikte van tegen de 50 cm., duurde het toch wat langer dan verwacht en waren we pas tegen zessen klaar.
Hiermee zat de werkdag er nog niet op, want het was tijd voor de metaaldetector! Hoopvol werd de detector aangezet en werd het stukje vrijgemaakte vloer in de hoek van de koeienstal “besnuffeld”.
De diverse piepen van verschillende sterkte leverden helaas hoofdzakelijk oude verroeste onherkenbare stukken op, met als uitschieter een oud smeedijzeren rooster voor een oude afvoerbuis. De stenen afvoerpijp met een redelijke grote diameter verdween in de muur van de garage en met enige moeite konden we zowel het rooster als en buis eruit halen.
De afvoerbuis en rooster zaten onder het zand/leem onder de betonvloer en dit geeft aan dat vloerniveau vroeger een stuk lager was dan nu, of dat er een soort van put/bak gezeten heeft.
Toen het spoorzoeken achter de rug was, was het nog steeds warm genoeg om aan de Mosel te eten, dus dat deden we. Hierna was het nog mooi genoeg om een ijsje te halen en achter in de tuin te zitten totdat we bij het intreden van de schemering verdreven werden door laagvliegende vleermuizen.
Door Erik & Marianne van de Velde, 27 oktober 2013 1 augustus 2013 – we vertrokken aan het eind van de middag met 34 graden en een paar uur later aangekomen in Kröv was het nog steeds ca. 30 graden. Binnen was het een stuk koeler met temperaturen tussen 20 en 22 graden.
Omdat het nog zo warm was hebben we in de tuin gezeten, waar het met een licht briesje best lekker was. Toen het begon te schemeren en gevleugeld ongedierte begon af te dalen zijn we naar binnen gegaan.
Door Erik & Marianne van de Velde, 27 oktober 2013 Naast onze activiteiten op de ‘bouwplaats” moet er ook allerlei papierwerk rondom de verbouwing geregeld worden en dit doen we bijna altijd thuis.
25 juli 2013 – op een bouwplaats loop je andere (= extra) risico’s dan in een gewoon huis, zo kan er schade aan het pand zelf ontstaan door bouwactiviteiten, de werkers kan iets overkomen, of er wordt letsel/schade bij derden veroorzaakt die niets met de bouw te maken hebben.
- Voor bouwschade aan het pand zelf hebben we in 2011 -vooral voor het maken van doorgangen- een zogenaamde tijdelijke CAR-verzekering (Constructie All Risk) afgesloten.
- In Duitsland is men wettelijk verplicht om bouwactiviteiten waarbij men zelf als opdrachtgever optreedt aan te melden bij BG Bau (Berufsgenossenschaft der Bauwirtschaft). Vanuit deze organisatie wordt een ongevallenverzekering geregeld voor degenen die niet bedrijfsmatig meehelpen, zoals eigenaren, familie, vrienden en kennissen.
- Bij aansprakelijkheid heb je veelal te maken met wettelijke aansprakelijkheid en dat kan per land anders geregeld zijn. We hebben daarom zowel in Nederland als Duitsland een particuliere aansprakelijkheidsverzekering. Treedt je echter op als opdrachtgever of bouwvakker, dan is lang niet alle schade die je aan derden veroorzaakt op deze verzekering gedekt en daarom hebben we in Duitsland een Bauherrenhaftpflichtversicherung (aansprakelijkheidsverzekering voor opdrachtgevers in de bouw).
- De bedrijven die bij voor ons werken worden geacht zelf voor hun verzekeringen te zorgen.
Omdat onze Bauherrenhaftpflichtversicherung binnenkort afloopt, hebben we hem weer voor 2 jaar verlengd; we kunnen dus weer vooruit tot de herfst van 2015.
27 juli 2013 – ook vandaag stonden er weer wat papierkarweitjes op het programma:
- Elk halfjaar moeten de werkzaamheden/uren aan BG Bau (zie 25 juli 2013) doorgeven en vandaag hebben we het formulier voor het 1e halfjaar van 2013 ingevuld.
- De Dachständer waar de elektriciteit binnenkomt moet verzet worden en hiervoor hebben we contact opgenomen met energieleverancier RWE. Hier werden we doorverwezen naar de netbeheerder Westnetz. Die hadden een offerte gemaakt (die je wel moet accepteren, want niemand anders mag/kan dat doen) en daarmee waren we akkoord gegaan. We kregen vandaag per post de opdrachtbevestiging binnen, met daarin o.a. de mededeling dat het daadwerkelijke werk zou worden uitbesteed aan het installatiebedrijf SAG.
- Vandaag kregen we toevallig ook een e-mail van SAG met daarin de datum waarop ze zouden komen. Die datum klopte niet en daarom maar een e-mail teruggestuurd met de juiste datum. Dit bleek gelukkig ook te kunnen, dus dit is ook weer geregeld.
28 juli 2013 – vandaag voorlopig het laatste papierwerk:
- Versturen het ingevulde formulier van/aan BG Bau.
- Versturen van de gescande nota’s naar de architect t.b.v. een bijdrage van de Dorferneuerung.
Door Erik & Marianne van de Velde, 26 oktober 2013
20 juli 2013 – het geluid van de sloophamer weerkaatst tussen de huizen en is ook bij de omringende buren goed hoorbaar. De vorige avond hadden we bij de buren geinformeerd welke begintijd aanvaardbaar zou zijn en iets na deze tijd hervatte we onze sloopwerkzaamheden.
We hadden gehoopt de vloer er vandaag uit te krijgen, omdat we in het begin van avond weer terug zouden gaan. Helaas was het beton weerbarstiger en dikker dan verwacht en al vrij snel wisten we dat we dit niet zouden halen.
Het lompe gehak werd bovendien onderbroken door stukken steen die we onder de vloer tegenkwamen. Deze steenstukken lagen vrij diep op ca. 50 cm, nog onder de keienvloer die onder de betonvloer lag en hebben daar mogelijk al eeuwen ongestoord gelegen. Het lijken stukken die ooit gebruikt zijn voor iets anders en misschien komen we daar ooit nog achter.
|
|
