ons avontuur We wilden nog ‘iets geks’ doen in ons leven en dat werd een vakwerkhuis in Kröv, waar we sinds 2008 aan het werk zijn. Het pand bestaat uit 3 delen. Het oudste deel is uit '1600 en nog wat', dan een deel uit 1779 en tenslotte de "nieuwbouw" van ergens tussen 1779 en 1820.
Onze werkvolgorde kan vreemd over komen; dit komt omdat we er ook in willen wonen en dus wordt er ook aandacht aan het “wooncomfort” besteed.
|
Door Erik & Marianne van de Velde, 26 oktober 2013 17 juli 2013 – we gaan een gooi doen naar een bijdrage voor de renovatiekosten vanuit de Dorferneuerung. Dit is een soort van lokale monumentenzorg, die veel minder streng is dan de -soms zelfs gevreesde- Denkmalschutz.
Naast het feit dat er vanuit de Denkmalschutz soms bijna absurde eisen gesteld worden, wordt er in de regel een bijdrage in de vorm van belastingvermindering gegeven. Wij betalen geen inkomstenbelasting in Duitsland en hebben hier dus niets aan.
Bij de Dorferneuerung krijg je een percentage van de daadwerkelijke kosten terug, tot een bepaald maximum. Je moet dus eerst aantoonbaar kosten gemaakt hebben en die achteraf indienen, in de hoop dat het voldoet aan de voorschriften.
In onze onwetenheid hebben we een paar jaar geleden geinformeerd naar de mogelijkheden bij de Denkmalschutz, maar kregen -achteraf gelukkig- te horen, dat het pand te vaak verbouwd (= uitgebreid) was en hierdoor niet meer beschouwd kan worden als origineel monument.
Het pand heeft misschien nog wel enkele authentieke bijzonderheden die de interesse bij de Denkmalschutz zouden kunnen opwekken, maar hierover gaan we vooralsnog geen slapende ambtenaren (πλεονασμóς?) wakker maken.
Niettemin gaat het als gevolg van de Duitse Gründlichkeit ook bij de Dorferneuerung niet echt snel. Omdat we naast renovatie ook een bestemmingswijziging wilden (van landbouw bedrijfsruimte naar woonruimte), kregen we ook te maken met het Bauamt.
Deze partijen hebben vaak tegenstrijdige belangen en voorschriften; Dorferneuering wil alles het liefst zo origineel mogelijk laten, terwijl het Bauamt het -vanwege de bestemmingswijziging- ziet als “nieuwbouw” en het dus toets aan de huidige bouwwet- en regelgeving op het gebied van o.a. statika, isolering en brandveiligheid.
Dit botst dus regelmatig en alles bij elkaar duurde het ongeveer 2 jaar, voordat er een ontwerp lag waarvoor het Bauamt een (om)bouwvergunning afgaf, de Dorferneuerung in principe een bijdrage zou geven en -zeker niet onbelangrijk- wij ook akkoord waren.
Nu hebben we de eerste serie nota’s gescand en die gaan we binnenkort ter controle naar de architect sturen!
18 juli 2013 – met mooi weer vertrokken we richting Kröv en onderweg bleef het lang rond de 30 graden.
Aangekomen was het nog ruim boven de 20 graden en met dit soort weer is het koele deel van het huis een voordeel. Ondanks de hitte van de afgelopen weken was het in de woonkamer nog maar 22 graden en was het in de keuken zelfs nog niet geen 20 graden. Dit laatste ondanks het feit dat de keuken geen plafond meer heeft en er een stuk muur ontbreekt, waardoor de keuken direct verbonden is met de warme(re) ruimten eromheen.
Door Erik & Marianne van de Velde, 25 oktober 2013
12 juli 2013 – het was mooi weer; bijna te mooi en dus werd voor het werk aan de tuinmuur het afdekzeil ingezet als zonnezeil, zodat er de hele dag doorgewerkt kon worden aan de tuinmuur.
Binnen werd de laatste hand aan de bekisting van het ringanker boven de buitenmuur van de keuken gelegd en daarna werd het beton erin gestort. De metselmannen namen de spullen die niet meer nodig waren vast mee en morgenochtend komen ze de bekisting ophalen. Meer over het werk vandaag staat hier.
Hierna hebben we nog even gehakt in de zeer ongelijke betonvloer van de koeienstal om te kijken wat eronder zit. Helaas was dit verre van spectaculair, want op het stuk waar het beton nu weg is liggen keien en stukken leisteen.
Om de afronding van deze etappe te vieren en de verbruikte energie aan te vullen zijn we ’s avonds uit eten gegaan.
13 juli 2013 – vandaag gingen we weer terug, maar voor het zover was moest de bekisting van het ringanker afgehaald worden en dat viel nog niet meer. Met hamers en koevoet lukte het tenslotte en toen ook de avontuurlijke steiger was afgebroken, waren we op tijd klaar voordat de oppermetselman z’n spullen terug kwam ophalen.
Door Erik & Marianne van de Velde, 25 oktober 2013
12 juli 2013 – iets na kwart over zeven, toen het buiten nog koel was, werden de laatste stukken van de bekisting van de verticale delen en de bovenrand van het ringanker gemaakt. Net toen we zo goed als klaar waren met de bekisting, kwam het beton eraan en na de koffiepauze was het werk bijna een kopie van gisteren.
De vrachtwagen kon nu voor de garagedeur parkeren (want de dakdekkersteiger aan de overkant was weg) en de emmers met beton moesten nu een verdieping hoger gehesen worden. Het ging allemaal voorspoedig en het werk werd alleen 1 keer onderbroken toen de betonkolom de bekisting weg leek te gaan drukken, maar toen dit met een extra plank opgelost was, kon de rest er ook in. De hoeveelheid beton klopte aardig, want er was maar een halve emmer over.
De spullen die niet meer nodig waren, werden opgeruimd en nu een nachtje wachten tot het beton droog genoeg is om de bekisting eraf te halen.
Door Erik & Marianne van de Velde, 25 oktober 2013 11 juli 2013 – al bij de eerste bezichtiging hadden we gezien dat de vloer boven de voormalige koeienstal niet van hout maar van steen/beton was. We dachten aanvankelijk dat het een betonvloer was die tussen stalen liggers gestort was, maar dat bleek alleen aan de kant van de buitenmuur zo te zijn. Bij de rest van de vloer waren er stenen in een lichte boogvorm tussen de liggers in gemetseld. Om bovenop een enigszins vlakke vloer te krijgen was er een laagje beton op gestort. Aan de onderkant zat er een dun laagje stucwerk op, waardoor de boogvorm nog zichtbaar was. Toch was deze vloer ruim 100 jaar oud, van zo rond 1900 in buurt van de eeuwwisseling. In die tijd begaven veel oude houten balken in de wanden en vloeren boven de stallen het, als gevolg van de inwerking van dampen uit mest en hooi. Ook de toen nog niet verzinkte nagels waarmee de Schiefers op het dak gespijkerd werden begaven het, waardoor de Schiefers verschoven. Dit veroorzaakte weer lekkages, met als gevolg rottende dakplanken, waardoor het water ook bij de dragende dakstoel kon komen. Een ideaal vervangingsmateriaal was toen asfaltpapier (dakleer).
Vandaag stond het vervolg van de buitenmuur boven de keuken op het programma. De oude vakwerkwand was niet zo best meer. Sommige vakken stonden op instorten en diverse balken waren doorgerot.
Ook voldeed de wand niet aan de huidige eisen op het gebied van brandveiligheid en daarom moest er een stenen wand komen. Later komt er buiten weer een stuk (oud) vakwerk op en ook binnen overwegen we vakwerk, zodat het weer oud lijkt.
Nadat de vakken leeggemaakt waren, werd het vakwerk gesloopt en het dak werd tijdelijk ondersteund door onder elke balk een schroefstempel te zetten.
Om de nieuwe muur te kunnen metselen moest er eerst een ringanker komen. Op de nieuwe keukenmuur ging dat vrij eenvoudig, want met een rijtje U stenen was de bekisting al klaar. Op de leisteenmuur lagen nog de oude vloerbalken en die werden zo afgezaagd, dat ze nog een stukje in het beton zouden worden ingestort.
Tussen de balken in werden stenen gemetseld en aan de buitenkant zou een houten bekisting komen.
Toen de bekisting af was en de wapening erin zat, kon het storten beginnen. Dit betekende ouderwets handwerk en spierkracht; het beton was los op de vrachtwagen gestort en werd vandaar in kruiwagens geschept, waarmee een ritje door de garage via de gang naar de keuken werd gemaakt.
Daar aangekomen werd het in emmers geschept, met een touw omhoog gehesen en geleegd in de bekisting. Als je dit maar vaak genoeg doet, is het beton gestort (en heb je het gevoel dat je armen langer geworden zijn).
Toen het beton gestort konden we meteen verder gaan met de muur erop te metselen. Het beton was vrij droog en het kon toch nergens naar toe. Ook nu hadden we weer het voordeel van de grote stenen, want de muur was zo klaar.
Nu kwam het lastigste karweitje, het maken van de bekisting voorhet ringanker aan de zijkanten en op de bovenkant van de muur. Om in het smalle gangetje aan de buitenkant op ca. 5 meter hoogte te komen werd met ladders en planken een soort steiger in elkaar geknutseld. Dit bouwsel kreeg de naam avontuursteiger, als verwijzing naar het feit dat het “avontuurlijk” was om erop te werken.
Gelukkig zouden deze avonturen goed aflopen.
Er was nog wat tijd over toen de bekisting ongeveer klaar was en die werd gebruikt om de nu lege vrachtwagen te beladen met puin. In omgekeerde richting werd er weer met kruiwagens gereden, totdat het tijd was om de werkdag af te sluiten met een flesje koud bier om het veloren zweet aan te vullen.
Door Erik & Marianne van de Velde, 9 oktober 2013
10 juli 2013 – de koolteer die we er gisteren opgesmeerd hadden was droog, zodat de folie erop geplakt kon worden. Nu maar afwachten of het vocht werkelijk tegenhouden wordt. De nieuwe muren komen op de folie te staan, zodat het vocht achter/onder de muur blijft en niet naar boven kan optrekken.
Doordat de stenen groter zijn dan bij ons gaat het metselen van een muur sneller. Halverwege de ochtend was de muur ongeveer voor de helft af en in de loop van de middag was de muur – met daarin een opening voor het raam naar de Scheune – klaar. Het muurtje tussen keuken en koeienstal was al eerder klaar, want die was een stuk lager.
Toen de muren klaar waren was de verdieping erboven aan de beurt. Van de buitengevel moet een stuk met leisteengevuld vakwerk vervangen worden door een stenen muur. Omwille van de stabiliteit komt er eerst een ringanker op leisteenmuur en de nieuwe gemetselde muur en daarop komt dan het nieuwe stuk buitenmuur. Voor we hieraan kunnen beginnen moesten de eerste de resterende vakken van het stuk wand leeggemaakt worden. Dit was het eerste verse puin en andere troep op de nieuwe versgestortte keukenvloer!
Door Erik & Marianne van de Velde, 9 oktober 2013
9 juli 2013 – in afwachting van de levering van het beton werden de stukken muur van de keuken die min of meer in de grond zitten, ingesmeerd met koolteer. Aan de kant van de Scheune zit de keuken bijna 1 meter in de grond en aan de kant van de koeienstal ca. 60 cm. Niet de koolteer zelf moet vocht tegenhouden, maar de folie die op de koolteer wordt geplakt. Omdat de folie niet hecht op stoffig ondergrond, moet er eerst een laag koolteer op. Het “verven” ging vrij snel en we waren op tijd voor het beton.
Het beton was -zoals gebruikelijk hier- vrij droog en lag op een hoop op de vrachtwagen. Vanaf de vrachtwagen werd het in kruiwagens geschept en vandaar ging het via de garage en de gang naar de keuken. In de keuken aangekomen werden de kruiwagens dan leegstort en konden we terug voor de volgende. De oude vloer had geen wapening, maar in de nieuwe vloer komt wel het nodige ijzer te liggen.
Al scheppend, kruiend en egaliserend verstreek de dag en uiteindelijk lag al het beton in de keuken. Helaas was het net iets te weinig en dat komt doordat je hier beton per 0,25 m3 moet bestellen. Het ene was dus net te weinig en 0,25 m3 meer zou veel te veel geweest zijn. Het laatste deel -linksonder op de foto- gaan we vullen met met beton uit zakken.
Na het beton waren de stenen voor de nieuwe muren in en boven de keuken aan de beurt. De vrachtauto kon bij de buren omhoog rijden en van daar lieten we de stenen -gebruikmakend van het hoogteverschil- over planken naar beneden glijden. De “opgevangen” stenen werden in de koeienstal gezet en er bleef nog net een paadje over naar de keuken voor iet al te dikke mensen. Vanuit de koeienstal konden de stenen de volgende dag zo de keuken in om de muur te metselen.
Tussendoor hebben we met een sloophamer ook nog een gat onderin de muur tussen de gang en garage gemaakt, zodat de drainageslang uitkomt in de garage en daar t.z.t. op de afvoer zal worden aangesloten.
We hebben nog een stuk slang over en dit kunnen we mooi in de vloer van de koeienstal gebruiken, die hierna aan de beurt is.
De complete fotoserie van de keuken staat hier en het tot stand komen van de eerste versie van de keuken staat hier.
Door Erik & Marianne van de Velde, 8 oktober 2013
8 juli 2013 – vandaag begon het echte werk weer, want na het nodige sloopwerk werd de keuken letterlijk van onderaf (= de vloer) opnieuw opgebouwd. Eerst ging het puin van de oude vloer eruit en daarna werd het leem afgegraven tot de gewenste diepte. Toen dit klaar was konden de drainageslang en het lavasplit erin.
Daarop kwam een nieuwe betonvloer met wapening en als het droog is hebben we een nieuwe vloer in de keuken. Een uitgebreider verslag van de werkzaamheden staat hier.
In de tuin was de nis in de rechtermuur aan de beurt. De achterkant hiervan was kapot/ingestort. De nis kreeg een nieuwe achterwand, zodat hij er de komende eeuw weer tegen kan.
Tussen de werkzaamheden door kwamen er nog mensen van de RWE langs om te kijken naar onze Dachständer. Deze moet vanwege de werkzaamheden aan het dak verzet worden en dat is niet iets wat je zelf mag doen. Onze voorkeursperiode is midden augustus en we krijgen binnenkort bericht over de planning en de kosten.
‘s Avonds was het weer nog prima. zodat we in de tuin konden eten!
Door Erik & Marianne van de Velde, 7 oktober 2013 8 juli 2013 – ‘Kurz nach sieben’ is inmiddels een bekend begrip bij ons, want dat is de tijd dat Bernard en Günther bij ons voor de deur staan om te beginnen. Deze week was het weer zover , want er zou het nodige werk in de keuken verzet moeten worden.
Vanwege vochtproblemen en oneffenheden hebben we de oude vloer eruit gemept en hiervoor komt een nieuwe vloer van gewapend beton met daaronder een drainagelaag van lavasplit. Voordat we aan het opbouwende werk kunnen beginnen moet eerst het puin eruit. Vanuit de keuken worden kruiwagens met puin in volle vaart de vrachtwagen op gereden; iets wat gezien het gewicht en de temperatuur de nodige zweetdruppels kost.
Na de nodige keren kruien is het puin eruit, maar daarmee zijn we er nog niet. Vanwege de laag lavasplit (10 cm), de nieuwe betonvloer (15 cm) en de afwerkvloer (7 cm), moet het leem afgegraven worden tot 32 cm beneden de bovenkant van de tegelvloer in de gang.
Dit betekent dus weer een beroep op onze spierkracht om het zware leem eruit te hakken, in kruiwagens te scheppen en het daarna op de vrachtwagen te kruien.
Omdat de keuken in feite aan 3 zijden in de grond zit, heeft dit in het verleden altijd gezorgd voor vochtproblemen. Als het geregend had waren de vloeren en wanden vochtig en leek het behang wel papier-maché. Onder de nieuwe betonvloer kwam daarom een laag lavasplit, zodat het vocht niet zo snel op zou trekken, met daarin een drainage buis. Of er echt water afgevoerd gaat worden weten we niet, maar kwaad kan het ook niet.
Bij het lavasplit was de route omgekeerd, want dat moest op de vrachtwagen in de kruiwagens geschept worden en daarna in de keuken gelost worden. In de loop van de middag zat het werk erop en morgen zouden we verder gaan met het beton.
De complete fotoserie van de keuken staat hier en het tot stand komen van de eerste versie van de keuken staat hier.
Tussen de werkzaamheden door kwamen er nog mensen van de RWE langs om te kijken naar onze Dachständer. Hier komt de elektriciteit binnen en vanwege de werkzaamheden aan het dak moet hij verzet worden van het oude naar het nieuwe deel. Dit is niet iets wat je zelf mag doen en dus moeten we hiermee rekening houden in onze planning. Onze voorkeursperiode is midden augustus en volgens de heren moet dat haalbaar zijn. We krijgen binnenkort bericht over de planning en de kosten.
Door Erik & Marianne van de Velde, 6 oktober 2013
Nieuws 7 juli 2013 – het duurde even voordat we onze Krövse vlag gevonden hadden, maar uiteindelijk hing die behoorlijk te wapperen in de wind. Bij wind is het altijd de vraag hoe de tot vlaggenstok gepromoveerde afgedankte douchestang -die vast zit aan een emmer met stenen die op een oude stoel staat- zich zal houden…
Omdat het sla-avontuur als redelijk mislukt beschouwd kon worden, hebben we maar een foto van de bloeiende augurkenplant gemaakt, voordat die ook ten prooi zou vallen aan de vraatzuchtige slakken.
Omdat we nu toch met het fototoestel door de tuin liepen hebben we meteen maar foto’s van de bramenbloemen en nog niet paarse pruimen gemaakt.
Omdat er nog tijd genoeg was voordat de optocht langs zou komen, besloten we nog even heen en weer de heuvel op naar Mont Royal (Landal) te lopen. Die wandeling hebben we in de loop der jaren al vaker gelopen en vanwege de mooi uitzichten gaat het eigenlijk nooit vervelen en blijft het mooi om de kronkelende Mosel te zien vanaf de berg. De foto’s van de wandeling staan hier.
Gelukkig waren we op tijd terug voor de optocht van het Trachtentreffen en ook dit keer was het mooi weer. De deelnemende groepen liepen weer fraai gekleed en af en toe optredend door de straten, met voor en achter een wagen van de brandweer en onder toeziend oog van de burgemeester, die zelf ook meeliep.
De complete fotoserie van de optocht staat hier.
Door Erik & Marianne van de Velde, 6 oktober 2013 We begonnen met de tuin, waar struiken gekortwiekt werden en onkruid er uitgetrokken werd. De sla-aanplanten bleken een dankbare prooi voor vraatzuchtige slakken, want de plantjes die het aanvankelijk goed deden zijn zo goed als spoorloos en alleen een microbioloog zou ze nog terug kunnen vinden. We hebben – waarschijnlijk als mosterd na de maaltijd en als een soort wraak- overdreven veel slakkenkorrels gestrooid, in de ijdele hoop dat er nog iets van sla opkomt. We gaan het nog wel een keer proberen, maar dan met “anti-slakkengaas” er omheen en/of overheen. Wordt dus vervolgd…
Omdat het mooie weer de komende dagen aanhoudt, hebben we het zeil voor het terras weggehaald en misschien gaan we er ook nog wel zitten. Vanavond willen we kijken of de boom niet teveel zon van het terras weghoudt en of hij korter gesnoeid moet worden.
In de gang hebben we de kasten wat verplaatst zodat we er indien nodig maandag makkelijker door kunnen met de kruiwagens om het puin uit de keuken af te voeren.
In de vakwerkwand boven de keuken, die deze zomer vervangen wordt door een stenen muur, zaten nog enkele vakken waarvan de leisteenvulling bijna naar binnen of naar buiten vallen. In beide gevallen ongewenst, want er komen dan de nodige tientallen kilo’s steen naar beneden.
Deze vakken hebben we leeggemaakt, waarbij we bruikbare stenen in de tuin gelegd hebben en de rest gewoon naar beneden hebben laten vallen op de toch al aanwezige puinbergen in de keuken.
Daarna was het weer tijd voor werk in de tuin. Een oude nis in de muur aan de rechterkant van de tuin werd klimopvrij gemaakt en het losse leem werd eruit gehaald. Iets (klimop?) heeft de muur en nis in de loop der tijden aangetast en reparatie hiervan komt op het lijstje ‘nog te doen’ te staan.
Het is de afgelopen tijd goed plantengroeiweer geweest, want alles was gegroeid en uitgeschoten. Diverse planten en struiken werden gesnoeid en toen was de vlierbessenboom aan de beurt. 1 van de 3 hoofduitlopers werd een stuk ingekort en alle uitlopers werden er afgezaagd. Veel meer zon hebben we er niet door op het terras en dus moet er nog meer af, maar omdat in de volgende tak/stam een vogelnest zat wachten we hier nog even mee.
Inmiddels was het al zeven uur geweest en na het eten gingen we naar het Trachtentreffen, wat dit jaar voor 60 e keer gehouden werd. We waren nog redelijk op tijd en onder het genot van een fles Krövse wijn zaten we op het gras aan de oever van de Mosel te kijken naar de folkloristische optredens op het in de Mosel het drijvende podium.
Een Duitse en Braziliaanse groep hadden we blijkbaar gemist, maar de rest hebben we gezien. Traditiegetrouw kwam na de optredens eerst een waterlelie aandrijven met in de bloem de aankondigster van Mosella. Toen dat gebeurd was, kwam de schelp met daarin Mosella Maureen, Weinprinzessin Sarah en hun gevolg eraan. Op de achtergrond verschenen de brandweerfonteinen, begonnen de wijnbergen te “branden” (Bengaals vuur) en kwam en er weer vele honderden drijvende lampjes voorbij. Het geheel werd afgesloten met een kort vuurwerk en daarna gingen we terug.
|
|
