In de oude kern staan veel vakwerkhuizen en daardoor is het een soort miniuitgave van Bernkastel-Kues; minder huizen, kleinere huizen en kleinere pleintjes.
Onze foto’s van dit mooie Mosel dorpje staan hier.
|
||||
|
3 juni 2013 – nog even gebeld met de metselman en omdat wij zelf de betonvloer in de keuken losgehakt hebben, hoeft hij vrijdag niet te komen en hij komt dus maandag: “Kurz nach Sieben.”, dus we moeten vroeg op.
4 juni 2013 – doordat we pas aan het eind van de middag naar Kröv gingen, was er nog gelegenheid voor e-mailcontact met Westnetz. We hadden wat data doorgegeven waarop we in Kröv waren en ze langs zouden kunnen komen. Gelukkig zat er een geschikte datum bij en komende maandag komen ze kijken! De rit naar Kröv duurde wat langer dan normaal door files voor Maastricht en in België, maar toen we die eenmaal voorbij waren konden we probleemloos verder rijden. 29 juni 2013 – vandaag stonden er allerlei kleinere klussen op het programma.
Later kwam er een 2e zeil bij, waarvan de goot uitkwam op de 1e goot. Via een opening in het vakwerk liep het water in een oude regenton die in de Scheune stond. Als de regenton vol was, liep die over en kwam het water op de vloer van de Scheune. Dat was toen geen probleem, want die vloer bestond toen nog uit leem en keien. Na jaren van trouwe dienst werd het lekwateropvangzeil boven de keuken weggehaald. Dit zeil heeft honderden liters water die door het lekke dak heen kwamen afgevoerd naar buiten. 
We hebben nu dus weer een zeilloze verdieping boven de keuken. Om de afvoer van puin uit de keuken en de aanvoer van beton makkelijker te maken, hebben we de openingen in het vakwerk naar de koeienstal groter gemaakt. Omdat we de balk erboven niet helemaal vertrouwen, hebben we er een extra schroefstempel ondergezet.
28 juni 2013 – tegelijk met de vakantiegangers van regio zuid gingen we richting Kröv. Het was vooral in Nederland duidelijk drukker en wat later dan gewoonlijk kwamen we in Kröv aan. Om de kans op succesvol schatgraven te vergroten, hebben we een metaaldetector meegenomen en die werd meteen uitgeprobeerd in de puinhoperige keuken. De hoeveelheid detectiegepiep was minimaal en de vondst was beperkt tot een haakje wat we kortgeleden uit de muur getrokken hadden bij het slopen van de gipswand….
De kelder zou dan aanzienlijk ouder kunnen zijn dan 1779 en wie weet geldt dat ook voor andere delen van het pand …. Dit bericht staat chronologisch niet helemaal op de juiste plaats, want al op 16 juni 2013 waren we in Hetzhof geweest.
In dit geval was het een “tuinauto” als alternatief voor de standaard tuinkabouter en een bordje wat getuigt van zelfkennis. Onze complete fotoserie van Hetzhof staat hier.
21 juni 2013 – de dag begon met zon achter de wolken, maar het was droog en niet koud. De rest van de dag zou het wisselvallend blijven met zon, wind en regen. Vandaag stond het verder slopen van de keuken op het programma, waarbij we onder andere de betonvloer te lijf zouden gaan met een pneumatische sloophamer. Andere dingen die nog gedaan moesten worden waren: het schoonkrabben van balken (om te kijken hoever de slechte stukken gaan), weghalen van gipsplaten, weghalen van de laatste stukken van het verlaagde plafond en het aanpassen van de elektriciteit. Omdat we erg nieuwsgierig waren of we de juiste sloophamer hadden en het beton te slopen was, begonnen we met een slooptest. De test slaagde gelukkig en we zagen het wel zitten om de rest van de vloer op deze manier te slopen. Voordat we echt konden gaan “drillen” moest eerst de aanhanger leeg gemaakt worden, om daarin plaats te maken voor de gipsplaten. Voor de 14 meegenomen stempels werd een plekje gezocht en toen konden we aan de slag.
We waren niet ontevreden over de voortgang en het zou best kunnen dat de vloer er ’s avonds uit zou liggen, totdat de sloophamer op een zachtere steen stuitte en dat bleek zandsteen te zijn. Omdat dit een vrij zachte en makkelijk te bewerken steensoort is, worden daar bijvoorbeeld kozijnen, trappen, e.d. van gemaakt. Om te voorkomen dat we een historisch belangrijk iets (verder) zouden slopen, gingen we met de hand verder hakken en graven. Af en toe werd het bovenste laagje beton er voorzichtig af gesloopt en daaronder bleek iets van leisteen en zandsteen te liggen. Was dit een tuinpad geweest (want de keuken is er later aangebouwd), of resten van een stalvloer, resten van een ouder gebouw of iets heel anders?
We hebben nog steeds de –zeer ijdele- hoop om iets spectaculairs te vinden; bij voorkeur een geheime eeuwenoude kelder met daarin documenten en gebruiksvoorwerpen…..
20 juni 2013 – in een twijfelachtige hitte vertrokken we in het begin van de avond naar Kröv, met een aanhanger met schroefstempels en een sloophamer. De hele dag waren er her en der zware buien gevallen en die zouden we onderweg ook tegen kunnen komen. Dat gebeurde dus ook en in de buurt van Luik kregen we de volle laag en zakte de snelheid van het verkeer tot 50 km per uur (op de snelweg). De rest van de weg viel het wel mee; er was af en toe een buitje, een stuk met windvlagen en de radio meldde ongevallen bomen. Gelukkig kennen we de slingerweg door de heuvels intussen goed en gebeurde er verder niets. In het donker in Kröv aangekomen regende het een beetje toen we de spullen uit de auto haalden, maar –volgens de buurvrouw- had het erg geregend en gehageld. De hagel was niet zo erg/groot als de horrorhagelstorm uit 2011, maar in het buurdorp Kinheim zouden er wel daken kapot gehageld zijn, Vanaf de straat was het water onder de garagedeur doorgekomen, waardoor er plassen in de garage lagen en in de gang en badkamer was het vocht in de lucht gecondenseerd, zodat de vloer daar ook nat was. In de dagen voorafgaande aan de regen was de temperatuur opgelopen tot richting de 40 graden en hierdoor was het zelfs 22 graden in de woonkamer! De volgende dag zouden we wel gaan kijken of er verder iets gebeurd was.
Ook de muurhagedissen kwamen er gezellig bij zitten op de houten “bank” op nog nog geen 50 cm. afstand van ons.
Omdat we gisteren pas vrij laat klaar waren, hadden we geen zin meer om foto’s te maken van de leemloze leemvloer boven de keuken, dus dat hebben we vandaag alsnog gedaan:
Ook de “groentetuin” werd vereeuwigd en tot nu toe groeit de sla en de augurk goed:
In ons pand zitten nog diverse oude leemvloeren (Lehmwickeldecken) en intussen weten we hoe deze vloeren gemaakt zijn. In de balken van dit soort vloeren zit in het midden van de zijkanten een V vormige groef van een paar centimeter diep/breed. Dwars op de balken komen de zogenaamde Lehmwickels in deze groeven. De Lehmwickels bestaan uit een eiken lat met afgeplatte uiteinden, waar leem en stro omheen gewikkeld is. Het stro is zogenaamd lang stro, wat -zoals de naam al aangeeft- langer is dan normaal. Als de hele ruimte tussen de balken is gevuld met deze leemwikkels, wordt het boven en onder aangevuld met leem, todat het egaal en gelijk met de balken is.
Aan de onderkant (= plafond) kwam er een stuclaag en aan de bovenkant (= vloer) werden er planken over de balken gelegd als de vloer gebruikt werd. Een leemvloer isoleert tegen temperatuur, dempt het geluid en werkt vochtregulerend. Het zwakke punt van deze vloeren is het gevaar wat ontstaat als ze nat worden. Het leem wordt dan zo zwaar door het opgenomen water, dat de balken kunnen breken. De complete fotoserie van constructies staat hier. 15 juni 2013 – vandaag stond het verder ‘Entkernen‘ van de keuken op het programma. Voordat het zover was moest eerst het restant van de keuken eruit. De vaatwasser en het koudwater waren geen probleem, maar het warmwater kon niet zondermeer afgekoppeld worden en moest eerst provisorisch worden afgedicht. Toen dat gebeurd was kon het aanrecht weg en nu staat de keuken in delen in de Scheune, koeienstal en garage.
’s Avonds tegen achten waren we klaar en de volgende karweitjes in de keuken zijn het schoonkrabben van de balken, het weghalen van de gipsplaatwanden en een poging wagen om de betonvloer er verder uit te halen. |
|
|||
